Obscure 2

Obscure was zo\'n soort titel die deed denken aan de eerste Resident Evils. De gameplay was anders dan de huidige horror-games, en dat was in de ogen van sommigen iets goeds. Over het algemeen was men het er echter over eens dat het niet in de buurt kwam van de klassieke Resident Evil-spellen, maar in vrijwel alle opzichten niet meer dan een doorsnee horrorgame was van redelijke kwaliteit.

Nu is er dan een vervolg in de maak, en een tussentijdse sneak peek van dit spel was ons geoorloofd. Obscure 2 verplaatst zich van High School naar University, en maakt nog steeds gebruik van dezelfde overdreven stereotypes met een knipoog. Zo zijn de gangen van de dorms (slaapkamers) voorzien van veel lege bierblikjes, onzinnige advertenties en viezige badkamers. Ook de kamers zelf zijn een zootje, en het volk dat deze kamers bewoont en waarvan jij sommige bestuurt zijn behoorlijk stereotype. Zo heb je de acrobatische skater, de langharige blonde footballer, het games-verslaafde, hackende Aziatische meisje, en het blondje dat tegen alle verwachtingen in behoorlijk slim is.

Al deze \"unieke eigenschappen\" moet je gebruiken in Obscure 2, om een rare bloem die al je medestudenten in monsters verandert te stoppen. Je speelt in een team van twee, waarbij je met een druk op de knop tussen beiden kan switchen. De unieke eigenschappen zijn niet zo bijzonder, maar zonder een magneetslot te hacken met de één, of over een muurtje te klimmen met de ander, kan je niet verder. Je moet dus verplicht switchen of het juiste team samenstellen, wat gelukkig goed geïmplementeerd is zodat je niet nodeloos hoeft te backtracken.

De gameplay is verder behoorlijk simpel. Je moet door een aantal kamers lopen, je komt wat monsters tegen (die niet erg divers zijn) en die je uitschakelt met de weinige wapens die je tot je beschikking hebt en je lost af en toe een puzzel op. Het spel wordt nergens écht moeilijk of complex, en ook de sfeer laat behoorlijk te wensen over. Hier en daar klinkt in de verte een gil of een monsterlijke schreeuw, terwijl op de achtergrond een strijkerorkest klinkt, maar erg donkere kamers, monsters die uit het niets op je hoofd springen of angstaanjagende momenten zul je niet vinden. Ook de voice-acting is niet fantastisch (ook niet slecht te noemen, maar zeker niet fantastisch), en de graphics tenslotte zijn ook niet erg mooi. Het is allemaal een beetje te hoekig, een beetje repetitief binnen een bepaalde omgeving (zeven keer dezelfde cola-automaat in vier gangen is net wat te veel), en vooral de character- en monster-modellen hadden een stuk mooier en gedetailleerder gemogen. Tenslotte was de game behoorlijk buggy in het begin; later was het spel een stuk stabieler.

Naast de single-player zijn er op dit moment nog geen extra\'s te vinden in het spel. Wellicht dat dit nog komt, hoewel het er niet op lijkt dat een online co-op in de pijplijn zit. Een gemiste kans, want dit spel met z\'n tweeën via internet spelen zou vast erg gaaf zijn en zeker de speelduur van de game verhogen. Op dit moment bestaat het echter alleen nog uit een singleplayer, die dankzij de vaste puzzels (die je dus zo onthoudt) niet snel opnieuw gespeeld zal worden.