A Knight of the Seven Kingdoms is fucking awesome

Dat zeg niet ik, maar de immer chagrijnige Critical Drinker. En weet je wat? Hij heeft gelijk. Meer dan gelijk. Wat begon als een in mijn ogen iets te lollig verhaal over Dunk - of Duncan, zo je wilt - mondde uit tot de serie waar ik elke week het meest naar uit keek. En nu het hele seizoen erop staat (HBO Max), helaas maar zes afleveringen, en ik ze verslonden heb kan ik alleen maar lyrisch zijn.

En Critical Drinker (en vrijwel iedereen die de serie gezien heeft) doet daaraan mee. Geen woke geneuzel, geen tengere vrouwspersonen die een vent van 2 meter en 140 kilo met eenvoudig gemak uitschakelen, geen lacherig gedoe over eer, kracht, moed en kameraadschap. Geen gelul over vrouwenpiemels, pronouns en glazen plafonds en geen geklaag over hoe verschrikkelijk mannen zijn, en dan vooral de 'witte' variant daarvan.

Nee, A Knight of the Seven (of nine?) Kingdoms is gewoon een dijk van een verhaal dat je doet lachen, een traan doet wegpinken en je wellicht zelf een dapperder persoon wil doen zijn. Seizoen 2 is al aangekodigd.