Overclocked - A story about violence

Overclocked is een nieuwe adventure van de makers van de geprezen game \"The Moment Of Silence\", House of Tales. Met hun vorige game hebben ze dankzij het goede verhaal hun naam gevestigd onder de adventure-liefhebbers. Het is dus ook niet verwonderlijk dat er vele gamers vol verwachting op deze game zaten of nog zitten te wachten. Onze oosterburen kunnen namelijk al sinds oktober vorig jaar genieten van deze game, terwijl de rest van de wereld wat langer moet wachten. De game komt eind volgende maand in de Verenigde Staten uit, maar wij niet-Duitse Europeanen zullen moeten wachten tot begin mei. De versie die al eerder is uitgekomen is volledig in het Duits, maar de rest van de wereld zal de Engelstalige versie kunnen gaan spelen.
Wij kregen de gelegenheid om een reeds half omgebouwde versie van de game te spelen, hierin was alles in het Engels, behalve de voice-acting; al de Amerikaanse personages spraken nog netjes in het Duits tegen elkaar.

Je begint de game als David McNamara in een hotelkamer in New York, buiten regent het hard. De storm houdt al dagen aan, het lijkt wel alsof de wereld aan zijn einde loopt. Je bent opgetrommeld vanuit Washington om een vreemde zaak te onderzoeken. Er zijn namelijk vijf jonge mensen over de stad verspreid gevonden, allen waren ze naakt en droegen ze een pistool bij zich. De mensen zijn volledig van slag en het lijkt onmogelijk om contact met ze te leggen. Om die reden zijn ze naar een oude psychiatrische inrichting gebracht waar ze onderzocht kunnen worden.
Jij bent iemand die een nieuw soort therapie ontwikkeld heeft dankzij je ervaringen als psychiater in het leger. Door mensen in hypnose te brengen en ze te confronteren met iets wat hun geheugen triggert is het mogelijk om complete stukken uit het geheugen terug te halen. Aan jou de taak om uit te zoeken wat er allemaal met deze vijf personen gebeurd is.

Onder andere een detective van de FBI zal je te hulp schieten om meer achtergrond informatie uit te zoeken over zowel de slachtoffers als andere personen die je in de game tegen zult komen. In de inrichting werken twee niet al te enthousiaste mensen die jouw komst dan ook zeker niet waarderen. Dokter Young is een gerenommeerde psychiater die dankzij zijn theorieen zeer gelouwerd was, totdat tijdens een experiment ineens een aantal mensen omkwamen. Voor hij het wist werd hij met zijn assistente Tamara afgescheept naar deze vervallen inrichting waar hij zijn laatste dagen slijt. Hij is ook de persoon die de vijf slachtoffers eerst onder zijn hoede had. Het feit dat jij naar voren geschoven bent om deze zaak op je te nemen ten koste van dokter Young is dan ook iets wat hij moeilijk kan verkroppen. Verwacht dus niet al te veel hulp van deze twee medewerkers.

Na een niet al te warme ontvangst is het tijd om kennis te maken met de patienten. Allen zijn zeer in zichzelf gekeerd en op enkele angstige schreeuwen, gehuil en diepe zuchten na komt er niets uit deze personen. Wanneer het je lukt om contact te leggen met één van de slachtoffers begint het balletje al snel te rollen. Je leert dat de persoon in kwestie is ontsnapt uit een angstaanjagende situatie waarbij hij zich opgejaagd voelde.
Op het moment dat je contact legt met een patient neem je zijn personage over en speel je zelf zijn flashback. Tijdens de flashback hoor je de patient met McNamara praten, waardoor je informatie krijgt over wat er zich in de flashback afspeelt en wat je dus moet doen.
Met deze informatie uit de flashback kun je het geheugen van de patient wederom proberen te triggeren om nog verder terug in zijn recente verleden te graven. Deze manier van een verhaal vertellen kennen we bijvoorbeeld uit de film Memento, dit komt de toch al duistere game-setting zeker ten goede. Je gaat telkens een stukje verder terug in de tijd, en dit maakt het verhaal steeds duisterder terwijl je ontdekt dat alle patienten een connectie met elkaar blijken te hebben.

Terwijl je met je onderzoek bezig bent kom je als speler ook steeds meer te weten over je eigen personage. Het leven van David McNamara blijkt namelijk niet bepaald op rolletjes te lopen. Je priveleven is aardig in elkaar aan het storten doordat je vrouw van je wil scheiden vanwege dingen die in je verleden gebeurd zijn. Hoe verder je in de game komt, hoe meer je ook leert over je eigen verleden. Dit is in feite een aparte storyline die ook achterstevoren verteld wordt. Net zoals met de main storyline is dit op een sublieme en natuurgetrouwe wijze gedaan, de manier van vertellen komt niet geforceerd over en alle stukjes informatie die je verzamelt sluiten te allen tijde perfect op elkaar aan. Je zal nooit in de game een moment hebben dat je het verhaal even kwijt bent, hier verdienen de makers echt een compliment voor.
Terwijl je leven steeds verder achteruit gaat wordt het allemaal nog erger, niet iedereen lijkt het op prijs te stellen dat je met je onderzoek vooruitgang boekt. David zal dus te allen tijde op zijn hoede moeten zijn voor mensen met slechte bedoelingen.
Je karakter zal gedurende de game ook steeds meer veranderen. Start je de game nog als een rustige goedzak, hoe verder je in het verhaal komt hoe chagrijniger, opgefokter en agressiever je personage zich zal gaan gedragen.