Pinkpop 2025: een terugblik
3. Zaterdag: waar de nieuwe richting prachtig duidelijk wordt
Als je nog niet vroeg je tent uit bent gebrand op de camping, of vanuit je auto op de parkeerplaats het voor het eerst voelt: ja, het is warm. En het gaat nog veel warmer worden bij de podia, als het niet komt door de zwoele, mooie optredens die we tegemoet gaan. De zaterdag kan beginnen.
The Academic is precies de opwarmer die de Tent Stage verdient, met sympathieke Ieren die heerlijke rockmuziek spelen voor een breed publiek. De band tourt weinig en staat hier eigenlijk ook zonder nieuwe muziek, maar het is precies wat past op een dag als deze: schaduw, goede muziek en een zooitje ongeregeld uit het land van de Guinness en mooie natuur. Hoogtepunten zijn opener 'Why Can't We Be Friends', een lekkere cover van 'God Only Knows' en afsluiter 'Different', die in 2025 alweer tien jaar oud is. Deze band is er een die je als festival graag op je line-up hebt en het is dan ook fijn dat Pinkpop ze weer naar Nederland heeft weten te krijgen. Zou 2025 dan het jaar zijn dat deze band een nog groter publiek weet aan te boren en eindelijk die grotere spots weet te pakken?

Na een puike punkshow van Amyl & The Sniffers en een lekker klinkende indiepopset van Omar Rudberg staat op Stage 4 The Royston Club te popelen om te beginnen. Ze stonden eerder al in het voorprogramma van Blossoms en Two Door Cinema Club, en waarom dat zo is wordt meteen duidelijk door het gemak waarmee ze het publiek weten in te pakken met hun heerlijke klanken. Met nummers als 'Mrs Narcissistic' in je repertoire is het helemaal niet ondenkbaar dat de band binnenkort gewoon op de spot van The Academic staat om de Tent eens goed te laten dansen. Mooi om te zien ook dat de heren, ondanks dat ze in de volle brandende zon staan op het heetste uur van de dag, met volle teugen aan het genieten zijn.
Het is alweer snel tijd voor een van de slechtst bewaarde geheimen van dit weekend, maar desalniettemin fijn dat deze man hier weer staat. Tom Odell vervangt op deze spot Adam Lambert, een mysterie dat in het tijdschema werd aangeduid met een anagram van zijn naam, maar door Odell zelf op TikTok al eerder werd verklapt. Toen een fan suggereerde dat hij naar het festival moest komen, antwoordde hij simpelweg: "okay xx". En hier zit hij dan, een paar weken later, achter zijn piano om weer een kneitergoede show neer te zetten. Hij laat zien dat zijn populariteit niet alleen te danken is aan een herleving op social media van zijn nummer 'Black Friday'. Hij herinnert zich maar al te goed dat Pinkpop het eerste festival was waar 'Another Love' werd meegezongen door een groot publiek, in 2013 alweer. Nederland en Tom Odell hebben een gezonde relatie die opnieuw wordt bevestigd. Hoogtepunt is absoluut de manier waarop de overgang van het gevoelige 'Best Day of My Life' wordt ingezet naar een van zijn beste songs: 'Grow Old With Me'. Wat een show.

Een wat minder bekende naam die wel meteen het hoofdpodium mag betreden is Mark Ambor. Als we het hebben over artiesten die hun beroemdheid aan TikTok te danken hebben, kan Ambor alleen maar instemmend knikken, want zijn mierzoete 'Belong Together' ging afgelopen zomer compleet viral. Het is dan ook niet gek dat hij op het affiche staat op deze popzaterdag, en hij slaagt wat het toegestroomde publiek betreft met vlag en wimpel. Hij tovert met gemak het veld om tot een groot zomerfeest en het is mooi om te zien hoe hij iedereen meekrijgt met die ene grote hit, maar ook nummers als 'Good To Be' en 'Our Way' zijn gewoon retegoede, zonnige platen. Op een van die nummers zingt hij "Damn it, it's so good to be alive" en ja, Mark, dat is het zeker.
Na stampen bij Joost, die inmiddels vaste gast begint te worden bij het festival en laat zien dat hij wel degelijk een goede festivalshow van formaat kan neerzetten voor een veld dat volledig gericht staat naar de North Stage, begint zich ook in het voorvak al de eerste groep fans te vormen voor de afsluiter van de dag. En nee, ze komen niet voor Faithless, want dan komen ze van een koude kermis thuis. De podiumpresentator begint namelijk met "Ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws". De paniek slaat toe, wat gaat er nu gezegd worden? Het slechte nieuws is dat de vrachtwagen van Faithless net pas is aangekomen en dat het optreden dus later zal beginnen. Dat wordt een schandalig ruim half uur later, en het zorgt ervoor dat de formatie na iets meer dan 30 minuten al wordt gevraagd het optreden te beëindigen, zodat de opbouw kan beginnen voor de headliner. Het had de grote comeback moeten worden na het overlijden van frontman Maxi Jazz, maar het wordt een afgang.
Gelukkig begint de afsluiter van de dag door deze vertraging uiteindelijk maar tien minuutjes later, maar speelt zij haar hele show. En wat een show is dat. Superlatieven schieten tekort om de euforie van de fans van Olivia Rodrigo te beschrijven, die al de hele dag toeleven naar het moment dat de Amerikaanse superster het podium opkomt. Na een iets te lang introductiefilmpje voor een festivalset is het feest begonnen, en het wordt geen moment meer rustig in Landgraaf. Hoogtepunten zijn er te over, want Rodrigo heeft er zichtbaar zin in en huppelt over het podium met een flair waar je u tegen zegt. Ze weet zelfs de vaders en moeders die door hun tieners zijn meegesleurd naar Zuid-Limburg moeiteloos voor zich te winnen.

Het is prachtig om te zien wat de liedjes doen met het publiek. Ze worden uit volle (en vooral onwijs luide) borst meegezongen, waarvan op de schermen enkele voorbeelden te zien zijn van zwaar geëmotioneerde fans. Het is echter niet alleen maar tranen. De set wordt ook gesierd door een aantal puike riffs van de overige bandleden en Rodrigo zelf laat zien dat ze een vakkundig muzikant is op piano en gitaar. De boeking van Olivia Rodrigo bevestigt dat de nieuwe richting die Pinkpop is ingeslagen werkt. Naast het bieden van een mooie line-up voor de vaste bezoekers, is het aanspreken van een nieuwe generatie Pinkpop-gangers met de jongste vrouwelijke headliner aller tijden een schot in de roos gebleken.
