Benny Buisman Bekijkt: 35 Jaar Goede Tijden, Slechte Tijden (24 september)

De tijd van onbezorgdheid is voorbij, vandaag begint de lange weg naar morgen. Met tegenwoordig de mogelijkheid de lange weg naar volgende week vandaag al te beginnen, kon ik vanaf 00:00u op Videoland vooruitkijken naar de uitzending van 1 oktober aanstaande; de dubbele 35 jaar-jubileumaflevering van GTST.

Aflevering 7134 van de eerste (en tegenwoordig ook langstlopende) Nederlandse soap, winnaar van de Gouden Televizierring 1995 en al 35 jaar een springplank voor menig acteur en actrice. Deze dubbele aflevering staat volledig in het teken van het 350-jarig bestaan van Meerdijk -Tsja, aan subtiliteit geen gebrek zullen we maar zeggen, maar dat is ze voor één keer vergeven-, waarbij kunstenares en vaste waarde in de serie, Laura Selmhorst (ooit in aflevering 1 geïntroduceerd als Laura Alberts) wordt gehuldigd en geëerd.

Ik wilde deze column graag spoilervrij houden, maar werkelijk ieder mediaplatform verbrak vanaf middernacht het embargo, en schreeuwde van de daken welke grote momenten er in deze speciale aflevering gebeurden. De aflevering oogt bij aanvang als alles wat ik ooit hoopte te zien in een tv-film van Goede Tijden; een feelgood-movie over familie, vriendschap, liefde en belevenissen in een kleine gemeenschap. Cas Jansen als Julian is tijdens deze special op bepaalde momenten te horen als voice-over, en dat is een passende toevoeging.

Natuurlijk is het schitterend om oud-gedienden zoals Suzanne Balk, Robert en Jef, Remco Terhorst (in een figurantenrol), evenals iets jonger grut zoals Noud, Dennis, Jack, Daantje en Sil terug te zien. Katja Schuurman (Jessica, voor de tweede keer in korte tijd), Lieke van Lexmond (Charlie) en Ferry Doedens (Lucas) zijn er ook. Tsja. Het kan niet allemaal leuk zijn.

Ook wat vreemde keuzes zoals Tessel (waar Laura in de zomercliff van 1994 de eerste lesbische soapkus in GTST mee beleefde) zijn van de partij, waar andere legendarische namen (waar waren Paul 'Stan' Groot en Wim 'Daniël' Zomer?) ontbraken. De burgemeester werd gespeeld door Fons Merkies, die sinds enkele jaren de sound design van de serie voor zijn rekening neemt.

Een groot compliment kan gegeven worden aan de kapstok waarmee de bekende personages uit 35 jaar herdacht werden; een foto-expositie met 'mensen uit Meerdijk', waardoor er kan worden teruggekeken op talloze beelden van personages en hun vertolkers, vaak ook zij die helaas niet meer onder ons zijn. Denk hierbij aan onder anderen Guusje Nederhorst, Frederique Huydts, Wik Jongsma, Antonie Kamerling, maar dat doet de lijst geen recht toe. In het centrale topic op het forum is al jaren een schitterende memoriam-collage te vinden, en helaas wordt die collage na 35 jaar steeds voller.

Ik ben de serie enkele jaren geleden al uit het oog verloren, voordat de productiewijze van de soap drastisch werd veranderd. Als je al even niet meer hebt gekeken: destijds moesten alle tv-camera's eruit, verdwenen de studiodecors en moest alles vooral realisme uitstralen. Vanaf dat moment verdween ook misschien een beetje de ziel van de daadwerkelijke 'soap' uit GTST, en werd het meer 'Westenwind' dan Goede Tijden.

Het probleem was toen al jarenlang de kritiek dat het schrijversteam veel teveel in henzelf was gaan geloven. Met name mensen als Idse Grotenhuis en -nog erger- Pia Blanco, die zulke lange tenen hebben dat ze (in geval van Blanco) kritische fansites die over de serie schrijven letterlijk blokkeren op sociale media, weten eigenlijk van toeten noch blazen. De hedendaagse kritiek zit 'm erin dat verhaallijnen raar worden afgerond, zelfs raar op gang komen, of überhaupt nergens over gaan.

Dat deze mensen niet kunnen schrijven, komt helaas toch ook lichtelijk in deze special naar voren. Stefano probeert op de meest Bassie en Adriaan-achtige manier zijn rivaal, neef Valentijn te vergiftigen, maar dankzij een slapstick-stoelendans door een binnenvallende Lucas mislukt dit plan, en zit Stefano de rest van de aflevering in zichzelf gekeerd te mopperen. Marwan kan ondertussen helemaal niet bij de festiviteiten aanwezig zijn; hij heeft een acute blindedarm-ontsteking en moet geopereerd worden.

Dan zingen Linda en Sil voor Laura. Het lied wat Babette van Veen en Soy Kroon zingen, ik ben erover in dubio. Het is een prachtig nummer, maar het voelt ietwat misplaatst; liedjes in een soapserie zijn altijd al snel te langdradig. Als Laura, die in de serie de laatste jaren met Parkinson kampt en de opbrengsten van haar kunstwerken aan de Parkinsonstichting schenkt, in de loop van de aflevering wordt geëerd met een lintje in de orde van Oranje Nassau (en nog net niet heilig wordt verklaard), voel je aan waar de aflevering zachtjesaan naartoe beweegt.

Tot het allerlaatst is de exit van Laura en de eenmalige comeback van Reinout Oerlemans als Arnie perfect geheim gebleven. Des te meer zonde vind ik het, dat er op Videoland niet (bij hoge uitzondering en voor één keer) iets kon worden aangepast. Een versie op Videoland zonder die laatste scène was bijvoorbeeld een fantastische beloning geweest voor alle kijkers die aanstaande 1 oktober, precies 35 jaar na de start, de soap wél op lineaire televisie gaan kijken. Die waren dan verrast met een eindscène die tot dat moment keurig geheim gebleven was.

Maar wát een legendarisch moment was dit. Oerlemans heeft na zijn exit eind 1996 actief afstand genomen van zijn rol als Arnie. Bij een kerstfilm in 1998 waarin nagenoeg iedere oud-gediende terugkeerde liet hij verstek gaan, en in 29 jaar maakte hij slechts één keer een uitzondering, toen hij in 2003 meewerkte om voor terugblikprogramma Typisch Negentig een mini-aflevering op te nemen met Wilbert Gieske. Vanavond werkte hij mee aan de eindscène van zijn soapmoeder, Jette van der Meij. Na 35 jaar en 7134 afleveringen sterft Laura, uitkijkend over het strand, en loopt ze samen met Arnie de horizon tegemoet.

Een soap heeft eigenlijk nooit een einde, maar ik heb vanavond de laatste aflevering gezien van Goede Tijden, Slechte Tijden.

Dank je wel Reinout, dat je na al die jaren je woord hebt gehouden.
En dank je wel Jette, voor 35 mooie jaren.