Testosteron

Wat is er precies aan de hand? De concentratieverhouding tussen testosteron en zijn hormonale broertje epitestosteron hoort normaal lager dan 4 te zijn. Als er een waarde wordt gevonden die hoger ligt, dan kan dit wijzen op het gebruik van testosteron. Een kleine afwijking kan normaal zijn, een grote afwijking is dat zeker niet.

Bij Landis is een waarde gevonden hoger dan 4. Niet meer en niet minder. Hoeveel hoger is niet bekend gemaakt. Maar laten we aannemen dat de UCI hier geen wereldnieuws van heeft gemaakt als het gaat om een kleine, mogelijk natuurlijke, afwijking.
Testosteron is overigens een vorm van doping die alleen bij langer gebruik met zekerheid een positief effect sorteert. Een eenmalige innname zou herstelbe- vorderend kunnen werken menen sommige artsen. Dit is overigens nooit wetenschappelijk aangetoond.

Zoals vrijwel iedere sporter in zo'n geval reageerde Landis in eerste instantie door te ontkennen. Gevolgd door de opmerking dat zijn testosteronwaardes altijd hoger liggen. Nu is dat laatste overigens tegenwoordig vrij makkelijk uit te sluiten.

De rest van wielerwereld reageerde over algemeen vol ongeloof. Behalve de tourdirecteur Prudhomme die zei: "Maar ik waag het toch als iets positiefs te zien. Want als er iets blijkt uit deze controle is het dat bedriegers van een koude kermis thuiskomen".

Daarmee loopt Prudhomme aardig op de zaken vooruit. Er moet nog een contra-expertise volgen en het is wel zo netjes om die af te wachten. Mocht deze contra-expertise overigens opnieuw positief uitvallen dan verliest Landis zowel zijn Tourtitel als zijn contract bij Phonak.

En dan? Dan is Landis de zoveelste Tourwinnaar die in verband wordt gebracht met doping. De zoveelste? Alle Tourwinnaars van de afgelopen 40 jaar zijn, op verschillende manieren, in verband gebracht met doping. We hebben hier dus te maken met een ernstig chronisch probleem.

Nu heb ik hier een paar weken geleden al iets over geschreven. Ik sloot toen af met: "Doping hoort niet in sport thuis. Net zo min als een evenement dat alleen nog met doping gewonnen kan worden. Een minder zware Tour dus...".
Ik bedoelde hiermee te zeggen dat het wel heel makkelijk is om de dopinggebruikers af te schilderen als bedriegers. Er wordt, mijn inziens, teveel gevraagd van renners. Er zijn teveel commerciële belangen, het seizoen is te lang en de verwachtingen te hoog.

Nu kunnen we twee dingen doen: of je maakt het seizoen, inclusief de Tour, lichter. Of je laat begeleid, onder controle van de UCI, dopinggebruik toe.
Dit laatste is echter zo lastig controleerbaar en gevoelsmatig onrechtvaardig dat de eerste optie me de beste lijkt. En nu maar hopen op een grote naam die dat nu eens hardop zegt...