Quarantine Zone: The Last Check

De zombie-apocalyps heeft door de jaren heen ongeveer iedere mogelijke vorm aangenomen. We hebben met geweren, zwaarden, voertuigen en zelfs planten geprobeerd om hordes ondoden tegen te houden. Toch weet Quarantine Zone: The Last Check een invalshoek te vinden die verrassend fris aanvoelt. In plaats van zelf de held uit te hangen en tientallen zombies per minuut om te leggen, krijg je een veel minder dankbare taak: achter een controlepost zitten en bepalen wie de veilige zone binnen mag. Jij bent degene die moet beslissen of iemand een overlevende is die gered moet worden, of een wandelende tijdbom die de hele gemeenschap kan besmetten.

Het concept doet uiteraard meteen denken aan Papers, Please, maar dan met een dodelijke twist. Waar je in die game vooral bezig was met regels, documenten en bureaucratie, draait het hier om leven en dood. Iedere persoon die voor je loket verschijnt heeft een verhaal. Sommige mensen zijn duidelijk ziek, anderen lijken volledig gezond maar blijken later toch besmet te zijn. En precies daar zit de kracht van Quarantine Zone. Het spel weet je constant aan jezelf te laten twijfelen. Heb je zojuist een onschuldige familie geweigerd, of heb je juist voorkomen dat tientallen mensen besmet raakten?

In het begin zijn de controles nog vrij eenvoudig. Je kijkt naar documenten, controleert de temperatuur en let op verdachte symptomen. Naarmate de situatie verslechtert krijg je steeds meer hulpmiddelen om je beslissingen te ondersteunen. Met scanners en medische apparatuur kun je steeds beter onderzoek doen, maar het gevoel dat je misschien toch de verkeerde keuze maakt blijft aanwezig. Het is geen spel waarbij je na een paar minuten een perfecte routine hebt gevonden. De ontwikkelaar probeert je vooral dat ongemakkelijke gevoel te geven dat iedere beslissing gevolgen heeft.

Naast het dagelijkse controlewerk moet je ook zorgen dat je eigen nederzetting blijft functioneren. Het geld dat je verdient kun je investeren in nieuwe voorzieningen, betere medische apparatuur en verdedigingswerken. Dit gedeelte had echter wat uitgebreider mogen zijn. Het basissysteem werkt prima als aanvulling op de hoofdgameplay, maar voelt nooit alsof het een volwaardige managementsimulator is. Je bent vooral bezig met het vrijspelen van verbeteringen die je helpen bij je echte taak: mensen controleren. Dat is niet per se een probleem, maar spelers die hopen op een uitgebreide Fallout Shelter-achtige ervaring zullen waarschijnlijk wat teleurgesteld zijn.

Wanneer de avond valt, verandert de sfeer volledig. De zombies komen op gang en je moet je basis verdedigen tegen aanvallen. Hiervoor krijg je controle over een bewapende drone waarmee je de hordes probeert tegen te houden. Het zorgt voor wat afwisseling, maar eerlijk gezegd zijn dit ook de momenten waarop de game het minst interessant wordt. De inspecties overdag zorgen voor spanning omdat je keuzes moet maken, terwijl de gevechten vooral voelen als een verplicht onderdeel omdat er nu eenmaal zombies in de titel zitten. Het is niet slecht uitgevoerd, maar het haalt niet hetzelfde niveau als het originele controlemechanisme.

De Xbox-versie van Quarantine Zone: The Last Check doet gelukkig weinig onder voor de pc-versie. De besturing met een controller werkt verrassend goed en de ontwikkelaar heeft duidelijk moeite gedaan om de interface geschikt te maken voor consolegebruik. Natuurlijk blijft een muis sneller wanneer je allerlei documenten en symptomen moet aanwijzen, maar tijdens het spelen merk je nauwelijks dat dit oorspronkelijk een pc-game is. De menu’s zijn overzichtelijk en de bediening voelt logisch aan.

Visueel is het spel degelijk, maar verwacht geen technische krachtpatser. De personages en omgevingen doen wat ze moeten doen, maar zullen geen prijzen winnen voor de mooiste zombiewereld ooit gemaakt. Waar de game wel punten scoort, is de sfeer. Het geluid draagt enorm bij aan de spanning. Een simpele hoest, een angstige smeekbede of een paniekerige stem achter het hek zorgt ervoor dat iedere controle meer gewicht krijgt. Je zit niet alleen vinkjes af te werken; je krijgt steeds het gevoel dat er echte mensen voor je staan.

Dat betekent niet dat Quarantine Zone helemaal vrij is van problemen. De internationale reviews lopen behoorlijk uiteen, maar de meeste recensenten zijn het over dezelfde zaken eens. Het concept is sterk en origineel, maar de uitwerking mist op sommige punten wat diepgang. Ook technische problemen worden regelmatig genoemd. Tijdens het spelen kom je af en toe kleine bugs tegen, zoals vreemde animaties of momenten waarop de interface niet helemaal soepel reageert. Geen zaken die de game onspeelbaar maken, maar wel opvallend genoeg om te merken dat er nog wat extra aandacht had mogen zitten in de afwerking.

Toch blijven vooral de goede kanten hangen. Quarantine Zone: The Last Check probeert iets anders en slaagt daar grotendeels in. Het spel begrijpt dat de grootste spanning niet uit de zombies zelf komt, maar uit de keuzes die je moet maken. Een zombie neerschieten is makkelijk. Beslissen of een doodsbange vader met zijn kind naar binnen mag terwijl je twijfelt of hij besmet is, is een stuk lastiger.

De game is daardoor misschien niet de grote blockbuster die het concept had kunnen worden, maar wel een van de meest originele simulatiegames die je momenteel op Xbox kunt spelen. Het had meer diepgang kunnen gebruiken, vooral bij het management en de gevechten, maar de basis is sterk genoeg om urenlang interessant te blijven. Het is geen perfecte game, maar wel eentje die bewijst dat er nog steeds nieuwe ideeën mogelijk zijn binnen het zombiegenre.