Red Alert 3

Als kleine Spanky kwam ik ooit eens via een vriend in contact met Dune II. Ik was stomverbaasd, het spel dat voor mij een combinatie was tussen Sim City en Doom (want je kon immers schieten) vond ik helemaal geweldig en ik heb dan ook vele uren met de Harkonen Destroyer doorgebracht. Mijn favoriete bezigheid was om deze te beschermen net zo lang tot hij middenin de basis van de vijand (vooral die neppe klote Atreides) stond en hem dan te laten exploderen. Ja, mooi was die tijd! Het werd een aantal jaren later alleen maar beter toen Command & Conquer uitkwam. Ik had hem vantevoren al besteld samen met mijn broer, voor het grandioze bedrag van 80 gulden! Mijn vader had zelfs een Duits game-blad gekocht en dat naar het Nederlands vertaald zodat ik kon begrijpen wat ze allemaal wel niet zeiden over de nieuwe game van de Dune II goden. Needless to say, Command & Conquer was de ultieme evolutie op RTS gebied. Fastforward naar weer wat later, toen Red Alert in de winkel kwam. De openingsscène kan ik nog steeds dromen, en ik heb met veel plezier urenlang mijn broer zitten martelen in de skirmish-mode via een nullmodem-kabel.

Spannende gevechten op het water, waarbij ook een gebouw vernietigd wordt

En nu heb ik Red Alert 3 gespeeld, het derde deel in de alternatieve-historie serie en de zevende C&C-game (uitbreidingen niet meegeteld). Ditmaal zijn de Russen de oorzaak van het grote conflict. Om de problemen die Einstein heeft veroorzaakt in Red Alert 1 tegen te gaan zijn de Russen terug in de tijd gegaan en hebben ze Einstein vermoord. In tegenstelling tot wat de Russen hadden verwacht zijn zij niet ineens leiders van de wereld maar hebben zowel de Russen als de Amerikanen te maken met de opkomst van de Rijzende Zon, de Japanners.

Het verhaal wordt zoals altijd verteld in cut-scenes van belachelijk hilarische kwaliteit, met over-the-top CG en een hele reeks semi-bekende acteurs die acte-de-presence geven. Maar belangrijker nog is het blik mooie vrouwen wat EA heeft opengetrokken. Want allejezus, wat is er veel moois te zien! Gemma Atkinson, Ivana Milicevic, Autumn Reese en Jenny McCarthy zien er allemaal prima uit, al steelt George Takei voor mij persoonlijk de show.

Tussenfilmpjes zijn natuurlijk leuk en aardig, het draait uiteindelijk natuurlijk nog steeds om de gameplay. De nadruk ligt bij deze game op het oorlogvoeren op het water, erg veel units kunnen ook het water op en de maps zijn er ook op aangepast. Naast de units is het nu ook mogelijk om gebouwen op het water te zetten, waarin vooral de Japanners actief zijn. Iedereen kan echter zonder problemen resources verzamelen op het water, wat vaak ook de reden voor een gevecht is.

Het algemene unit-ontwerp is verder naar nog verdere bizarheid afgedaald. Red Alert was altijd al een beetje over-the-top, maar EA heeft het ditmaal enorm ver doorgetrokken. Van mecha\'s aan de Japanse kant tot aan Tesla-boten bij de Russen, het is allemaal enorm cartoonesk en verre van realistisch. Ik vroeg me voor ik de game speelde af of ik het dan eigenlijk nog wel leuk zou vinden, omdat het gewoon zo ver doorgetrokken was. Dit ook omdat de cartooneske-sfeer zich ook uit in de kleurrijke graphics, die niet helemaal bij de game leken te passen. Zodra ik eenmaal aan het spelen was echter viel het hartstikke mee en hebben al die overdreven units eigenlijk wel wat. Het zorgt er namelijk voor dat de units bijzonderder zijn, in vergelijking met bijvoorbeeld C&C3. In Red Alert 3 zijn meer units die enorm krachtig zijn op één gebied en juist enorm kwetsbaar op een ander gebied, dus het rock-paper-scissor-element van unitkeuze wordt nog meer uitgebuit.

George Takei en Tim Curry zijn te vinden in de cutscenes