Rise of the Argonauts

In een klein ouderwets bioscoopzaaltje in Antwerpen valt zo nu en dan nog eens wat leuks te beleven. Codemasters liet ons daar namelijk een demo zien van hun nieuwe action-RPG Rise of the Argonauts. Om te zorgen dat je een beetje begrijpt waar het allemaal over gaat zal ik eerst een stukje van het verhaal uit de doeken doen.

Het verhaal is losjes gebaseerd op de mythologie van Jason en de Argonauten. Jason is koning van het vredige eiland Iolcus en er ontbreekt hem niets. Hij geniet van een bloeiend koninkrijk en heeft een beeldschone verloofde. Aangezien action-RPG’s meestal niet zo bol staan van vredige taferelen, gebeurt er natuurlijk iets afschuwelijks. Op de dag van Jason’s bruiloft vliegt er een pijl door de borstkas van zijn bruid. Jason haast zich samen met Hercules achter de moordenaar aan, waar hij zijn soldaten ziet vechten met Ionische huurmoordenaars. Gevuld met woede weet Jason de aanval naar zijn hand te draaien, om uiteindelijk de moordenaar van zijn bruid te vinden en te doden. Vervolgens komt Jason erachter dat hij zijn bruid weer tot leven kan wekken, maar hiervoor moet hij een artefact zien te vinden die al honderden jaren niet meer gezien is. Samen met Hercules gaat Jason de wereld rond om zijn bruid terug te krijgen. Met de hulp van de vier goden Apollo, Ares, Athena en Hermes gaan ze richting Delphi met het reuzachtige oorlogsschip genaamd Argo.

De demo die wij te zien kregen begon ergens halverwege het verhaal. Jason had al meerdere mythologische personages gevonden die hem helpen tijdens de toch. Deze metgezellen zijn uiteraard de Argonauten uit de titel. Op grafisch vlak is er nog veel werk te verrichten, zo waren de beentjes van onze held het meest opvallend. Jason is namelijk een kerel met een enorme borstkas en meerdere wapens om z’n schouders, maar dan zie je daar twee ouderwetse bonenstaakjes als benen, dat geloven we natuurlijk niet he? Verder zien de karakters er al redelijk gelikt uit al mogen de animaties nog wel wat werk gebruiken. De omgevingen zijn verzorgd maar redelijk kaal. De presentator wist ons op het hart te drukken dat de stedelijke omgevingen in de uiteindelijke versie zullen krioelen van bedrijvigheid, dus dat wordt al geregeld. We zien Jason een Grieks kuststadje binnenlopen en hij wordt van alle kanten uitgescholden. Dit had te maken met het verloop van het spel. Je krijgt namelijk constant keuzes voor je voeten die bepalen wie je allemaal lief vindt en wie je een eikel vindt. Het spel bevat een ingewikkeld systeem waarin bijgehouden wordt welke groepen je acties kunnen waarderen en welke niet, waardoor elke keuze het spelverloop drastisch kan bepalen.

Eenmaal in het kleine stadje zien we hoe mooi de architectuur is. Er is goed gekeken naar ruines van oude Griekse steden en hoe deze er in die tijd uit moeten hebben gezien. Zoals de meesten weten was de Griekse architectuur zeer sierlijk en sjiek en dat is goed terug te zien in het spel. Al snel komen we bij een schreeuwlelijk die vechtersbazen zoekt voor de arena. Je begint een gesprek met hem en we maken meteen kennis met het systeem voor de dialogen. Het eerste waar het mij aan deed denken was Mass Effect, waarin je meerdere keuzes krijgt, allemaal met een eigen vervolg. Er is geen duidelijk goed of slecht antwoord, waardoor je meer de keuze maakt die jij zelf zou maken of die jij op dat punt het liefst wil maken. Nadat er wat krijgers bij waren komen staan die niet zo blij waren met de komst van Jason werd het pas echt leuk. Er werd namelijk een nogal agressieve reactie gekozen en tijdens de dialoog begon Jason een paar kaken los te rammen. Hierdoor worden de dialogen minder ‘veilig’ en voorspelbaar en meer interactief. Nadat Achilles, de grote kampioen van de arena, het zooitje uit elkaar heeft geroepen daagt hij Jason uit voor een gevecht in de arena. De reden waarom je hier op ingaat zou duidelijk worden in het verhaal uit de uiteindelijke versie.