AustraliŽ wint eerste editie van Hockey Pro League

Australië heeft de eerste editie van de FIH Pro League gewonnen. In de finale van de Grand Final, de finaleronde van de nieuwe landencompetitie, werd wereldkampioen België in het Wagener Stadion met 3-2 verslagen. De Kookaburras kregen niet alleen de FIH Pro League Trophy maar ontvingen ook een cheque met een bedrag van 125.000 dollar. België kreeg als verliezend finalist 62.500 dollar.

Naast de strijd om de eerste eindzege in de Pro League stond ook de nummer een positie op de wereldranglijst op het spel. België voert de ranglijst van de internationale hockeybond FIH aan, maar de Australiërs zaten de wereldkampioen op de hielen met een achterstand van vijftien punten. Met de winst op België zijn de Australiërs de nieuwe nummer een van de wereld.

De eindzege van Australië in de Pro League was geen verrassing te noemen. De ploeg presteerde het meest constant in de poulefase van de nieuwe landencompetitie. De afgelopen weken maakten de Australiërs al een goede indruk met zeges op België (2-0) en Nederland (4-1). In halve finale van de Grand Final afgelopen vrijdag had Australië weinig moeite met Groot-Brittannië. De Britten kwamen nog wel op voorsprong, maar toen trapten de Kookaburras diep het gaspedaal in en stopte de score bij 6-1. De Belgen hadden het stuk zwaarder. In een herhaling van de WK-finale rekenden de Red Lions af met Nederland en namen zodoende revanche voor de twee nederlagen in de poulefase van de Pro League.

De Belgen versloegen de Oranje Heren met 3-1 in een spijkerhard duel met Jorrit Croon en Thomas Briels als voornaamste slachtoffers. Croon viel uit met op het oog een zware schouderblessure. Briels hield een lichte hersenschudding over aan een botsing met Joep de Mol. Hierdoor nam Maxime Plennevaux in de finale tegen Australië de plek van Briels in de ploeg over en droeg Felix Denayer de aanvoerdersband.

Het finaleduel, mede geleid door de Nederlandse scheidsrechter Coen van Bunge, was nog maar net begonnen of Arthur van Doren schreeuwde het uit van de pijn. De Wereldspeler van het Jaar werd vol op de knie geraakt door Jacob Anderson. Er was geen opzet in het spel. De 21-jarige aanvaller haalde met de forehand uit en raakte de Belgische verdediger. Van Doren verliet na een korte behandeling ondersteund door de fysio hinkelend het veld van het Wagener Stadion. Na enige minuten meldde hij zich al weer op de bank van de Belgen.

Daar moest hij toezien dat Australië op voorsprong kwam. De Kookaburras schakelden razendsnel om na het balverlies van Victor Wegnez, die even daarvoor met groen aan de kant zat. Loïck Luypaert kon het eerste gevaar van Australië nog voorkomen door de bal nog voor de lijn wegwerken. Trent Mitton pikte de bal op en uit de draai scoorde hij de 1-0.

Van Doren keerde terug op het veld, maar dat was voor even. De Belg kon nauwelijks lopen en keerde snel terug naar de bank. Daar zag hij dat Australië vervolgens de voorsprong verdubbelde. Een kans van Aran Zalewski werd nog door Alexander Hendrickx onschadelijk gemaakt, maar op de backhand van Flynn Ogilvie had doelman Vincent Vanasch geen antwoord. Ogilvie stond ook helemaal vrij op de rand van de cirkel na een goede pass van Anderson.

Het verschil met het duel tussen de Oranje Heren en Groot-Brittannië was groot. De intensiteit en het tempo lagen vele malen hoger dan tijdens de strijd om het brons. Misschien is dat ook logisch. Een troostfinale is anders dan een finale, maar Oranje streeft naar het hoogste doel en Australië en België lieten zien wat er op het veld wordt verlangd om dat doel te bereiken.

De Australische defensie stond als een huis. Slechts een enkele piepte een Belg door de verdediging, maar dan deed keeper Tyler Lovell goed zijn werk. Antoine Kina probeerde na een gekraakt schot van John-John Dohmen Lovell te verrassen met een lobje en ook de eerste strafcorner van Alexander Hendrickx deed de Australiërs geen pijn. Een protest na een overtreding van België leidde de 3-0 van Australië in. De Kookaburras vroegen een videoreferral aan vanwege een tackle van achteren. Na het bekijken van de beelden wees de videoscheidsrechter het protest van de Australiërs toe. Blake Govers benutte de daaropvolgende strafbal door keeper Vincent Vanasch laag aan de linkerkant te kloppen.

Hiermee was de finale eigenlijk al beslist. De Australiërs namen echter geen gas terug. Het leverde kansen op voor Jake Whetton en Tim Brand op. Whetton probeerde na een goede actie over links de bal door Vanasch te flatsen en Brand schoot in het zijnet nadat hij de bal uit de lucht had aangenomen.

Toch wilde België zich niet neerleggen bij de uitslag. De ploeg mocht liefst zeven strafcorners – in totaal tien – nemen, waarvan vijf op een rij. Nadat de paal en de lijnstop een treffer vanaf de kop van de cirkel hadden voorkomen, schoot Loïck Luypaert vlak voor het einde van het derde kwart raak (3-1).

Zou de spanning hierdoor in de wedstrijd terugkeren? Het antwoord daarop was nee, want de tweede Belgische treffer kwam te laat om de Australiërs nog doen te wankelen. Er stonden nog iets minder dan drie minuten op de klok toen Hendrickx de 2-3 op het bord zette. Ook de wissel van Vanasch voor een extra veldspeler zette geen zoden aan de dijk en Australië trok de zege over de streep.