Even Apeldoorn gebeld: “Goedemiddag, Oplopers hier. Mag ik van u de afdeling pechhulp?” Ik zie ongekende mogelijkheden in het feit dat Centraal Beheer Achmea met een pechhulp is begonnen. Dus ik gaf de nieuwe afdeling van het verzekeringsconcern duidelijk te verstaan wat mijn probleem is. “Vanmorgen miste ik net de tram en gisteren was mijn eten aangebrand. Maar toen ik mij vanmorgen realiseerde dat ik voor de zoveelste keer de miljoenenknaller van de loterij niet had gewonnen, werd het wel heel erg duidelijk dat ik pech heb. Hartstikke pech! Wilt u in het kader van de pechhulp even die 12 miljoen op mijn rekening storten? Fijn, dankuwel.” Zonder een antwoord af te wachten hing ik op, want ik ga graag een beetje efficiënt met mijn schaarse tijd om. Fantastisch toch? Er wordt goed voor de burger gezorgd, tegenwoordig. Pech? Even Apeldoorn bellen. Spaarcentjes bij een foute IJslandse bank kwijt? Het wordt voor je geregeld. Geen geld voor de vuilnisman en het Waterschap? Kwijtgescholden! Heerlijk, zo’n zorgzame maatschappij.

Hoewel, zorgzaam… De voedselbank in Amsterdam-Centrum heeft om subsidie gevraagd. € 12.000 per jaar. Een lullige duizend euro per maand dus. Maar het bestuur van het stadsdeel Centrum verdomt het om dat geld beschikbaar te stellen. Beschamend. Stadsdeelvoorzitter Els Iping geeft liever een vermogen uit aan het toezicht op de terrassen. Zodat er niet een halve meter buiten de lijntjes wordt gezeten. En om er streng op toe te zien dat de alcoholisch versnaperingen zittend worden genuttigd, want staand drinken op het terras is streng verboden. Want Regels Zijn Er Om Te Worden Gehandhaafd, en dat mag best wat kosten. De trut. Haar partijgenoot Bos trekt tientallen miljarden uit om een Belgische blufbank overeind te houden en graaierige overzeespaarders voor onheil te behoeden, maar een miezerige duizend euro per maand om de voedselbank voor omvallen te behoeden, dat kan er niet af. Je moet wel gek zijn om de PvdA te blijven steunen. Een ding is trouwens zeker: Els Iping rookt als een schoorsteen.

Hoe ik dat zo zeker weet, over die kettingrokerij van Els Iping? Het antwoord op die vraag ligt besloten in een onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu. Dat wijst uit dat de verstandelijke vermogens van rokers veel harder achteruit gaan dan die van niet-rokers. Ze onthouden minder, en kunnen ook niet meer zo goed nadenken. En vanaf de middelbare leeftijd wordt dat probleem steeds groter. Zoals bij Grachtengordel-Elsje dus. Nou begrijp ik ook, waarom die Hans Wiegel van die rare rechtse onzin uitkraamt: ik zie hem eigenlijk zelden zonder sigaar in zijn bek. En bij de Amsterdamse afdeling van de ChristenUnie roken ze volgens mij ook als gekken. Daar hebben ze het hun homoseksuele bestuurslid Sander Chan zo enorm het leven zuur gemaakt dat hij zijn zetel ter beschikking heeft gesteld. Want die gristenen vonden dat Chan weliswaar homo mocht zijn, maar een seksuele relatie was uit den boze. Knetter zijn ze. Hun bemoeienis met zijn privé-leven moet stoppen bij de voordeur van Chans woning, en al helemaal bij de deur van zijn slaapkamer. Volkomen terecht dat de ChristenUnie niet verder komt dan wat onbeduidend gerommel in de marge. Geen hond ging in Amsterdam de deur uit om op ze te stemmen, en terecht.

Naar verwachting gaat er ook geen hond de deur uit om naar die flutfilm van zonnebankzanger Roel Driesvink te gaan kijken. Geen enkele bioscoop wilde de film vertonen. Logisch, want met lege zalen valt natuurlijk geen droog brood te verdienen. Dus heeft men een oplossing bedacht. De film wordt nu vertoond in wegrestaurants. En het publiek wordt te verstaan gegeven dat het tijdens de film gewoon door mag praten. Kolere, je moet wel heel erg weinig vertrouwen in je eigen product hebben als je van tevoren al tegen het publiek zegt dat het er eigenlijk geen aandacht aan hoeft te besteden. Maar pas écht hard schoot ik in de lach toen ik las dat Roel Driesvink na afloop van de film in hoogsteigen persoon een paar liedjes zal zingen. Handig: dan is in een klap de tent leeg, en kan het personeel beginnen met afruimen en stofzuigen. Kijk, daar hou ik van, zo‘n efficiënte aanpak! Er kwam trouwens ook geen hond de deur uit om naar die prutsfilm van Katja Schuurman en Thijs Römer te kijken. Nog een hele troost voor de fans van La Schuurman dat ze meedoet aan de televisieserie “S1ngle”. In die serie speelt Katja een mannenverslindster. Ze wil met haar rol het emotionele karaktergedrag wat uitdiepen. O? Dat is toch werk voor échte actrices? Van Schuurman vind ik niet echt dat ze zich sinds haar eerste optreden in de debielensoap GTST nou echt heeft ontpopt als een topactrice, eerlijk gezegd. Volgens mij speelt ze gewoon zichzelf. Katja die een karakterrol speelt is netzoiets als Gekke Henkie die afstudeert als oorarts.

Hoewel… Misschien ís er wel ergens een Gekke Henkie aan de slag gegaan als oorarts. Dan heeft ‘ie wel een heel bekende klant. Prins Willem-Alexander. Want volgens mij is er iets grondig verpest aan zijn oren. Zijn moeder heeft hem tot vervelens toe uitgelegd wat later zijn werk wordt. Telkens hield Trix hem voor: “Jouw baan wordt later linten doorknippen en handen schudden, handen schudden en nog eens handen schudden.” Willem Alexander is deze week in Zuidelijk Afrika aan de slag gegaan. Hij heeft zich daar heel erg hard ingezet. Voor handen wassen. Heeft ‘ie zijn moeder toch niet helemaal goed verstaan…

Lees ook:

delen |