CD: The Prodigy - Always Outnumbered Never Outgunned

Muziek • Geschreven door Claudia Angenent op 22-08-2004 @ 08:00
print 
Liam Howlett, het brein achter The Prodigy maar ook meteen de stilste persoon van de hele groep. Je hebt hem eigenlijk nooit echt op de voorgrond zien staan, het was altijd Keith Flint die het initiatief op het podium nam. Maar uiteindelijk heeft Liam nu weer de leiding over de groep terug met "Always Outnumbered Never Outgunned". Na "fat of the land" was het een tijd erg stil rondom The Prodigy en Leeroy Thornhill is na dat album uit de band gestapt.

Liam Howlett is geboren in het kleine dorpje Braintree in Essex. In zijn jeugd heeft hij pianoles gehad maar toen hij op de middelbare school zat was hij die passie al snel verloren. Vanaf dat moment vond hij Amerikaanse Rap veel stoerder. In een zomer zo ongeveer 15 jaar geleden werd Liam overgehaald om mee te gaan naar een Rave-party met een vriend. Zelf dacht hij dat Rave muziek niet echt voor hem was weggelegd, maar niets was minder waar. Er ging een compleet nieuwe wereld voor hem open, zoiets had hij nog nooit meegemaakt. Al snel daarna ontpopte Liam zich als DJ en maakte hij zijn eigen producties in de rave-scene van Engeland. In die tijd leerde hij ook Leeroy en Keith kennen. Toen die een tape hoorden van Liam zijn eigen productie waren ze meteen enthousiast en boden zich meteen aan als dansers. The Prodigy was vanaf dat moment geboren. In de eerste jaren van The Prodigy scoorden ze hits zoals "Charly", "Out of space" en "Voodoo people". In 1996 liet The Prodigy zich van een heel andere kant horen. Het was afgelopen met de happy nummers, "Firestarter" werd gereleased. Die nummers waren ruiger en punkachtiger en het uiterlijk van de band was ook veranderd. Vooral Keith Flint die er eerst nog uitzag als een gewoon mannetje was nu omgetoverd tot een voorman met een extreem kapsel. Het album dat in die periode uitkwam, "Music for the jilted generation", was dan ook een stuk ruiger en donkerder dan ze ooit daarvoor hadden laten horen. De Rave-scene stortte een beetje in en The Prodigy was eigenlijk alleen nog maar te vinden op festivals zoals Roskilde.

Vlak na het album "Music for the jilted generation" in 1996 kwam in 1997 het album "Fat of the land" alweer uit. Dit album is maar liefst 7 miljoen keer over de toonbank gegaan. Dit album was een zodanig succes dat The Prodigy daarna twee jaar op tour is geweest. Nu kan je je voorstellen dat je na die twee jaar compleet op bent. Elke avond weer met dezelfde mensen op het podium staan, elke nacht weer naar een ander hotel. Daarom had Liam zichzelf voorgesteld om in 2000 niets te doen. In 2001 ging Liam weer de studio in. Hij nam toen vijf nieuwe tracks op waaronder "Baby's got a temper". Al snel bleek dat ze deze nummers zelf niet goed genoeg vonden. The Prodigy moet energiek zijn, moet bruisen en vooral moet vernieuwen! Het werd dus tijd voor een radicale nieuwe stap voor The Prodigy. Liam kreeg in de studio niets op zijn beeldscherm, hij had last van een writersblock. Hij kwam er al snel achter dat hij in zijn studio gedwongen werd door zichzelf om muziek te schrijven. Muziek moet voor Liam vooral leuk blijven dus dat werkte niet. Hij sloot zijn studio en ging op zoek naar inspiratie. Uitkomst van deze zoektocht? Always Outnumbered Never Outgunned...

verder lezen:
1 2 3


Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7


delen | eKudos nujij

6326 views / 31 reacties
Reacties op dit bericht
31  van 31 reacties op deze pagina. Pagina  1
userIcon
Ik heb hem al! Hij is niet spectaculair hoor.
Let wel op het nummer "the way it is" met sampletje van Michael Jackson's thriller!
Maar verder zijn ze niet zo vernieuwend als toen met "the fat of..."
userIcon
quote:
Het was afgelopen met de happy nummers, "Firestarter" werd gereleased. Die nummers waren ruiger en punkachtiger en het uiterlijk van de band was ook veranderd. Vooral Keith Flint die er eerst nog uitzag als een gewoon mannetje was nu omgetoverd tot een voorman met een extreem kapsel. Het album dat in die periode uitkwam, "Music for the jilted generation", was dan ook een stuk ruiger en donkerder dan ze ooit daarvoor hadden laten horen.
Hier lijkt het er veel op dat je bedoelt dat "Firestarter" op Music for the Jilted Generation staat. Nee dus he. Die staat op Fat of the Land.
Maar inderdaad, bij hun 2e album Music for the Jilted Generation was het al een stuk afgelopen met de happy nummers. Alleen zag Keith Flint er toen nog wat normaler uit. En was hij nog altijd niet zover op de voorgrond dan bij Fat of the Land.

En daarna schrijf je:
quote:
Vlak na het album "Music for the jilted generation" in 1996 kwam in 1997 het album "Fat of the land" alweer uit.
Waarmee je dus aangeeft dat je bewust ervoor het al had over Jilted Generation. Klopte je bijgeleverde infosheet niet ofzo?

Daar komt nog bij dat Fat Of The Land niet vlak na Music For The Jilted Generation uitkwam, want die laatstgenoemde stamt juli 1994 (niet de AMG geloven, die datum klopt niet), Fat of the Land uit juni 1997. Daar zit dus 3 jaar tussen.


Ik hoop trouwens dat die single Girls niet representatief is voor het hele album, want dat nummer is gewoon erg slap.
Ik vind het een goed album, een paar maanden (ja, maanden alweer) geleden gedownload en als het morgen uitkomt wil ik zo snel mogelijk een echt exemplaar hebben Het album is naarmate ik het vaker heb geluisterd steeds beter geworden en blijft nog steeds beter worden.

In mijn ogen zeker een toppertje en echt wel het kopen waard!
Ik heb de cd gisteren gekocht. Je moet het inderdaad een paar keer geluisterd hebben. En her en der komen de invloeden van vroeger er wel uit. Ik had ook ergens gelezen dat Keith totaal geen bemoeienis met dit album heeft gehad. Verder een stoere cd, echter niet de beste vind ik, althans.

Misschien ook wel grappig om te weten dat in "The way it is" eigenlijk niet eens de echte sample van Thriller is gebruikt, maar een remake van het Thrillerloopje. Hoorde ik laatst op id&t radio. Voorlopig vind ik Medusa's Path en The Way It Is nog de beste twee op deze fijne Prodigy CD
quote:
Op zondag 22 augustus 2004 11:25 schreef Tokus het volgende:

[..]

Ik hoop trouwens dat die single Girls niet representatief is voor het hele album, want dat nummer is gewoon erg slap.
Totaal mee eens. Ik vind trouwens Phoenix ook een dieptepunt op de cd.
userIcon
quote:
dit nummer is "Medusa's Path". In dit nummer komen geen vocals voor, maar is dan wel het kortste nummer van de CD.
Je hebt vast alleen de geleakte promo gehoord, want op de cd is Medusa's path 6:08. Die geleakte promo was overigens ook nog van een matige kwaliteit, de cd versie van spitfire blaast je gewoon van je stoel
userIcon
'kheb de cd geluisterd. .. . pfff. . . flikker maar in de prullenbak . . . spijt me zeer. . maar voor mij is de prodigy voorbij. .
userIcon
Ik vind het een heerlijke CD!
De c.d. is zeker beter dan Fat of the Land die voor mij een vette tegenvaller was. Eigenlijk op een paar nummertjes van het allereerste materiaal na is dit de beste c.d. van the Prodigy. Girls is niet het beste nummer maar ook zeker niet slecht, er zit wel die lekkere Prodigy attitude in.
man Paul (Weblogger) 22-08-2004 @ 17:00 fotoboek no homepage
userIcon
quote:
Op zondag 22 augustus 2004 15:50 schreef wateenstaaf het volgende:
De c.d. is zeker beter dan Fat of the Land die voor mij een vette tegenvaller was. Eigenlijk op een paar nummertjes van het allereerste materiaal na is dit de beste c.d. van the Prodigy. Girls is niet het beste nummer maar ook zeker niet slecht, er zit wel die lekkere Prodigy attitude in.
beter dan fat of the land ? dan moet ie wel heel goed zijn, zijn er trouwens ook posters verkrijgbaar van bijv. die hoes ofzo
userIcon
Het is inderdaad wat je zegt, een nieuwe weg om in te slaan, maar als je de plaat een paar keer hebt geluisterd, waardeer je het des te meer.
Ik vind het een goede plaat, niet zo goed als the fat of the land of die andere twee, die ik ook nog steeds regelmatig luister, maar zeker geen teleurstelling.

Ow en waar hoor jij een sample van 'Climbatize' in 'You will be under my wheels'? Ik hoor t iig niet..
userIcon
Hoe vaker ik naar het album luister hoe beter ik hem ga vinden
quote:
Op zondag 22 augustus 2004 12:52 schreef k_oz het volgende:
Ik heb de cd gisteren gekocht.
Hij komt maandag pas uit
userIcon
D'r zit trouwens geen sample van intergalactic in Girls; ik denk dat je die stem door die vocoder bedoelt. Dat is volgens mij van West street mob - Breakdance electric boogie. Maar ik vind de cd wel ok; zal is luisteren of de cd zo'n vooruitgang is op de gelekte promo
userIcon
heb de cd al een paar weken.
Maar wat is het een kut cd zeg.

nummer 1 is een beetje goed. Maar de rest is gewoon GEEN prodigy.
t gaat gewoon NIET los.

conclusie: kut.
userIcon
Ik heb de CD al 2 maanden in mun bezit... je moet er ff aan wennen maar dan is het wel een ERG lekkere CD... behalve memphis bell blijft enorm zuigen.
De CD komt vandaag volgens mij off. uit.
Hij zal waarschijnlijk niet zoveel verkocht worden als Fat of the Land..
Heel de cd is gewoon een stuk moeilijker voor het grote publiek.
Op Fat of the Land stonden gewoon een paar hit-singles op (Smack My Bitch Up, Firestarter, Breath) en bij deze CD is dat gewoon wat minder..

Persoonlijk vind ik het wel een goede CD. Lekker experimenteel met invloeden uit verschillende stromingen muziek erbij.
Ik ga m in elk geval morgen ergens origineel kopen!
quote:
Op zondag 22 augustus 2004 15:50 schreef wateenstaaf het volgende:
De c.d. is zeker beter dan Fat of the Land die voor mij een vette tegenvaller was. Eigenlijk op een paar nummertjes van het allereerste materiaal na is dit de beste c.d. van the Prodigy. Girls is niet het beste nummer maar ook zeker niet slecht, er zit wel die lekkere Prodigy attitude in.
Always Outnumbered, Never Outgunned is zeker niet slecht en hoe vaker je hem hoort hoe beter die wordt. (Mits je een lekkere sub hebt voor de ouderwetse Prodigy bass....:Y )
Maar beter als Fat of the Land?
quote:
Op maandag 23 augustus 2004 10:17 schreef BREUER het volgende:

[..]


Maar beter als Fat of the Land?
Lijkt me sterk dat deze beter is dan Fat Of The Land. . Fat Of The Land was een erg lekkere cd.
userIcon
TJa het is moeilijk om nog iets uit te brengen wat iets toevoegt aan de enorme berg klappers die ze al hebben. Alle 3 de albums zijn meesterwerken. Persoonlijk vind ik The Experience de beste. Maar de meningen zijn verdeeld. Dus alle 3 zijn ze sowieso sterk.

Maar ik vind deze wel oke. Liam heeft een aardig cdtje gemaakt wat verfrissend genoeg klinkt om geen herhalingsoefening te zijn.
Mensen die Fat of the kand een goed prodigy-album vinden, hebben geen id wat het echte prodigy-sound is. Ok op FOTL staan een paar vette nummers, maar de 1ste 2 albums zijn het echte prodigy sound. En daar valt dit album ook in.
Tuurlijk zijn de eerste twee albums "beter", maar dat is nostalgie. Ik weet nog dat iedereen over Fat of the Land zat te zeiken, maar hoe vaker je het hoort hoe beter het wordt. En dit is dus zeker de Prodigy en vernieuwend!
Ik heb hem al een tijdje... en vind hem steeds beter worden. Alleen vind ik het jammer dat je er veel zang en geschreew in hoort, denk het maar gewoon weg en je hebt de echte "Prodigy sound".
Ik denk dat je The Prodigy niet als een band moet beschouwen maar meer als een zichzelf ontwikkelende lifestyle. Ik vind het dan ook nutteloos om AONO te gaan vergelijken met FOTL, daar het om 2 platen gaan die (bewust) geen raakvlak met elkaar hebben.

The Breezeblock en The Dirtchamber Session Vol 1 waren wat mij betreft ook juweeltjes en niet te vergeten What Evil Lurks
quote:
Volgens mij kan ik er een sampeltje in horen van The Beasty Boys "Intergalactic", maar ik kan er ook helemaal naast zitten hoor.
"Girls" contains elements from "Style of the Street" performed by Broken Glass
...and elements from "You're the one for me" written by Hubert Barclay Eaves III/James Williams...
Mijn visie op deze CD: een echte topper! Ik denk niet dat je bij The Prodigy kan zeggen welke CD van hen de beste is. Ze zijn alle vier gewoon goed en op allen kan ik een paar favoriete nummers aanwijzen. Op deze CD zijn dat: Spitfire, Memphis Bells, Get Up Get Off , Hotride, Wake Up Call, Action Radar,Medusa's Path, You will be under my wheels, The Way It Is en Shoot Down. Hmm, 10 stuks uit 12, niet slecht.

Ik vind vooral "Memphis Bells", "Medusa's Path" en "You Will Be Under My Wheels" uitingen van een buitengewone genialiteit. Maar ook de andere nummers...heerlijk gewoon! Op deze CD heb ik jaren gewacht! Overigens wil ik nog effe opmerken dat "Medusa's Path" op het album gewoon helemaal staat (6.08) in tegenstelling op de geripte promo's die overal te downloaden zijn. Op het album is het geluid echt veel beter en je hoort bij heel veel nummers gewoon zoveel verschil dat bijvoorbeeld Memphis Bells ineens tot mijn favoriete nummers behoort terwijl ik haar eerst niet zo vond. Ditzelfde gevoel heb ik bijvoorbeeld ook bij "The Way It Is".

Ik wil nog even opmerken dat ik de review erg matig vind. Niet dat ik van Claudia anders gewend ben, maar ik wil het toch even gezegd hebben. Niet alleen is de schrijfstijl onaangenaam, het hele verhaal klopt voor geen meter door alle fouten die er inzitten. Bovendien is het geen CD review, maar een review van de geripte promo (die qua geluidskwaliteit erg slecht geript is en bovendien zijn enkele nummers niet compleet). Er zijn dus nogal wat zaken waar aan gewerkt moet worden anders kan ze er beter mee ophouden.
Hoewel het inderdaad een rustig album is van The Prodigy, dat ik het album keer op keer weer met plezier luister!
Nou mensen ik heb em ook al een tijdje.. en ik moet zeggen dat het me
verschrikkelijk tegenvalt..
( Ik had er meer van verwacht maarja,,)

De eentonig heid van sommige nummers (Spitfire is er 1 van) is ronduit "belachelijk"

Daarin tegen kom je wel us wat "old-Prod" invloeden tegen waarvan je denkt dat het tog wel meevalt.... maarneej..

-- er is maar 1 woord voor : JMMR --
Zo is dat lekker dan zit ik net ff het cd'tje te draaien en de bass is zo hard gaan de buren kloppen !!!

Ik bedoel maar lekker stuning duidelijk lijkt me !!!

Hij gaat bij mij de kast in bij de favorieten !!!
Aan diegene die de nieuwe cd geen Prodigy vinden.
Wat is dan wel de échte sound van de Prodigy? Ik hoor in de nieuwe cd wel wat elementen die in de wat oudere cd's terug te vinden zijn, maar als je b.v. de eerste cd van de Prodigy vergelijkt met die van nu, dan is het een wereld van verschil.
Mijn idee is dat de sound gewoon verandert. Misschien blijven bepaalde elementen wel hetzelfde, om tóch een beetje van de oude 'stijl' te behouden. Bij bijvoorbeeld de Chemical Brothers is de stijl ook aan het veranderen.
Ik vind het wel een lekkere cd. Maar goed, dat is een kwestie van smaak, denk ik.
userIcon
quote:
Op dinsdag 24 augustus 2004 13:00 schreef Junglist4Real het volgende:
Mensen die Fat of the kand een goed prodigy-album vinden, hebben geen id wat het echte prodigy-sound is. Ok op FOTL staan een paar vette nummers, maar de 1ste 2 albums zijn het echte prodigy sound. En daar valt dit album ook in.
helemaal mee eens. Vond Fat of the lands hun slechtste cd.
De sound van The Prodigy is wat Liam maakt, of ie het leuk vindt of niet.

Ik vind de CD zeker meesterlijk, zijn bedoeling is om niet door te gaan in de FOTL formule of van zijn vorige werk, daarom staat Baby got a temper ook niet op de CD.

Ik vind dat hij muziek heeft gemaakt van deze tijd, dat weer terug gaat naar de Retro tijd..
userIcon
Slechte review, slechte cd.
31  van 31 reacties op deze pagina. Pagina  1


Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7


delen | eKudos nujij

Gebruikersnaam 
Wachtwoord
 
online adverteren www.m4n.nl
Video's



True ©1999-2012 FOK! INTERNET SITES  |  gratis nieuws op je site?  |  algemene voorwaarden