"Hee buurvrouw! De billen hangen er wat slapjes bij vandaag, is het niet?"
"Kom op buurman, anders ben je ook niet vies van een lekker potje seks."
"Oké, vooruit maar. Wacht, ik pak even de camera erbij."
Totale paniek in pornoland. De omzet is als een kaartenhuis in elkaar geklapt. Want amateurs zetten steeds vaker filmpjes met hun eigen seksuele escapades op internet. Gratis, dus daar verdient verder niemand wat aan. Vorig jaar kelderde de omzet in de Amerikaanse porno-industrie daardoor maar liefst met 15 procent. De gevolgen zijn enorm, en verrassenderwijze niet alleen voor de filmwereld zélf. Want ook de scheepsbouw en de slijterijbranche lijden schade. Minder vaak maken dure protserige jachten de wateren onveilig, en men zit minder vaak voor dag en dauw al aan de champagne. Al met al een economische ramp. Jaja ...

Okee, ik zit niet te wachten op wazige filmpjes van een knokige huisvader die ingewikkelde dingen doet met een lijkbleek molenpaard. Nee. En sinds Heleen van Rooyen heeft aangekondigd een seksfilm te willen opnemen, heb ik het fenomeen pornofilm definitief de rug toegekeerd. Bah ... Maar zo'n duurbetaalde stoephoer als Paris Hilton die nu in Amerika in de bak zit? Is zij nou een beter mens dan die zogeheten amateurs?

Of wat dacht u van die twee bejaarden die dit weekend een inbreker in hun huis in de kraag vatten, tegen de grond werkten en overdroegen aan de prinsemarij? Ook amateurtjes. Maar zo'n professionele diender, die meestal pas een half uur nadat de dader zich uit de voeten heeft gemaakt uiteindelijk op de plaats-delict arriveert: is dat nou een betere misdaadbestrijder dan die zogeheten amateurs?

Woorden als 'amateur' gaan vooral over het feit dat de betrokkene zich niet beroepshalve met de desbetreffende activiteit bezighoudt. Afgeleiden van dat woord zijn 'amateurisme' en 'amateuristisch'. Dan gaat het opeens niet meer om de vraag of de activiteit een broodwinning betreft, maar over de kwaliteit daarvan, die dan ondermaats is.

Ondermaats. Dat begrip wil ik vandaag ook nog even met u uitdiepen. Want bulderend van de lach nam ik kennis van de eenvoudige en doeltreffende maatregel die de leiding van een zwembad bij Brussel had genomen in de strijd tegen de overlast van jonge Marokkaantjes. Die kwamen daar niet om baantjes te trekken; naar verluidt omdat ze sowieso niets met baantjes hadden. Nee, in plaats daarvan vielen ze vrouwelijke bezoekers lastig. Maar wat bleek? De lastposten droegen allemaal een bermuda in plaats van een gewone zwembroek. Goede raad was duur: Marokkanen op grond van hun afkomst de toegang weigeren zou in de ogen van de rechter geen genade kunnen vinden. Maar de eis dat bezoekers van het zwembad een normale zwembroek dragen, tsja, daar is niets tegenin te brengen. In een deftig restaurant moet je een net jasje aan, en in het zwembad een zwembroek. En het werkt. Opeens zijn er veel minder klierende Marokkaantjes. Iets met cultuur, zo luidt de officiële lezing.

Cultuur? Welnee: centimeters! De badmeesters zullen het ongetwijfeld niet willen bevestigen, maar ik denk dat ik de échte achtergrond wel weet van deze opvallende absentie: een Marokkaantje dat zich in het zwembad misdraagt is in de meeste gevallen gewoon een grote lul met een klein pikkie. Een pikkie waarvan de zeer minimale afmeting op pijnlijke wijze duidelijk wordt zodra de bluf-bermuda wordt ingeruild voor een gewone zwembroek. Ja, dat zeg ik. Ondermaats.

Lees ook:

» 06:00 Politieke revolutie! De Kuifkrullenpartij2
» 21/05 Wie zaait, zal oogsten0
» 21/05 Een beetje in de war0
» 21/05 Alwetend zijn de onwetenden2