Guitar Hero: World Tour

Het is opvallend hoe de populariteit van muziekgames geëxplodeerd is de afgelopen paar jaar. Natuurlijk waren dansgames als Dance Dance Revolution een bekend fenomeen, maar pas met Guitar Hero maakte het grote publiek kennis met de games waarin je muziek moest naspelen. Sinds de lancering van die game op de PlayStation 2 (zo\'n beetje de enige reden dat ik nog een PS2 heb gekocht ooit) was het duidelijk dat de combinatie van muziek en games er eentje was die tot ongekende hoogtes kon stijgen. Het tweede deel in de serie was nog succesvoller dan zijn voorganger, mede dankzij de multi-platform aanpak van RedOctane. Inmiddels heeft Harmonix, de ontwikkelaar van de eerste twee games, onder MTV en EA het genre opnieuw vernieuwd met Rock Band. Het was dan ook geen verrassing toen RedOctane en Neversoft aankondigden dat Guitar Hero: World Tour je met een band zou laten spelen. Voor mij was er vooral de vraag of Neversoft zich kon meten met Harmonix na de in mijn ogen twee tegenvallende Guitar Hero-games; Legends of Rock en Aerosmith.

Het eerste dat je ziet als je de instrumenten van Guitar Hero en Rock Band vergelijkt is dat het drumstel vijf “toetsen” heeft en de gitaren draadloos zijn. Het laatste is voor mij geen plus- of minpunt, ik speel thuis toch altijd met de draad, omdat het nu eenmaal batterijen spaart. De microfoon is niet draadloos, volgens Activision is dit, omdat de geluidskwaliteit die nodig is om goed te kunnen spelen niet gehaald kan worden zonder draad. Geen ramp, want het enige dat je tenslotte moet doen is dat ding in je handen houden en zingen. Tenzij je van plan was om daadwerkelijk op te gaan treden met de game en rondjes te gaan rennen over het podium, zal je nergens last van hebben. Het enige dat het scheelt is ruimte bij het opbergen. De nieuwe gitaren die voor deze game ontwikkeld zijn, hebben een paar kleine aanpassingen ten opzichte van de meest recente Guitar Hero game, Guitar Hero: Aerosmith. Waar Rock Band een extra set knoppen op de hals had voor solo\'s, heeft Guitar Hero nu een touch-bar waarmee je kunt sliden en snelle solo\'s weg kunt tikken. Ook is de whammy-bar wat groter gemaakt en is er nu ook een Star Power-knop die zich ongeveer onder je rechterhandpalm bevindt. Mocht je het tilten van de gitaar vervelend vinden. Al deze functies zijn gewoon extra\'s en als je al twee gitaren hebt, hoef je ook geen nieuwe te kopen. Het touch-sensitive pad maakt het, als je er eenmaal aan gewend bent, vooral een stukje makkelijker.

Het probleem met muziekgames als Guitar Hero, Rock Band, en Rock Revolution, is dat ze zich niet echt kunnen onderscheiden. Vergelijk het maar met een shooter. Als je daar de setting veranderd, kan het hele spel je een totaal andere beleving geven. Nu kan dat in muziekgames wel, maar blijkbaar durven de bedrijven het nog niet aan om bijvoorbeeld een Harp Hero te maken. Dus is de tracklist niet bepaald een grote verrassing. Met een paar niet-rocknummers als Beat It, die ook in Rock Band zit, is ook World Tour absoluut een game voor de rockfans. Mensen die liever popmuziek of iets dergelijks willen spelen, kunnen nog nergens terecht. Dit overigens niet ten nadele aan World Tour, de soundtrack is erg goed, al is dat natuurlijk een kwestie van smaak. Zo heb ik al een felle discussie gehad over of The Eagles met Hotel California wel in deze game thuishoort. De eindredacteur in kwestie heeft Guitar Hero inmiddels maar afgeschreven, want Hotel California is toch alleen geschikt voor 50-jarige huismoeders?

Voorlopige conclusie

Met de paar nummers die ik heb kunnen spelen kan ik natuurlijk nog geen definitief oordeel geven over de game. Het lijkt helemaal goed te gaan komen, maar dat weet je uiteindelijk pas als je alle ruim tachtig nummers een keer onder handen hebt genomen en de nieuwe features hebt gezien die in de game zullen zitten. Duidelijk is wel dat Guitar Hero klaar is voor de concurrentie. Er is genoeg variatie aan muziek binnen het rockgenre om voor ieder wat wils te bieden en het speelt gewoon soepel en eenvoudig. Ik weet in ieder geval al dat ik weer heel wat halfdronken uurtjes met vrienden zal doorbrengen \'s avonds in onze halfgeslaagde pogingen Aerosmith te imiteren.