Benny Buisman Bekijkt: Prijzenjacht (1 september 2025)
Ach kijk, het nieuwe televisieseizoen is dan toch eindelijk daar. Eigenlijk begon het gister al met de start (op een zondag!) van het nieuwe RTL Tonight, met een decortje dat een mix is van Pauw, Bar Laat, Beau 1.0, en een vleugje 6 Inside. En, om Eva Jinek ook even naar de troon te steken, ook weer met een bijzondere nieuwe tafel. Hier ga ik later eens goed voor zitten.
Toch begint mijn kijkronde vandaag officieel op 1 september met een nieuw tv-spelletje. Althans, nieuw? Prijzenjacht is vooral een nieuwe titel in het genre 'debielevisie'. Het type amusementsprogramma of 'spelletje' dat zó ongegeneerd gesponsord is, dat de zender zelfs (mogelijk uit wettelijke redenen) het icoontje van een winkelmandje in beeld moet laten staan.
Product Placement. Dat is 'Prijzenjacht'. Deze verbastering (al mogen de termen verhuftering, aanranding of verkrachting ook) van het legendarische 'The price is right' - wat Nederland vooral leerde waarderen als Prijzenslag -, toont in al in haar eerste aflevering het gebrek aan bestaansrecht aan. Er moeten de eerste week namelijk weer de eeuwige bekende Nederlanders in gepropt worden, en dus staan twee onbekende kandidaten ineens naast Winston -net weg bij SBS dus een lekker zakcentje om mee te vertrekken is altijd fijn- Gerschztanowitz, en John -jij krijgt die smoel niet van jouw tv- De Bever.
En ze staan daar toch een partijtje rare prijs-spelletjes te doen, puur en alleen maar omdat ome John bij dit format het bekende "We stelen een legendarisch format, maar veranderen even 5 dingetjes zodat we geen rechten hoeven te betalen"-truukje heeft toegepast. Althans, er valt over te twisten of dat het geval is (je kan ook zeggen dat hij het voor deze keer echt origineel bedacht heeft en slechts geïnspireerd heeft op The Price is Right), maar De Mols eerdere staat van dienst van het op deze manier legaal plagiëren van bestaande ideeën beloven niet veel goeds.
Waar ome John namelijk niet op had gerekend, was dat hij met die aanpassingen een bloedsaai format overhield. Een veilingklok-ronde, een combinatiespel, maar ieder 'spel' is geen spel, maar inwisselbaar met elkaar. Je ziet producten, en je ziet prijzen. Weg zijn de imposante spellendecors, het is allemaal ledwand-leegte. En dat is nog niet het ergste: het is gewoon een reboot van wat vroeger onder de vlag van 'Teleshop 6' werd uitgezonden. Extreem branded content. Reclameblokken in programmavorm. Een grovere belediging naar je kijkers om dit bijna op prime time te programmeren bestaat er niet.
Heel bot gezegd: het is bloedsaaie televisie. Ook de prijzenfilmpjes tussendoor, waarin een vriendelijke, niet onaantrekkelijke jongeman of jongedame een object aanprijst in een sfeerloos decortje (met linksonderin een QR-code zodat kijkers meteen kunnen shoppen via de websites van de sponsors), geven geen enkel gevoel van spanning om te blijven kijken.
Presentator Rob Janssen probeert nog met subtiele radiohumor het programma gaande te houden, maar dat weet simpelweg de aandacht niet vast te houden voor de kijker. Hij is ook gewoon niet leuk (u kent hem misschien wel als Lamme Frans - misschien ook niet). Gevat, dat wel, maar nergens maakt hij het écht spannend of leuk.
Tel daar nog de kermismuziek van (waarschijnlijk) Martijn Schimmer bij op, en je hebt een 'spelletje' uit de televisiehel. Boggle, Get the Picture, de deurtjes van Willem Ruis, voor mijn part zelfs het stokken vangen uit de TedShow: alles was beter geweest dan dit.
Prijzenjacht is geen format, Prijzenjacht is geeneens een spelletje. Het is optellen en aftrekken. En even eerlijk - 25 minuten aftrekken zonder lotion (en als het moet zelfs zonder zin) is leuker dan nog een aflevering van Prijzenjacht.