Fahrenheit

Het verhaal gaat over een serie gruwelijke moorden die worden gepleegd door willekeurige mensen die in een soort trance raken. De hoofdpersoon, Lucas Kane, overkomt dit ook: in een cafetaria raakt hij in de toiletruimte ineens bevangen. Hij kerft met een mes symbolen in zijn polsen en vermoordt de eerste de beste man die binnenkomt. Als hij weer bijkomt uit zijn trance begint het spel... je wordt wakker op een lijk, je zit onder het bloed en je hebt een mes in je hand, wat doe je?

Het innovatieve van het spel is dat elke keuze die je maakt het verdere verloop van het spel bepaalt. Je kan er dus bijvoorbeeld voor kiezen om weg te vluchten van de plaats delict met het bloed nog op je kleren; je kan er dan donder op zeggen dat een actierijke achtervolgingsscène je deel is. Verstop je echter het lijk en fris je jezelf een beetje op, dan kun je rustig nog even aan je tafeltje gaan zitten, je rekening betalen en op je gemak naar je appartement teruggaan.

Het is echter niet zo dat je alle actie kan vermijden en Fahrenheit als een point\'n\'click kan spelen. Meteen vanaf het begin word je geconfronteerd met snelle beslissingen en je hebt nooit de tijd om rustig om je heen te kijken en te bepalen wat je moet doen, zoals je gewend bent in een traditionele adventure. Even kijken wat er in de andere hoeken van de toiletruimte te vinden is, is er niet bij. Uitgebreid je vluchtroutes bestuderen of onderzoeken wat voor voorwerpen je kan vinden, vergeet het maar. In het cafetaria zit namelijk toevallig een politie-agent, en die gaat na verloop van tijd even een plasje plegen. Dit is erg origineel weergegeven door een splitscreen a la de televisieserie 24. In de ene helft van je scherm bestuur je nog steeds Lucas, in de andere helft zie je hoe de politie-agent opstaat en naar het toilet loopt, zodat je kan inschatten hoe lang je nog de tijd hebt om een \'cunning plan\' te bedenken. Een paar seconden aarzelen en je wordt geheid gearresteerd door de politie en dan is het Game Over. Lukt het je om de bewijzen te verdoezelen en het toilet uit te lopen voor de agent er is, dan ben je nog niet veilig.

Alle acties die je uitvoert, zoals het verstoppen van het lijk, het wegwassen van de bloedsporen, het verstoppen van je wapen, het pakken en drinken van koffie, het openen van een deur, met iemand praten, alles werkt met arcade-achtige sequences. Bovenin beeld verschijnen icoontjes die aangeven welke keuze-mogelijkheden je hebt en welke muisbeweging je daarvoor moet maken. Vaak loopt er ook een balkje mee dat aangeeft hoe lang je nog mag nadenken over je keuze. Dit balkje loopt echter zo snel, dat je niet echt de tijd hebt om alle keuzes te overwegen. Het komt er dus op neer dat je gewoon de eerste keuzemogelijkheid die je ziet ten uitvoer brengt en er maar het beste van hoopt. De muisbewegingen zijn soms een korte horizontale of verticale verplaatsing, maar in andere gevallen moet je in een bepaald tempo blijven bewegen (er verschijnt een klein rood puntje dat aangeeft in welk tempo je moet bewegen) zoals bijvoorbeeld bij het moppen van de vloer of het geven van CPR. Ook zijn er actie-scènes waarin je zo snel mogelijk afwisselend de linker- en de rechterpijltjestoets moet indrukken tot een metertje zich geheel of gedeeltelijk gevuld heeft. In nog een andere variant verschijnen er symbolen op het scherm die overeenkomen met de pijltjes- en de Num-toetsen, die je dus zo snel mogelijk in moet drukken (met twee handen tegelijk).

Het vergt een hoop oefening om dit voor elkaar te krijgen. Het tempo ligt hoog en de tijd die je hebt om een keuze te maken is erg kort. Maak je een foutje, volg je het ritme niet, kies je de verkeerde optie of ben je gewoon te lang bezig om je hand van je toetsenbord naar je muis te bewegen, dan is het Game Over. Je verliest een leven en wordt teruggeplaatst naar het begin van de actiescène zodat je het opnieuw kunt proberen. Ben je alle levens kwijt, dan moet je opnieuw beginnen met het hoofdstuk. Dat kan enorm frustrerend zijn; het komt er soms gewoon op neer dat je een bepaald stuk tientallen keren opnieuw moet spelen en daarbij uit je hoofd moet leren wat de beste volgorde is om de acties uit te voeren zodat je zo min mogelijk tijd verliest. De eerste keer dat je een nieuw hoofdstuk begint wil je graag rondkijken. Je wil bijvoorbeeld kijken wat er allemaal in je slaapkamer ligt, wat de lay-out van je appartement is, wat voor schilderijen er aan de muur hangen en wat voor bestanden er op je computer staan. Je kijkt eens uit het raam, drinkt een glaasje water en... helaas staat de politie binnen zeer korte tijd voor de deur vanwege een klacht van de buren. Heb je je inmiddels niet van alle bewijsmaterialen van de moord ontdaan, dan wordt de politie achterdochtig en ben je de l*l.

Je moet dus vaak opnieuw beginnen, de tweede keer ruim je natuurlijk wel object X op, maar dan vindt de politie object Y dat jij over het hoofd had gezien zodat je alsnog gearresteerd wordt. De derde poging ruim je object X en object Y op, maar de politie gelooft alsnog je verhaal niet... pas na een aantal pogingen zal het lukken de politie te overtuigen van je onschuld. Er zijn verschillende manieren om dat te doen, je kunt in de tijd die je ervoor hebt niet alle maatregelen nemen dus het is zaak die combinatie te vinden die voor jou het beste resultaat oplevert. Omdat er zoveel verschillende manieren zijn om dit voor elkaar te krijgen is de replayvalue van het spel erg hoog. Je probeert continue de politie te slim af te zijn door ze een stap voor te blijven, en je denkt ook steeds \"ik heb dit-en-dat nog niet geprobeerd, straks het hoofdstuk nog een keer spelen.\"