Stel je voor, je bent opgegroeid in een beschermd milieu en ondanks dat je wel hebt gestudeerd en dagelijks probeert verder te kijken dan je neus lang is, hangt er nog een erg Nederlands luchtje aan je kleren. Je gaat zes maanden naar Nepal om je blik te verruimen en je komt terug in datzelfde beschermde plaatsje. ’s Avonds loop je naar je oude stamkroeg, je ontmoet een zeer oude bekende, ze zoent je een welkom thuis en stelt de onmogelijke vraag.
‘Nepal, da's wel anders zeker?’Je mond zakt open van verbazing en alles wordt opnieuw onder je voeten vandaan geschopt. Het duizelt, je had een hoop leuke gedachten over thuiskomen, toch iets bijzonders na zo’n lange reis. Je hebt veel verhalen, er zijn anekdotes, er zijn bewustwordingen en blikverruimers om te delen met de mensen die je begrijpen. Je wist dat je eenmaal thuis de grootste lering zou kunnen trekken van de hele zes maanden, om de simpele reden dat je kan zien of jij veranderd bent in een plaats die stil staat.
‘Nepal, das wel anders zeker?’
Je draait je hoofd scheef, en glimlacht je tanden bloot, gaat in een gewichtige pose staan en antwoord.
‘Nee, niks anders daar, precies hetzelfde,’
Een kleine schaterlach.
‘Mallerd dat je bent, nou we praten later wel meer he!’
De ongerustheid slaat toe, hier had je geen rekening mee gehouden toen je de grond in Nederland kuste en je ouders een fikse omhelzing gaf. Met vrienden kun je uiteraard goed praten, maar er zijn nog talloze mensen met wie je normaliter ook liever niet praat maar die zich nu allemaal verplicht voelen om je welkom thuis te heten met de vraag hoe het was. Een schier onmogelijke vraag zoals u zult begrijpen wanneer het antwoord niet langer mag zijn dan de luttele minuten dat je stilstaat.
‘Heb je ook minder leuke tijden gehad?’
De benauwdheid slaat toe, en niet omdat de overheid het rookverbod in de kroeg vooruitgeschoven heeft. Je vraagt je ten zeerste af of jij in hun positie dezelfde vragen zou stellen. Zuchtend geef je het retorische antwoord dat het onmogelijk is om zes maanden plezier te hebben zonder je ‘iets minder’ te voelen. Je laat ter voorkoming van een verder gesprek maar even weg dat je bij tijd en wijlen gekreund hebt van de buikpuin, gezweet van de koorts en gehuild van eenzaamheid.
Je loopt door de kroeg en alles is als nieuw. Het is alsof je door een droomwereld loopt die zes maanden de tijd heeft gehad om Walhalla te worden en nu als een zeepbel uit elkaar spat.
‘Wat heb je geleerd daar? Heb je gevonden wat je zocht?’
Nu breekt het angstzweet je uit. Ondanks dat de vragen legitiem zijn, en geboren uit interesse zijn ze dermate open dat je je in een sollicitatiegesprek voelt wandelen waarin men naar je sterke punten vraagt. Je maakt je er nog makkelijk vanaf met de opmerking dat je dat nu op een rijtje zet, maar vraagt je tegelijk af of je de vraag ooit kan beantwoorden. En zo niet, is dat eigenlijk een zwakte? Als je dan toch iets geleerd hebt in Nepal is dat wij in Nederland zo veel met doelstellingen bezig zijn, effectief ondernemen.
Je weigert er nog verder aan mee te doen. Deze reis gaat niet ten onder aan leerdoelen en reflectie op wat je geleerd hebt. Geen drie verbeterpunten, opsodemieteren, je ziet wel waar je eindigt.
Uitgeput loop je naar de WC en verwondert je nog even over het feit dat je je overmatige drankgebruik niet in een gat hoeft te lozen. Naast je staat alweer een bekend gezicht van wie je de stem nooit hebt gehoord.
‘Jij bent toch naar Nepal geweest?’
‘Euhm ja.’
‘Hoe was dat man?’
‘Nepal, Nepal, das wel anders dan hier.’
Lees ook:
»
00:00 Prettige Hemelvaart!1
»
16/05 De kierewietpas4
»
16/05 Wie gaan we vandaag vermoorden?27
»
16/05 Timeline4
|
hmmmm
Welkom thuis Tha_Blont! Daar zul je het mee moeten doen
maar het was dus wel een blikverruimende reis ?
ik ken dit, je bent weg geweest, hebt zoveel gezien en informatie opgenomen waar geen woorden voor zijn te vinden en terug gekomen in de luxe van ons kikkerlandje stormt iedereen op je af met vragen waar geen antwoord op te vinden is. Erg vreemde situatie...
Wij verwachten nu wel een uitgebreid reisverslag van je, je hebt ons zo nieuwsgierig gemaakt.
tja, ben zelf een paar jaar geleden in Nepal geweest... en idd da's wel anders... retorisch... open deur... etc. Mag hopen dat ik niet van dat soort idiote vragen krijg als ik weer terugkom uit Bangladesh. (Eind dit jaar ook een half jaar werken daaro)
Wat een kutverhaal. Ik ben er ook geweest en ik had de tijd van mijn leven.
Optiefen dus.
quote:Op zondag 28 maart 2004 19:16 schreef Bioslock het volgende:
Wat een kutverhaal. Ik ben er ook geweest en ik had de tijd van mijn leven.
Optiefen dus.
Blijkbaar heb je een groot deel van je intelligentie daar ook achtergelaten als je niet uit de tekst kan halen dat het gaat over de terugkomst en de vragen die mensen aan hem stellen. Er wordt erg weinig gezegd over Nepal en waar jij blijkbaar hebt gelezen dat hij een negatieve tekst over Nepal heeft geschreven, heb ik gelezen dat hij het irritant vind dat mensen constant vragen stellen, dan wel uit beleefdheid, of uit oprechte interesse, maar dat het in beide gevallen erg moeilijke en vermoeiende vragen zijn om te beantwoorden.
Denk volgende keer anders eens wat langer na voordat je post.
Effe een vraagje hoe was het in Nepal.
quote:Op zondag 28 maart 2004 17:20 schreef Jouke het volgende:
Wij verwachten nu wel een uitgebreid reisverslag van je, je hebt ons zo nieuwsgierig gemaakt.
Ik verwijs u graag naar de optie, bekijk alle columns van BlonT, die helaas nog niet werkt
quote:Op zondag 28 maart 2004 19:36 schreef voh het volgende:
[..]
Denk volgende keer anders eens wat langer na voordat je post.
Nee, lamlul. Ik heb gewoon zin om te zeiken.
.
Die reis van jou, dat interesseert niemand. Dat blijkt wel weer.
Niet verwonderlijk want niemand heeft er wat aan, aan jouw reis.
Zo'n reis is een echte ego trip.
Geeft niks, met jou duizenden anderen. Zal vast wel ergens goed voor zijn, of zo. Maar verwacht dan niet dat iedereen smachtend aan je lippen hangt!
Ik kan me toch niet helemaal vinden in diegene die dit stukje heeft getikt. Iedereen gaat altijd met een bepaalde doel op reis. en het lijkt wel alsof hij gewoon niet in staat is te vertellen of hij dat doel ook bereikt heeft. Het klinkt allemaal zo benauwend en het stukje doet meer denken aan iemand met contactstoornissen dan iemand die een leuke vakantie heeft gehad
Welkom thuis ThaBlont
Heb je er gewerkt of alleen de toerist uitgehangen? Das nogal een groot verschil. Mijn zus heeft er 7 jaar gewoond en das toch net ff anders dan beetje backpacken. Als je er alleen een tijdje rondkijkt blijf je volgens mij net zo nederlandse als die kroegmaats van je. Zelf werk veel in het buitenland (voornamelijk UK, maar af en toe Azie en Australie) en das toch echt een groot verschil met ergens op vakantie gaan.
Ik snap echt helemaal niet wat de bedoeling is achter dit stukkie. Gaat het er nou om dat mensen je vragen hoe het was in Nepal en daar ben jij niet van gediend, of gaat het erom dat die mensen van die dòmme vragen stellen?
Wat een kutcolumn!
Zou je ook nog aan kunnen geven wat je dan wel aan vragen had verwacht, want op deze manier kan ik er weinig mee.
Nog een paar miljoen van dit soort tripjes en ook van de authentieke Nepalese cultuur is niks meer over.
Wtf moet een Nederlander nou in Nepal? Ik heb die foto's wel gezien van bekenden, en na ieder jaar zie ik meer Coca Cola uithangborden en Fanta automaten. Welk land is het volgende slachtoffer van de culturele invasie? Tibet? Kenia?
Fucking toeristen.
Je gaat er toch voor je eigen ervaring naar toe? Begrijp ik je goed als je je erg bezig houd met wat anderen van je vinden/van je reiservaring vinden?
Welcome back.
Haha ongelooflijk, en grappig om te zien hoe veel mensen niets van deze column begrijpen. Dat is ook helemaal niet erg, ik begrijp het wel als je nog nooit verder als St. Annaparrochie achter de Duin bent geweest, dan kan het logisch zijn dat je deze column gelijk als 'stom' betitelt.
Maar goed, ik vind het een supercolumn en begrijp erg goed welk gevoel de schrijver probeert uit te dragen. Goed om zoiets herkenbaars te lezen.
Herkenbaar
. Ik denk dat je je af moet vragen of je alles wel wilt vertellen. In opgerakelde verhalen is alles toch minder leuk omdat je het beeld niet kunt delen met iemand. Met je reisgenoten (als je die hebt) bijpraten is toch altijd het leukste. WB trouwens
.
Haai Tha_Blont
quote:Op maandag 29 maart 2004 15:02 schreef ericeric het volgende:
Heb je er gewerkt of alleen de toerist uitgehangen?
Ik heb er heel normaal mijn steentje bijgedragen met vrijwilligerswerk wat bestond uit het interviewen van de moderne kunstenaars ...
Maar daar gaat het hier toch niet over... of ik nu backpacker ben of vrijwilliger... tis de thuiskomst en de reacties daarop, in beide gevallen zal je hetzelfde overkomen namelijk...
quote:Op maandag 29 maart 2004 16:21 schreef oheng het volgende: Welk land is het volgende slachtoffer van de culturele invasie? Tibet? Kenia?
Fucking toeristen.
Tibet, ben ik ook nog geweest
meh, ik vind al die 'beleefdheids vragen' zowiezo debiel.
Of het boeit je, of het boeit je niet.
trouwens, als je de vragen irritant vind, dan zeg je dat toch gewoon
quote:Maar daar gaat het hier toch niet over... of ik nu backpacker ben of vrijwilliger... tis de thuiskomst en de reacties daarop, in beide gevallen zal je hetzelfde overkomen namelijk...
Dat is wel degelijk een groot verschil. In het ene geval heb je daadwerkelijk enigszins deel uitgemaakt van de nepalese samenleving en heb je wellicht een redelijke indruk gekregen hoe de mensen daar werkelijk leven. In het andere geval klinkt het als de verzuchting van iemand die geestelijk nederland nooit daadwerkelijk heeft verlaten. Klinkt misschien een beetje bot, maar zo zie ik het wel.
't lijkt mij nu geen vakantieland meer met al die misdaden tegen de menselijkheid daar in Nepal. Mensen worden ontvoerd, of vermoord (zelfs als ze er van verdacht worden) als ze Maoist zijn.
Straks worden de toeristen er de dupe van ...
Ben rond oud&nieuw nog in Nepal geweest.
Als iemand vraagt hoe het geweest is doe ik altijd hetzelfde:
Ik snap 'm wel (hoop ik), het gaat hier niet zozeer om Nepal, maar om veel mensen die zelf dus niet verder kijken dan hun neus lang is en niet erg geinteresseerd zijn in anderen. Ze vragen wat suggestieve vragen uit beleefdheid maar verder interesseert het ze niets .. net zoals iemand vraagt: Hoe was je weekend? En je zegt: Leuk!! Moet je eens opletten hoeveel mensen dan verder vragen; wat je dan hebt gedaan, wat was er dan zo leuk?
Mensen stellen, terwijl ze vragen zouden moeten stellen ...
quote:Op maandag 29 maart 2004 15:11 schreef Dionysus007281 het volgende:
Ik snap echt helemaal niet wat de bedoeling is achter dit stukkie. Gaat het er nou om dat mensen je vragen hoe het was in Nepal en daar ben jij niet van gediend, of gaat het erom dat die mensen van die dòmme vragen stellen?
Vragen zijn nooit dom, alleen antwoorden .. zo; weer een cliche!!
Het gaat erom dat de mensen met hun vragen direct laten blijken dat ze weinig tot geen intresse hebben, en ik zou er ook van balen als ik vol verhalen thuiskom.
Maar ja, we leven nu eenmaal in een ik-maatschappij ... en je moet natuurlijk uitkijken dat niet iedereen z'n levensverhaal bij jou komt lozen ....
quote:Op zondag 28 maart 2004 19:16 schreef Bioslock het volgende:
Wat een kutverhaal. Ik ben er ook geweest en ik had de tijd van mijn leven.
Optiefen dus.
klinkt als een 16 jarige,braaf in een bungalow parkje of hotel of zo zeker
quote:Op woensdag 31 maart 2004 22:30 schreef Migor het volgende:
Ik snap 'm wel (hoop ik), het gaat hier niet zozeer om Nepal, maar om veel mensen die zelf dus niet verder kijken dan hun neus lang is en niet erg geinteresseerd zijn in anderen. Ze vragen wat suggestieve vragen uit beleefdheid maar verder interesseert het ze niets .. net zoals iemand vraagt: Hoe was je weekend? En je zegt: Leuk!! Moet je eens opletten hoeveel mensen dan verder vragen; wat je dan hebt gedaan, wat was er dan zo leuk?
Mensen stellen, terwijl ze vragen zouden moeten stellen ...
haaa.... eindelijk iemand die hetzelfde denkt als ik toen ik het stukkie las....
ik heb er wel eens over nagedacht, over dit soort dingen, maar ik kom er persoonlijk nooit zo uit. Behalve als ik goeie vrienden na hun reis/vakantie/'vul zelf maar in' weer zie, is het van: 'Heeee je bent d'r weer!! *omhelzing* Nou, Vertel!', waarna we beiden wat te drinken pakken, en uren aan het ouwehoeren zijn.... nouja, hun vertellen dan vooral!
waar het 'volgens mij' vooral om draait is het feit dat van die types die je amper kent van die vragen stellen om sociaal te doen... in principe zit hier niets kwaads achter, maar ik kan er persoonlijk nooit zo veel mee... daarom probeer ik dit zelf zo weinig mogelijk te doen, maar dan gaan mensen je al snel aanduiden als 'contactgestoord', zoals ik hierboven ook al zag gebeuren...
best leuk hoor, een beetje filosoferen over de huidige samenleving!
quote:waar het 'volgens mij' vooral om draait is het feit dat van die types die je amper kent van die vragen stellen om sociaal te doen...
Er is helemaal niks mis met dat "sociaal doen". Sterker nog, dat is de smeerolie van de samenleving. Vragen hoe het met een ander gaat ook al verwacht je niet direct een diepgravend antwoord.
Ik vind eerlijk gezegd de columnist zelf nogal egocentrisch. Het komt blijkbaar niet in hem op dat de mensen die hier in NL zijn gebleven misschien ook wel iets hebben meegemaakt. Nee, het draait allemaal om zijn "unieke ervaring" in Nepal. (Een land dat zoals al eerder werd opgemerkt tegenwoordig wordt platgelopen door toeristen)
Hij is dus in Nepal geweest en was nogal onder de indruk. Big deal. Blijkbaar heeft hij niet veel reiservaring en verwacht nu dat iedereen ademloos aan zijn lippen hangt. Helaas, reisverhalen van toeristen zijn meestal stomvervelend voor mensen die er niet bijwaren, hoe interessant de reis verder ook was.
quote:Op donderdag 1 april 2004 17:33 schreef ericeric het volgende:
[..]
Er is helemaal niks mis met dat "sociaal doen". Sterker nog, dat is de smeerolie van de samenleving. Vragen hoe het met een ander gaat ook al verwacht je niet direct een diepgravend antwoord.
Ik vind eerlijk gezegd de columnist zelf nogal egocentrisch. Het komt blijkbaar niet in hem op dat de mensen die hier in NL zijn gebleven misschien ook wel iets hebben meegemaakt. Nee, het draait allemaal om zijn "unieke ervaring" in Nepal. (Een land dat zoals al eerder werd opgemerkt tegenwoordig wordt platgelopen door toeristen)
Hij is dus in Nepal geweest en was nogal onder de indruk. Big deal. Blijkbaar heeft hij niet veel reiservaring en verwacht nu dat iedereen ademloos aan zijn lippen hangt. Helaas, reisverhalen van toeristen zijn meestal stomvervelend voor mensen die er niet bijwaren, hoe interessant de reis verder ook was.
Ben ik niet met je eens, als ik vraag hoe het met iemand gaat dan verwacht ik wel antwoord, anders vraag ik het niet!!
We moeten niet zo oppervlakkig als de Amerikanen worden!!
En ik vind het erg a-sociaal en egocentrisch dat je geen interesse hebt voor iemands ervaringen/reisverhalen ... al ben ik naar Lutjebroek geweest, dan bellen m'n vrienden nog met: "Vertel!!"
quote:Ben ik niet met je eens, als ik vraag hoe het met iemand gaat dan verwacht ik wel antwoord, anders vraag ik het niet!!
We moeten niet zo oppervlakkig als de Amerikanen worden!!
En ik vind het erg a-sociaal en egocentrisch dat je geen interesse hebt voor iemands ervaringen/reisverhalen ... al ben ik naar Lutjebroek geweest, dan bellen m'n vrienden nog met: "Vertel!!"
Dus zegt nooit "Hoe is-ie?" tegen iemand?
En wat die opmerkingen over amerikanen betreft: Wat een typisch voorbeeld van nederlandse navelstaarderij en zelfingenomenheid weer. Ik heb met heel wat Amerikanen zeer diepgravende gesprekken gevoerd over van alles en nog wat. Net zoals met Europeanen, Aziaten, Afrikanen, Arabieren en Australiers.
Natuurlijk is het leuk als mensen geinteresseerd zijn in je reisverhalen, maar iedereen die zegt een dia-avondje met vakantiesfoto's van iemand anders, of een paar honderd vakantiesfoto's leuk te vinden, liegt. En toch doen we vrijwel allemaal alsof we die foto's wel leuk vinden. Dat hoort bij de sociale omgangsvormen. Net zoals we tegen een vriend met een totaal mislukt kapsel zeggen, "dat het best meevalt". (uitzonderingen daargelaten natuurlijk)
Als je dat soort normale beleefdheidsvormen niet op waarde kunt schatten en van mensen gaat eisen dat ze jouw verhalen met open mond aanhoren (zoals de columnist) dan heb je nog veel te leren over menselijke omgangsvormen. Een half jaartje in Nepal lost dat niet op.
Zucht, zullen we nu allemaal weer gaan lezen voordat we mij gaan beschuldigen van asociaal gedrag?
Reacties op dit bericht
Days-Of-Wild (Redactie Frontpage) 29-03-2004 @ 16:07
