Zelden heb ik een belangenorganisatie zo enorm zien blunderen. Maar om u dat uit te leggen, dien ik eerst iets over een zeer kwalijke actie van een stelletje geboefte in Utrecht te vertellen.

Kent u de Fyra? Dat is de lelijkste dochter van de NS-holding. Een afzichtelijke, pimpelpaarse trein, die nog vaker uitvalt of vertraging heeft dan de rest van de treinen. De trein rijdt een kortere route tussen Amsterdam en Rotterdam, zodat je -als er dus geen vertraging, geen storing, geen uitgevallen trein, geen grieperige machinist of andere ellende aan de hand is- wat sneller in Rotterdam bent, dan wanneer je via Den Haag reist. Voor die flauwekultrein rekent de NS ook nog een extra duur kaartje. Maar door een blunder op het hoofdkantoor van de treintjesholding hoeven houders van een jaarkaart die extra toeslag niet te betalen. Maar de NS doet net alsof die toeslag wél moet worden betaald. De meeste abonnementhouders doen dat dus braaf.

Een jaarkaarthouder die die toeslag niet had betaald, kreeg van de conducteur een boete. De reiziger pikte dat niet, en stapte naar een advocaat. Het werd al heel snel duidelijk, dat de NS fout zat. En het werd dus duidelijk, dat de NS heel wat reizigers had opgelicht, door ze die toeslag wel te laten betalen. De reiziger kreeg een schadeloosstelling, op één voorwaarde: mondje dicht. Op die manier kon de NS dus doorgaan met het afzetten van de overige abonnementhouders tussen Amsterdam en Rotterdam. Maar die vlieger ging niet op. De reiziger in kwestie belde met de krant. En toen? Toen kwam de aap uit de mouw:

De NS kon niets anders doen, dan een schadeloosstelling voor alle betrokken abonnementhouders in het leven roepen. Als de NS dat niet vrijwillig had gedaan, dan had een advocaat de firma er met twee vingers in de neus wel toe gedwongen. De NS en Reizigersvereniging ROVER kwamen overeen, dat ROVER geen ruchtbaarheid aan de kwestie zou geven. “Want anders ging de schadeloosstelling voor de reizigers niet door.” Kletskoek. Die schadeloosstelling was er dus toch wel gekomen. Met of zonder gemuilkorfde consumentenclub. Maar ROVER had de passagiers al veel eerder gewoon moeten inlichten dat ze zonder toeslag met de pimpelpaarse storingstrein mee mochten reizen. Mede door de schuld van ROVER hebben abonnementhouders maandenlang teveel betaald.

Een consumentenorganisatie die zich op basis van flauwekulargumenten de mond laat snoeren, is geen knip voor de neus waard. Reizigers hebben geen enkele reden meer, om van zo’n club lid te zijn. Ik ben trouwens benieuwd, over wat voor zaken ROVER zich nog meer geheel vrijwillig het zwijgen heeft laten opleggen.

Veel lezers weten, dat ‘de man achter Driek Oplopers’ jarenlang woordvoerder van deze organisatie is geweest, totdat een hardhandige column hem de kop kostte (terwijl zijn activiteiten als columnist geschiedden met expliciete toestemming van het ROVER-bestuur). Maar ik had als woordvoerder van ROVER deze schandalige handelwijze -die dus zeer ten nadele van de reizigers is- met geen mogelijkheid kunnen uitleggen. Werkelijk niet. Want het enige wat ROVER een paar maanden geleden tegen de NS had kunnen zeggen, was: “Met ingang van morgen brengen jullie de toeslag voor abonnementhouders niet meer in rekening, en jullie maken dat heel goed bekend, en anders nagelen we jullie aan de schandpaal.” Met dat bijltje heb ik in het verleden meermalen succesvol gehakt. Zó behartig je op een goede manier de belangen van de reiziger!

Natuurlijk: de NS -of eigenlijk NS-HISpeed International of hoe hun hogesnelheidstak tegenwoordig ook moge heten- speelde een zeer vuil spelletje. Maar een volwassen consumentenorganisatie behoort daar wel tegen bestand te zijn. De incompetente grapjassen die ROVER besturen dienen onmiddellijk het veld te ruimen. Aftreden. Vandaag nog.

Lees ook:

delen |