Ace Combat 8: Wings of Theve
Zet je schrap voor één van de beste achtbaanritten van dit jaar. Een dek gevuld met straaljagers, de smeulende geur van verbrande kerosine uit de naverbrander en een oorverdovend kabaal van de supersonische booms die je hoort als een straaljager met noodvaart voorbij raast langs de vliegverkeerstoren van je vliegdekschep waarop je gestationeerd bent. Veel spectaculaire actie en blockbuster sensatie à la Top Gun met wat cheesiness in de vorm van een vleugje Japanse anime in het verhaal. Ace Combat is terug van weggeweest en ditmaal met misschien wel de meest ambitieuze titel uit de gehele serie.

De Ace Combat-franchise viert dit jaar inmiddels zijn 30-jarig jubileum, dus het is echt al een hele lang bestaande franchise, maar ik denk dat ik pas een paar jaar geleden met Ace Combat 7: Skies of Unknown in aanraking ben gekomen, nadat deze voor een prikkie in de Steamsales verkrijgbaar was. Wat me bij is gebleven, is dat het verrassend goede gameplay had voor een vrij redelijk niche genre, waar er niet zo heel veel games van op de markt zijn. Dus toen het Japanse Team Project Aces afgelopen jaar een nieuw deel bekendmaakte, stond dit al heel snel op mijn verlanglijstje om uit te proberen.
Introductie
Zoals in bijna elke Ace Combat-iteratie speelt het verhaal zich af in de fictieve wereld van 'Strangereal'. Ditmaal wordt je natie, die onderdeel uitmaakt van een collectie van territoriale gebieden genaamd FCU (Federatie van Centraal Usea), aangevallen door de indringers van de natie Sotoa en de wereld van Strangereal is daardoor in chaos. De natie FCU valt bijna uiteen en wordt door andere landen niet meer gezien als een soevereine natie. Als één van de weinige overlevenden van de natie, vecht je terug voor de herovering van je thuisland, vanaf het vliegdekschip "Endurance", één van de weinig overgebleven schepen, die na de aanval nog over zijn.

Als speler kruip je in de huid van REX, een piloot die noodgedwongen de mantel van de legendarische aas vliegenier "Wings of Theve" in de schoot geworpen krijgt. Echter deze onaantastbare vliegende aas is een façade, een bedacht concept als propagandamateriaal, die als een symbool van hoop en moreelbooster moet dienen voor de bijna uiteengevallen natie en de crew aan boord van de Endurance. Het verhaal heeft hier aardig wat overeenkomsten met de "Ghost of Kyiv", een topvliegenier van de Oekraïense luchtmacht die meerdere Russische straaljagers neerhaalde in het conflict tijdens de begin van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, al is dit dan wel in de fictieve wereld.
De eerste "Wings of Theve" piloot, genaamd Jan Cope sneuvelt al in de eerste missie, terwijl jij in de navigatorstoel van hetzelfde vliegtuig zit en nadat jij door reddingsteams uit zee (grappig genoeg voor de tweede maal die dag) wordt gevist. De kapitein/XO Jessica Pike van vliegdekship Endurance en D.D. besluiten om de legende intact te laten en deze titel aan jou te geven. Om het verhaal nog complexer te maken, leeft het onderbewustzijn/ziel van de wijlen Jan Cope nog voort in je als speler, dus eigenlijk heb je ineens een gespleten persoonlijkheid. Het verhaal wordt postuum verteld vanuit het perspectief van Jan Cope in een noir-achtige stijl, terwijl jij nog wel controle hebt over je eigen lichaam.

Inmiddels krijg je de leiding over een eskader van piloten genaamd "Joker Flight" bestaande uit je wingman Ellington "Professor" Baxter, een professor die op Wesley Snipes lijkt maar een carrière switch heeft gemaakt vanuit het onderwijs, William "Noise" Coster, iemand die het allerliefst als een rockster door het leven gaat met de uiterlijke kenmerken van Resident Evil's Leon S. Kennedy en Tasha Severskaya, een cosplay-figuur met een kleurrijke bos haar (die zo uit een anime geplukt lijkt te zijn) die als circus-stuntpiloot een talent heeft voor vliegen. Technisch gezien is Tasha geen echte militair, maar een burger in wolfskleding en is bij wijze van uitzondering (en tekort aan vliegeniers) opgenomen in je eskader. Tasha is ook de enige in je eskader die geen militair jargon gebruikt en bij wijze van rebelsheid je een andere naam geeft "Ray", maar goed blijkbaar pikken je teamleden dit allemaal omdat ze officieel nog een burger is. Naast de 3 teamleden van je eskader heb je ook nog een aantal andere strijdmakkers, waaronder D.D. de propaganda spindokter van Enso Order, je beste vliegtuigmonteur David Jenkins en "Queen-flight" het enige andere beschikbare vliegeskader van de Endurance. Samen met vluchtleider Kate "Little Bee" Walsh van het "Queen Flight" eskader verdedigen jullie samen het luchtruim boven vliegdekschip Endurance en heroveren jullie eerder ingenomen gebieden door Sotoa.

Er zitten sowieso redelijk wat plotholes in het verhaal, nog even losstaand van het feit dat je al twee vliegtuigen zeeklaar hebt gemaakt en nog maar de vraag is of je leidinggevende capaciteiten hebt. Maar goed, laten we dat voor het verhaal maar even voor lief nemen. Het verhaal in de Ace Combat-serie is altijd een beetje een ingewikkeld politiek drama met een rijke fantasie geïnspireerd op echte wereldgebeurtenissen en dat is er met dit deel niet minder om. Desalniettemin, het is een op zichzelf staand verhaal, dus ook voor mensen die voor het eerst instappen in de serie, prima te doen. Oudgedienden van de serie zullen hier en daar nog wel wat leuke referenties krijgen naar eerdere delen uit de serie, zoals de terugkerende internationale ruimtelift uit Ace Combat 7: Skies Unknown.
Presentatie en Gameplay
De Ace Combat-franchise is altijd wel op visueel gebied in de presentatie sterk geweest, maar met Ace Combat 8: Wings of Theve gooien ze er nog even een paar scheppen bovenop. Uiterst gedetailleerde vliegtuigen met gedetailleerde telemetrie data, weelderig beboste gebieden en parelmoeren stranden geven de terrein geometrie een hoge mate van realisme en dat gaat ditmaal gepaard met een hardware-ray traced weergave van belichting en een gloednieuwe technologisch geavanceerde weersysteem dat de wolken met verbluffende natuurgetrouwheid weergeeft. Als ik het heb over detail, dan heb ik het bijvoorbeeld over de ventilatoren van de koelinstallaties van de airconditioners op kantoorgebouwen die ik zag draaien van een kilometer afstand.

Daarnaast biedt Ace Combat 8 een hele uitgebreide campagne van 30 missies en een uitgebreide multiplayer campagne. De scenario's zijn gevarieerd en afwisselend met diverse missies, waarbij op je op het ene moment een luchtvaarttransport begeleidt, tot het terugnemen van de hoofdstad Theve van een megagroot rijdend slagschip aan land met een immense railgun kanon, die daarmee een hele woonwijk kan wegvagen. En natuurlijk niet te vergeten de spectaculaire luchtgevechten waar de serie om bekend staat, de zogenaamde "Dogfights" met de verschillende vliegende aazen van de tegenstander.

Er is in dit deel wat meer aandacht gegeven aan de introductie van nieuwe personages, de opbouw en pacing van het verhaal in combinatie met full-motion capture cutscenes, die Ace Combat 8 een nog rijkere filmervaring bieden dan de eerdere delen, waardoor je een diepere band krijgt met de personages en de urgentie van overleven nog een diepere dimensie geeft en bijdraagt aan de emotionele ervaring van het spel. Het verhaal is soms over the top en het is duidelijk te merken dat ze inspiratie hebben gehaald uit de klassieke Gundam anime met de wat sombere en serieuze toon aangevuld met een vleugje cheesiness waardoor de serie altijd nog een beetje luchtigheid brengt aan het verhaal ondanks het zware thema van het oorlogsconflict en verlies van eventuele strijdmakkers.
Het verbaasde me wel soms in hoe laconiek en geanimeerd je teamleden reageren op bepaalde conflictsituaties op het slagveld. De bizarre superwapens van je tegenstander tarten de realiteit maar ze bieden je intens spektakel voor de gameplay.

Gelukkig is het niet altijd een continue toestroom van adrenaline tijdens de verschillende schermutselingen met je tegenstanders, waardoor je niet continue in de nijpende spanning van de "Danger Zone" zit. Bepaalde aspecten van het verhaal spelen zich ook af buiten de core gameplay van het vliegen om, wat de nodige adempauze en ruimte voor karakterontwikkeling biedt van je teamleden en de hoofdantagonisten in het spel.

Voor Ace Combat 8 zijn er ditmaal een aantal nieuwe gameplay features geïntroduceerd, waaronder de mogelijkheid om opdrachten te kunnen geven aan je teamleden. Dit betekent dat je teamleden uit je eskader vier commando's kan geven om een doel aan te vallen, jou te ondersteunen in de verdediging of dat je ze vrij spel geeft om hun eigen tegenstander te kiezen met of zonder speciale wapens. De werking van de AI hierin is een beetje vreemd, maar je moet even aan de context van het verhaal en de achtergrond van je teamleden denken als je de campagne speelt. Er is in het begin nog weinig synergie tussen jou en je teamleden, dus niet elk commando wordt goed opgevolgd. Dit wordt na de eerste tien missies wel beter, maar houd er rekening mee dat het een tijdje duurt ook van vanwege het plot en er een reden is dat niet iedereen op commando van jou uit de lucht geschoten wordt. Vaak komt het erop neer dat jij als speler en leider van het team het voortouw moet nemen, voordat er iets gebeurt. Maar ergens is het nog wel leuk dat deze nieuwe optie erin zit, het zorgt in ieder geval voor iets meer dynamiek in de gameplay. Zonder spoilers te geven kan ik je vertellen dat de eerste tien missies zijn nog een makkelijke introductie zijn, maar verwacht vanaf de tweede helft van de campagne een grotere uitdaging als het gaat om je tegenstanders.

Voor een betere besturing is "Expert" controls ook aan te raden. Ik heb geen idee waarom ze dit zo noemen (net zoals in de vorige game) omdat het niet heel moeilijk is om aan te leren, maar zonder "Expert-controls" mis je gewoon een stukje flexibiliteit en manoeuvreerbaarheid van je hypermoderne technologische gevechtsvliegtuigen, waarbij je het veel lastiger krijgt tegen andere aas-vliegeniers van je tegenstanders (zoals schaduw eskader Lux Lunae). High G-turns, Post Stall-manoeuvres en barrel rolls zijn dan bijvoorbeeld onmogelijk met de standaard besturing waardoor het veel moeilijker is om de overhand te krijgen over het luchtruim ten opzichte van je tegenstanders.

Als speler krijg je in het begin de beschikking over een F/A-18C Hornet multi-role gevechtsvliegtuig. Maar middels het voltooien van diverse missies van de campagne verdien je genoeg credits bij elkaar om een uitgebreider arsenaal aan wapentuig vrij te spelen, waaronder meer dan 30 verschillende gelicenseerde gevechtsvliegtuigen en wapenupgrades. De F-35 die onze Nederlandse defensie ter beschikking heeft, komt net zoals de Europese Eurofighter bijvoorbeeld ook voor in deze game, al moet je daarvoor een behoorlijk aantal credits bij elkaar gespaard hebben. Gelukkig is de prijs voor de aanschaf van een vliegtuig voor je eskader één tiende van de originele prijs, mits je een vliegtuig al vrijgespeeld hebt. Elk vliegtuig kan worden uitgerust met maximaal twee speciale wapens en afhankelijk van het type vliegtuig dat je hebt, kun je kiezen uit raketten, bommen of ondersteuningsmiddelen.

Voordat je een missie begint krijg je eerst een briefing te zien van de missie, deze zijn misschien wat langdradig, maar is zit wel degelijke belangrijke informatie in over de hoofddoelen van je missie. Het is goed om deze informatie te bestuderen omdat het ook deels de keuze van je gevechtsvliegtuig en de wapenconfiguratie bepaalt voor die missie. Sommige missies zijn wat meer gefocust op luchtdoelen, andere weer wat meer op gronddoelen en andere missies bevatten van beide soorten doelen wel wat.

Soms is het wat onduidelijk, maar dan is het toch nog handig dat je je andere teamleden kan voorzien van andere types gevechtsvliegtuigen met een andere type wapenconfiguratie ten opzichte van je eigen vliegtuig, zodat je in ieder geval nog wat ander achter de hand hebt, mocht je bij de samenstelling van je loadout een vergissing gemaakt hebben. Je zal niet altijd de beste keus maken en soms zijn financiële middelen de beperking om een specifiek toestel te kopen. Of je hebt gewoon het onjuiste gereedschap voor die specifieke missie. Hier en daar zul je toch wat moeten experimenteren en rekening houden met je beschikbare middelen tijdens de missies. Je kan altijd machinegeweer gebruiken, dat is onbeperkt (in de standaard moeilijkheidsgraad) om munitie te besparen, al zul je er wat handigheid moeten krijgen in het secuur richten van dat vizier. Je kan ook altijd nog extra credits verdienen door je eerder gehaalde missies opnieuw te spelen, hoe hoger je rang in het behalen van punten, hoe hoger het bedrag dat je in credits verdient.

Er zal door je team tijdens de missies veel gepraat worden, en als vliegleider van "Joker-squad" zullen ze je soms een vraag stellen, waarop je via de d-pad met ‘ja’ of ‘nee’ kunt antwoorden. Soms zijn deze interacties ook van tactisch belang boven het slagveld, omdat er soms meerdere doelen zijn die je binnen een bepaald tijdsbestek moet vervullen en die je niet in je eentje kan behalen. Dat betekent dat je soms het deel van het team moet afsplitsten om een ander doelstelling te volgen dan die van jezelf. Maar je hebt altijd minimaal één wingman die je dekt.

Bij het behalen van een missie, krijg je een samenvatting te zien in een video-replay en een verslag van je prestaties in het slagveld. Hier kun je je acrobatische vliegkunsten rustig nabeschouwen en ontzettend toffe fotorealistische screenshots maken van je loopings, kurkentrekkers en takedowns van je tegenstanders tijdens de luchtgevechten. Ik had alleen wel liever iets meer controle gehad over de verschillende camera-punten die je kunt kiezen per fragment, maar over het algemeen is het vrij intuïtief om te bedienen.

Er zijn niet veel aspecten in het spel waar ik wat op aan te merken heb, maar ik moet wel zeggen dat de conversaties echt ontzettend chaotisch verlopen en soms zo storend zijn dat er gewoon amper rust is te vinden in de missies, om zelf even te rustig te kunnen bedenken welke volgende taak in een missie de prioriteit moet krijgen. Er zijn een groot aantal missiedoelen en optionele doelen maar je moet zelf ergens nog de meest efficiënte en effectieve strategie vinden voor je team om een missie te laten slagen.
Ironisch genoeg geeft een ander teamlid dit zelf ook aan dat er minder gezeverd moet worden over de boordradio. Hoewel er wel tijd genomen is om de personages uit te werken, mis je soms tijdens de radiogesprekken in de chaos, wel wat van de gedachtengang van je wingmen en waarom ze bepaalde keuzes maken zoals bijvoorbeeld dat ze ineens weg uit de aanvalsformatie vliegen.

Daarnaast heeft deze game ook nog wat technische problemen als het gaat om stabiliteit en optimalisatie. Ik heb toch nog aantal keren een crash gehad met de game en moest daardoor een missie opnieuw starten, die soms best lang kunnen duren en wat toch enigszins vervelend is. Daarnaast heb je redelijk zware systeemvereisten nodig om dit spel überhaupt te kunnen draaien op een pc. Ace Combat 7 kon ik bijvoorbeeld nog op mijn Steam Deck draaien op 60 fps met hoge grafische instellingen en met Ace Combat 8 weigert deze om überhaupt te kunnen starten. Op lage grafische instellingen (in de huidige staat), komt de game totaal niet tot zijn recht in mijn optiek en doet eigenlijk afbreuk aan het spel. Er wordt door de makers overigens wel aan een patch gewerkt om het gros van de technische problemen voor de campagne en de multiplayer modus te verbeteren cq. op te lossen.

Voor de Flight-Sim enthousiastelingen zijn er nog wel twee aspecten die ze in het spel moeten missen. Er zijn geen VR-missies beschikbaar zoals bij het vorige deel en de HOTAS-besturing is op dit moment nog beperkt. Behalve dat er officiële ondersteuning is voor de speciale Ace Combat 8 branded Thrustmaster T. Flight Neo. Dus je kan proberen om je eigen HOTAS flight stick aan te sluiten, maar de werking ervan kan verschillen. Er wordt volgens mij nog wel gewerkt aan een patch die de ondersteuning voor deze randapparatuur zou moeten verbeteren.
In de ongeveer 30 uur durende gameplay heb ik nooit het gevoel gehad dat het eentonig of saai werd. Dat is ook te danken aan het gevarieerde leveldesign van de verschillende missies. De Luchtgevechten zijn intens en soms meedogenloos, maar nooit onmogelijk. Het geeft je een sensationeel gevoel als je met supersonische snelheden door het luchtruim raast en ondertussen raketten probeert te ontwijken van je tegenstander. Hoogstens is het spel wat uitdagend omdat de moeilijkheidsgraad tijdens de tweede helft van de campagne een stuk hoger lijkt te liggen dan het eerste gedeelte. Missies verlopen eigenlijk ook bijna nooit volgens het voorbedachte plan, maar deels maakt de chaos, de verrassing en de spanning in die strijd de gameplay ook zo leuk.

Kortom, er zijn tal van gevarieerde, intense gevechten te beleven terwijl jij en je team vechten om de vijand te overmeesteren en verloren gebieden terug te winnen. En dit alles gaat meestal gepaard met enkele van de meest zinderende, adrenaline verhogende luchtgevechten tegen overweldigende troepen die ik ooit heb mogen meemaken, ondersteund door een fenomenale soundtrack van onder andere Bandai-Namco's huiscomponist Keiki Kobayashi. De muziek is zo verweven in de gameplay en het verhaal, dat het de toon zet voor de verdere verloop waardoor je op de muziek eigenlijk wel aanvoelt of er een dramatische scene aankomt, of dat je je schrap moet zetten voor een moeilijk gevecht, zonder dat je het verhaal verteld hoeft te worden door een verteller op de achtergrond. De soundtrack is een variatie van klassieke orkestrale muziek gepaard met operazangers en moderne rock beats. Hoe fenomenaal de muziek in deze game is, is eigenlijk moeilijk in woorden te omschrijven, maar de muziek kan zomaar de beste soundtrack zijn in een game die ik dit jaar gehoord heb, en mag van mij zeker meedingen met de prijs voor soundtrack van het jaar bij de Game Awards. Ergens hoop ik ook nog dat deze soundtrack ergens op Spotify terecht komt, om deze later alsnog te beluisteren.
Tot slot
Ace Combat 8: Wings of Theve biedt een fantastische arcade flightsim-ervaring aan met razendsnelle gameplay, waarbij je je tijdelijk even kan wanen als een straaljagerpiloot die een zenuwslopende achtbaanrit ervaart. Het brengt de allerbeste elementen van de serie samen met een meeslepend verhaal, degelijke karakterontwikkeling en een gevarieerde campagne die je een gevoel van kameraadschap geeft met je teamleden. Het is een game die je een daverende actie van Hollywood formaat biedt terwijl je met billenknijpende spanning op het puntje van je stoel zit. En niet te vergeten de fenomenale soundtrack, die de ervaring nog een treetje intenser maakt. Ondanks dat het plot soms wat ingewikkeld en vergezocht is en de game nog wat schoonheidsfoutjes bevat in de technische afwerking, heeft Team Project Aces wederom een fantastische game afgeleverd die je absoluut zou moeten spelen, of je nu fan van de serie bent of ook maar een beetje liefhebber bent van moderne gevechtsvliegtuigen.
Gespeeld op pc ook beschikbaar voor Xbox Series X|S en PlayStation 5.