Onze welvaart
Welvaart is een begrip waar de meeste mensen wel bij varen; het is er of niet. Wanneer het er niet is, is er vaak ook geen perspectief. In Nederland is er de afgelopen halve eeuw veel welvaart geweest, en nog. Met de komst van steeds grotere aantallen vluchtelingen, al dan niet economisch of voor oorlogsgeweld, moet deze welvaart – gedeeld – worden. Gedeeld door de autochtone bevolking. Die wil begint te slinken in de wereld en dus ook in Europa. Wanneer belastingen in bijvoorbeeld Nederland omhooggaan, omdat er bijna tien miljard per jaar uitgetrokken moet worden voor vluchtelingen, dan wordt de sociale cohesie snel minder. De paradox is dat het voor een grote groep Nederlanders financieel nog nooit zo goed is gegaan; er wordt gespaard als nooit tevoren! Deze vluchtelingen krijgen vaak voorrang op alle sociale verworvenheden in de samenleving, denk aan woningtoewijzing, sociale zorg, uitkeringen enz. enz., dan is de rek er helemaal snel uit. Dan komt er verzet.
Het rechtse politieke spectrum is minder sociaal dan het linkse spectrum. Of beter gezegd: het linkse heeft een langere adem dan rechts. Nog beter gezegd: het rechtse is rationeler en dus minder emotioneel. Welvaart is alleen te delen wanneer de wil er is en de wil begint overal in de wereld te slinken. Zelfs in de landen met een traditionele lange adem, zoals de Scandinavische landen. Arm trekt naar rijk is natuurlijk al zo oud als de mensheid is en dat gaat ook niemand tegenhouden, ook een man als Trump niet. Bureaucratie en het ‘polderen', plus de wetten gemaakt in Brussel, maken het voor de Nederlandse kabinetten onmogelijk accuraat te handelen. Vierhonderdduizend woningen? Maar natuurlijk niet in natuurgebieden, niet op plekken waar bijzondere en dus beschermde dieren wonen. En dan zijn er de vele, vaak gemeentelijke, verordeningen en vergunningen nog. Geen doorkomen aan! We willen zoveel dat er eigenlijk niks van prachtige en sociale plannen terechtkomt.
Stel voor die tien miljard ieder jaar op te hoesten en er elk jaar ook wat bij te begroten. Zoals de uber-sociale linkse Mensch het wil, zullen de hotels en verwaarloosde cruiseschippen volgepropt worden met totaal kanslozen. Er komt GEEN Marshallplan, niet in Nederland. We zullen taferelen zien zoals nu al in België en grote steden in Amerika, waar kanslozen permanent in tentjes op straat wonen. Met alle kracht en macht die we bezitten wordt onze welvaart beschermd en laten we niet afbreken wat Nederland na de Tweede Wereldoorlog heeft opgebouwd.
Ik denk weleens: is het allemaal nog zo sociaal? Grote groepen kanslozen zullen dat hier ook blijven. Maar hebben we de plicht niet al deze mensen te helpen en wat van onze welvaart in te leveren? Het zorgt vaak voor kortsluiting in m’n kop en dan hoop ik echt dat ze een keer wegblijven.
