Afgelopen week verscheen het debuut van A Pale Hose Named Death. Het is de band van Sal Abruscato, die wij kennen als drummer van Type O Negative en Life Of Agony. In deze nieuwe band zingt hij en speelt gitaar. Op And Hell Will Follow Me zet de muzikant uit Brooklyn de lijn van de genoemde bands voort, want aan de basis ligt weer een loodzware groove.

Sal heeft overigens niet de minste muzikanten om zich heen verzameld. Bobby Hambel, voormalig gitarist van het legendarische Biohazard, is van de partij. Maar ook de mannen uit Seventh Void, bassist Eric Morgan, gitarist Matt Brown en drummer John Kelly, die we eveneens van Type O Negative kennen, spelen in deze band. Prima bezetting natuurlijk. Na het intro, waarbij een paard vanuit de verte komt aangegaloppeerd, gaat het album dan ook voortvarend van start met het nummer 'As Black As My Heart'. Het is heel erg in de stijl van Type O Negative, maar niet vervelend want de melodie is goed en Sal zingt niet onaardig.

Op 'To Die In Your Arms' wordt er iets gas teruggenomen en gaat het wat meer richting doom metal. Sal wil duidelijk de duistere sound van weleer oproepen. Dat is op zich niet erg, maar gedurende het album blijft men in dit tempo hangen en beginnen nummers hier en daar op elkaar te lijken. Omdat er ook al weinig variatie in de riffs zit, wordt het album zelfs wat eentonig. Slechts een enkele van de trage songs weet echt te boeien. Het nummer 'Pill Head' lukt dat vanwege de mooie melodie in het refrein, dat een beetje aan Soundgarden en Alice In Chains doet denken. Gelukkig bevat het album ook enkele meer up-tempo songs. 'Heroin Train', 'Bath In My Blood (Schizophrenia In Me)' en 'Serial Killer' zijn dan ook een verademing voor het album, zonder dat het hoogvliegers zijn.

A Pale Horse Named Death stelt licht teleur met hun debuut. De songs zijn over het algemeen te matig om een album van ruim een uur echt interessant te maken. Van mannen met een dergelijke brok muzikale ervaring mag je eigenlijk wat meer verwachten.

Lees ook:

delen |