Tong's voetbalverhalen # 292
Van Dennis Bergkamp wordt gezegd dat hij alleen maar mooie doelpunten heeft gemaakt. Dennis, the Non Flying Dutchman, maakte inderdaad schitterende doelpunten. De keuze voor mij welke de mooiste was is geen moeilijke. Ook door het belang ervan. Dat was het wonderdoelpunt tegen Argentinië op het WK-98.
Heel Nederland in de wolken en Dennis in de zevende hemel. Er is een andere Nederlander die wel vloog. Op een WK zelfs. Scoorde niet met fluwelen voet of met een lobje. Met zijn kopbal in de finale van het WK-78, ook tegen Argentinië, brak de hemel open voor Oranje in het blauwe bastion. Dick Nanninga maakte als invaller de gelijkmaker. De 1-1 betekende verlengingen. De spits van Roda JC, met bakkebaarden tot op zijn kin, werd pas in 1978 international. Waar een andere J.C. het af liet weten nam de ketting rokende Groninger de honneurs waar op het WK in Argentinië.
Op een vraag van een journalist wat-ie van het dictatoriale regime van Videla vond, antwoordde hij dat-ie de kogels gewoon terug zal koppen. De finale ging alsnog met 3-1 verloren na verlengingen. De Oranje spelers konden zonder kopzorgen het strijdtoneel verlaten. De mythe gaat immers dat Nederland bij een overwinning nooit heelhuids zou zijn thuisgekomen. Zo'n vlucht nam het echter niet. Dick Nanninga blijft wel de enige Nederlandse voetballer die een velddoelpunt heeft gemaakt in een WK-finale.
Robbie Rensenbrink, het slangenmens, schoot vlak voor tijd op de paal, waar Arjen Robben, de man van glas, in een andere finale, de hak van Iker Casillas de doelman van Spanje raakte. De lange, keiharde spits moest het niet van hakballetjes hebben. Hij maakte wel gehakt van de verdedigers. De doelmannen bleven uit lijfsbehoud liever op de lijn staan.
"Zo worden ze niet meer gemaakt" is bij Dick Nanninga geen cliché. Een duel met Nanninga was bij voorbaat een verloren strijd. Dick Nanninga was een unieke speler. Werd pas op zijn 24ste prof. Trainer Cor van der Gijp, de all time topscorer van Feijenoord en oom van René, haalde hem naar Veendam. Samen met Ruud Geels, John Bosman, Peter Houtman en Luuk de Jong is voor mij Nanninga de beste kopper die in Oranje heeft gespeeld. Hij speelde 15 interlands waarin hij zes keer scoorde. 15 interlands lijkt niet veel. Maar voor een spits die bij Veendam begon op 24jarige leeftijd en diep in het zuiden bij Roda JC eindigde als bloemist, een respectabel aantal.
De bourgondische Groninger en levensgenieter trof het daarna minder. Hij kreeg suikerziekte. Dat krijgen wel meer mensen. Bij Nanninga kwamen er echter complicaties. Zijn linker onderbeen moest worden afgezet. Door een infectie kwam ie zelfs vier maanden in coma te liggen. Ook zijn rechter onderbeen moest daarna worden afgezet. Een reus was alsnog geveld. Door hoge koorts overleed de held van het WK-78 op 66jarige leeftijd in het ziekenhuis van Maaseik in België. Een boom van een vent, zijn wortels in Groningen, zijn takken uitgeslagen in Limburg, alsnog neergehaald. Wat blijft is de herinnering aan een historisch doelpunt. Dick Nanninga had echter zijn laatste luchtduel verloren.
tong80
Dick Nanninga tikt de bal over doelman Boersma 1978 (@WikimediaCommons)
