Wanneer we een blik op de recente geschiedenis werpen zien we daar het album Armada en Kolossus, die beiden uitstekend zijn ontvangen en dezelfde line-up (Obsidian C, Thebon, Wizziac en Vyl) hebben als de nieuwe plaat. Reptilian zit kwaliteitsgewijs zeker op hetzelfde niveau, maar is bruter dan de voorgangers. De albumnaam en de afbeelding op de hoes zijn symbool voor dit directere in your face geluid, dat bovendien de focus nog meer verlegt naar het fantasy element van de band, wat vaak toch meer het speelveld is van folk en powermetal en minder van black en extreme metal. De bandnaam had echter al een hint kunnen zijn, deze is immers afkomstig van de door Ursula K. Le Guin geschreven reeks 'Earthsea', waarbij Kalessin de naam is van een draak.

Een andere verandering ten opzichte van de vorige twee albums is dat ze ditmaal het afmixen uit handen hebben gegeven. Daniel Bergstrand (In Flames, Meshuggah, Behemoth) is verantwoordelijk voor de mix. Verder zijn in vergelijking met Kolossus en Armada de nummers lang, waarbij de langste maar liefst een dikke 14 minuten duurt. Het typische Keep of Kalessin geluid is absoluut herkenbaar, hoewel het geheel minder symphonisch klinkt dan de voorgangers. Toch verveelt de hardheid en de veelal constante blastbeats geen moment en weten ze de energie en passie die ze live zo subliem beheersen uitstekend te vertalen naar dit studio album.

Het is absoluut een waardige opvolger, die wellicht wat minder toegankelijk is dan de voorgangers vanwege het hardere geluid maar daarmee ook gelijk kortemetten maakt met de argumenten van de critici die Keep of Kalessin door hun deelname aan het Eurovisie Songfestival te commercieel vonden. Dat de mannen podiumbeesten zijn weten we inmiddels... en met de toevoeging van Reptilian aan het repertoire is het helemaal duidelijk dat we hier met muzikanten van formaat te doen hebben, die zich weinig aantrekken van hokjes en gewoon kwalitatief hoge snoeiharde metal maken.