Even met de Vara gebeld: "Goedemorgen, Oplopers hier. Mevrouw Koekkoek in de buurt?" Het redactiesecretariaat vroeg mij om een ogenblik geduld. Hoofdredacteur Cécile was even bezig, nog wat kwaliteit aan het huisorgaan van de omroep toe te voegen. Ze zat op een oude krant een lichtbruine drol te draaien, die op pagina 15 van de Vara-gids diende te worden afgedrukt. Want de Vara heeft immers schijt aan alles en iedereen. Uiteindelijk kreeg ik de ambitieuze hoofdredactrice aan de lijn. Uit de hoogte vroeg ze mij, waarom ik haar meende te mogen lastigvallen. "Dat zal ik je vertellen. Dus jij vindt het leuk om het gezicht van een zielige televisiepresentator te monteren in een foto van oorlogsmisdadiger Mladic, en die presentator dan ook nog allerlei kwalijke uitspraken in de mond te leggen. Je moet je doodschamen!" Beledigd gaf de getroebleerde hoofdredactrice mij te verstaan, dat dat best mocht. Want satire is altijd leuk. Als hoofdredacteur zet zij de ingezette koers van de tv-gids als ´de journalistieke kwaliteitsgids´ voort, samen met de leukste redactie, de beste schrijvers en columnisten van Nederland. De Vara-gids is het meest journalistieke tv-tijdschrift van Nederland, vertelde ze. Ik ontplofte zowat. "Iemand neerzetten als oorlogsmisdadiger heeft niets met satire te maken. Het is kwetsen om het kwetsen. Kwetsen van de televisiepresentator in kwestie, maar ook kwetsen van de slachtoffers van massamoordenaar Mladic." Zwakjes herhaalde Koekkoek nog maar eens, dat als het satire is, dat het dan mag. En dat het afkeuren van een lekker stukje satire een verkillend effect op de vrijheid van meningsuiting heeft. Tijd voor de afmaker: "O? Satire moet dus altijd mogen? Toen ik een paar jaar geleden een lekker stukje satire schreef over een Kamerlid dat een ander Kamerlid's terroristische activiteiten buitengewoon integer vond, werd ik door Vara-coryfee Twan Huys finaal met de grond gelijk gemaakt. Dus satire mag wel als het van de Vara is, satire mag niet als het van Fok! is. De Vara staat vierkant achter zijn eigen mislukte satire, terwijl moralistenhoer Twan Huys als Zelfbenoemd Nationaal Geweten de schrijver van een stukje satire dat niet uit pseudo-socialistische hoek afkomstig is, genadeloos affakkelt. Maar ik heb een lollig nieuwtje: Justitie heeft mij en mijn column in het gelijk gesteld, terwijl jij met je stomme zogenaamde arbeidersomroep en dat tyfusblaadje van je bent veroordeeld en moet rectificeren. Idioot!

Nu is hoofdredacteur Cécile Koekkoek niet de enige verstandelijk minderbedeelde in ons land. Heus, er bestaat nog veel meer achterlijk volk. Iedereen die niet is geslaagd voor zijn VMBO- of HAVO-examen. Dre Hazes. De zoon van. Maar ja, als je pa niet verder komt dan knaks het enigste wossie wat so gewoon is gebleve, dan heb je natuurlijk ook wel enige tegenwind, qua afkomst. Dan zit VMBO-achterlijke leerweg er gewoon niet in. De Hazes-achtigen. Wat een klootjesvolk. De mensen die het domste werk op de bouwplaats doen. Die in de stromende regen aan de gang zijn als dakdekker, waarbij ze met een soort van gasbrander rubber rollen moeten vastsmelten en het dan raar vinden als hun werk wordt afgekeurd. Dat soort trieste types. Kijk ik op ze neer? Ja en nee. Iedereen die op een eerlijke manier zijn brood verdient, behoort met respect bejegend te worden, mits die zich ene beetje normaal gedraagt. Maar soms kost het me wel heel veel moeite, dat respect. Want het kan natuurlijk altijd erger dan dakdekker. Metrobestuurder bij de RET. Dan heb je avonddienst op zaterdag. Trap je gewoon halverwege de rit je klanten eruit. Omdat je vindt dat het tijd is om zelf naar huis te gaan. De klanten hebben uren moeten wachten voordat de RET een bus had opgescharreld om de klanten naar huis te vervoeren. En weet u wat het bijzondere is? Deze metrobestuurder steekt in het geheel niet negatief af tegen zijn collega's. Want maling aan de passagier is gewoon de norm bij de Tokkies die de Rotterdamse metro's, bussen en trams besturen. Ik kan echt niet wachten tot die asociale tent wordt overgenomen door een private vervoersonderneming. De leugenaars van de PvdA, de SP, GroenLinks en de vakbonden stellen dat het personeel er bij aanbestedingen op achteruitgaat. Nou en? De reizigers gaan er stukken op vooruit. Inpakken en wegwezen, en wel met een noodgang!

Op de dijk van Lelystad naar Enkhuizen kan je ook met een noodgang. Maar dat mag helaas niet. Honderd is het maximum. Iedereen die harder rijdt, wordt geflitst. Jammer dat de prutsers die de bekeuringen uit de computer tevoorschijn moeten toveren, al die boetes 20 kilometer te duur hadden gemaakt. Foutje. Echt, als je werkelijk helemaal niets kan, kun je altijd nog bij het Centraal Justitieel Incassobureau aan de slag. Ik zie dat helemaal voor me. Zalen vol met tamelijk stumperige, slecht geklede types. Gele tanden. Schouders vol roos. Op de middelbare school altijd straal genegeerd door hun klasgenoten. Baantje bij het CJIB. Als wraak op de samenleving. En dan ook nog de foute bekeuringen uitdraaien. Stakkers. En op straat speurend rondneuzen of er nog iemand op een overtreding valt te betrappen. Terwijl de mensen van het CJIB helemaal geen enkele bevoegdheid hebben om zelf bonnen uit te delen. Maar ja, gluren of je iemand ergens op kunt betrappen, dat vinden ze fijn. Een sneue beroepsziekte.

Maar Anouk heeft ook met een beroepsziekte te kampen. Ze heeft het bewijs geleverd. Het is hartstikke waar, dat musici en zangers door de herrie op het podium vroeg of laat stokdoof worden. Het gehoor van Anouk is ook definitief vernield. Ik weet het zeker. Ze heeft alle albums van Enrique Iglesias gekocht...

Lees ook:

delen |