'Prettige Hemelvaart.' Het klinkt wat raar. Toch wens ik het u allen toe. Dat is best lief van mij, niet? Geef toe, soms ben ik allerhartelijkst. Soms ook niet. Moet u ook maar niet de hele tijd aan mijn kop zitten zeuren over onbelangrijke dingen. Er is niet veel belangrijk in dit leven, hoor. Maar dat wist u natuurlijk al. Of wacht, dat wist u helemaal niet. Als u het wel had geweten, had u niet de hele tijd aan mijn kop zitten zeuren over onbelangrijke dingen. Ik hoor u de vraag al stellen: 'Wat is er dan wel belangrijk in het leven?' Een opsomminkje.

Ik begrijp er eerlijk gezegd geen zak van, van die wietpas. Waar was het ding ook alweer voor bedoeld? O ja, om overlast van buitenlandse drugstoeristen te beperken. Daarvoor. Maar daar was toch al een pas voor?

Nou. Wie zullen we vandaag eens omleggen? Wie krijgt er vandaag een kogel door de knieschijf? Een nekschot misschien? Of kiezen we deze keer voor de dumdumkogel in het hoofd? De aanblik van een exploderend hoofd blijft tenslotte een geweldige ervaring. Vraag maar aan Anders Breivik.

O ja! Breivik moet vandaag in ieder geval ook nog dood!

Timeline. Een van de meest vreselijke woorden van de laatste tijd.

Iets sneus heeft het wel, en dan heb ik het niet slechts over de meest nietszeggende verkiezingsleus ooit (bam?). Je zegt niet dat Sap het slecht doet maar je stelt wel dat jij het allemaal veel beter kan. Tussen de regels door behoort de kijker te lezen dat Sap uitgerangeerd is. Begrijpt de kijker dat uit zichzelf niet, dan leg je op subtiele wijze een link naar het meest genante moment van het afgelopen politieke jaar.

Iedere dinsdagavond bespreekt Luc van Lier een hoogte- of dieptepunt van het Nederlandse medialandschap. Vandaag aandacht voor een televisiecommercial voor Calgon.

Een weekje geleden gaf de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) aan dat zij van mensen die in Nederland zijn geboren, niet meer hoeven te weten waar hun ouders vandaan komen. Het gaat immers om de toekomst van deze mensen, niet om de afkomst, want daar zouden ze maar op gediscrimineerd kunnen worden.

U heeft nog twaalf dagen om uw favoriete boer(in) aan te schrijven en mee te dingen naar zijn of haar hart. Maak gebruik van die kans! Schrijf, mail, reageer. Schroom niet, misschien schrijft u wel aan de liefde van uw leven! Echt, doen, maar luistert u nog even naar me voor u in de pen kruipt of, wanneer u op wilt vallen, een koe papier-machét waarop u lieve woordjes kalligrafeert.

Mijn vader had het thuis hoegenaamd nooit over zijn tijd in Indië. "Ik heb daar genoeg gezien", waren meestal zijn enige woorden. Slechts af en toe kwamen er flarden los: vliegtuigen die naar beneden kwamen, het aapje dat hij als huisdier had, de Indische dames (hij was vrijgezel en nog maar 18 jaar) en de Indische voodoo, 'guna-guna'. De laatste woorden over Indië sprak hij op zijn sterfbed. Hij wees door het raam naar buiten en vertelde dat hij olifanten door de straat zag vliegen. Misschien was het een restje guna-guna, maar het kan ook aan de morfine hebben gelegen.

Je zou verwachten dat de persoon die wordt gekozen tot 'Student van het Jaar' iemand is die een briljante scriptie heeft geschreven, de G500 heeft opgericht of een succesvol bedrijf runt naast een voltijdsstudie.

Niets is minder waar als je naar de finalisten kijkt van de 'Student of the year'-verkiezingen, georganiseerd door Studenten.net. De finalisten ademen SBS 6, bouquetreeks-romannetjes en doorzonwoningen in Nieuw-Vennep. Een volgende Einstein, Dijkgraaf of Tinbergen zal zich vermoedelijk niet onder de finalisten bevinden. Tenminste dat concludeer ik op basis van de profielen van de lieve schatten

Op donderdag beslist mijn allerliefste dat hij toe is aan een visweekend. Dat is een mannending vindt hij, en daarom mag ik niet mee.

Statistieken zijn prachtig. Dus kon men in Amsterdam uitrekenen, welke 600 overwegend Marokkaanse jongeren de ergste criminelen zijn. Deze kregen extra begeleiding. Nu eens wat minder in de categorie “pappen en nathouden”, maar repressief. Goed zo. Al was het maar, omdat dat recht doet aan het gevoel van rechtvaardigheid van de burger. Maar ja, het geld is op.

Iedere zondagmorgen deel ik mijn gedachtekronkels over een column of columns van de afgelopen week.
Voor de goede orde. Ik heb niet altijd gelijk. Ik heb wel altijd een mening.

Vandaag laat ik de dames aan het woord.

Een paar weken geleden kreeg ik opeens een idee: we gaan een midweek weg, samen. Vakantie moet je af en toe vieren, maar met pleegkinders in huis komt daar gewoonlijk weinig van terecht. Het was dan ook alweer een paar jaar geleden. Ik zag op mijn mail een aanbieding van een hotel waar we al veel vaker waren geweest en sloeg al aan het reserveren voordat ik met mijn vrouw praatte. Het enige wat ik hoefde te vragen was: mam, twee of drie nachten?

VVD-kamerlid Charlie Aptroot had verkondigd dat ProRail moest worden ondergebracht bij Rijkswaterstaat. Want het wegbeheer was veel beter dan de prestaties van ProRail, vond Aptroot, en bij ProRail was het een bende. Ik had niet de minste behoefte om meteen te reageren. Want meer dan een populistisch praatje voor de vaak aan het begin van de verkiezingstijd, is de uitspraak van Aptroot niet.

“De argumentatie was dat de moeder niet aanwezig was en dat de voogd, ik in dit geval, te kort in Markus’ leven was om voor het kind van een vertrouwensband te kunnen spreken”, zei Marion.
“Waarom zijn ze niet aan mijn ziekenhuisbed geweest? Het is allemaal zo oneerlijk, Marion. Wanneer stopt deze hel?”

Onlangs was er veel ophef over bangalijstjes. Dat zijn lijstjes die op de sociale media circuleren en waarop de namen van meisjes staan die makkelijk in bed zouden zijn te krijgen. Daar klopt niets van, want ik heb er een paar gebeld en het lukte niet. Zelfs niet voor een breezer.

Iedere vrijdag smeedt Driek Oplopers het nieuws van de voorbije week aaneen. Vandaag aandacht voor de afluisterpraktijken van de RET, treurige Rotterdammers, asielopvang voor Patricia Paaij, hufters in Maarn, bedenkelijke politici en de instortende katholieke kerk.

Nog maar minder dan een maand en het begint: EURO 2012. Het EK-gevoel begint bij mij al flink toe te nemen. Ik heb volgens traditie mijn zelf georganiseerde EK-pool verspreid, en bondscoach Bert van Marwijk heeft een voorselectie bekendgemaakt. Nu daarmee de discussies losbarsten over welke landen kans maken op de titel, wie er wel en niet mee moeten met de selectie van Oranje, én of Huntelaar en Van Persie samen kunnen spelen is de EK-periode wat mij betreft begonnen.

Wat? Geen idee waar ik het over heb? Je beziggehouden met pietluttigheden als de dodenherdenking, Bevrijdingsdag en de economische crisis? En is dit nieuws je daardoor helemaal ontgaan? Eigenlijk vind ik het geen excuus, maar vooruit. Laat ik het dan toch maar uitleggen aan die paar mensen die dit nieuws niet hebben meegekregen.