Rhythm Paradise Groove

Gamers die de Rhythm Paradise-serie (bekend als Rhythm Heaven buiten Europa) niet kennen, doen deze nieuwe game misschien af als een simpele verzameling minigames. Dat zou een ernstige fout zijn, want dit is een uiterst verslavende, uitdagende en meeslepende game die je volledig in zijn greep houdt als je dat toelaat.

Mijn eerste kennismaking met Rhythm Paradise stamt uit 2009, toen de DS-versie een hele zomer lang mijn handheld domineerde. Zodra ik die aanstekelijke deuntjes vandaag de dag weer hoor, krijg ik weer een flinke dosis nostalgie. In 2012 volgde een een goede sequel op de Wii, die overigens vanwege de vereiste precisie wijselijk geen gebruik maakte van motion controls. In 2016 kwam Megamix uit voor de 3DS. Dit was een collectie van de voorgaande games met ook een klein beetje nieuwe content. Sindsdien is het stil, dus fans zoals ik wachten al meer dan tien jaar op een nieuwe game. Dat geduld wordt dan nu eindelijk beloond.

Qua gameplay kun je Rhythm Paradise het beste zien als het muzikale neefje van WarioWare. Net als in die meer bekende minigame-collectie moet je eenvoudige handelingen uitvoeren in absurde scenario’s terwijl je naar lekkere deuntjes luistert. Het grootste verschil is dat de minigames van Rhythm Paradise veel langer zijn dan de paar seconden die WarioWare-spelers gewend zijn. Je moet een heel muzieknummer doorlopen en op basis van ritme met de juiste timing allerlei acties uitvoeren. 

Op de maat knoppen drukken is in eerste instantie simpel, maar de minigames komen altijd met onverwachte wendingen en proberen je constant op het verkeerde been te zetten. Ze gaan bijvoorbeeld off-beat, gooien meerdere ritmes dwars door elkaar, versnellen of vertragen de boel en kunnen ook visuele hulpmiddelen plotseling afnemen. Het resultaat is dat je een minigame niet puur op reflexen kunt spelen, je dient echt elke minigame aan te voelen als een soort muziekstuk.

Rhythm Paradise Groove houdt qua structuur vast aan het beproefde recept. Verwacht geen open buffet waaruit je direct al je favoriete minigames kunt kiezen; je ontgrendelt de waanzin strikt lineair. Pas als je ritmegevoel als 'voldoende' wordt bestempeld, mag je door naar de volgende uitdaging. Na elk kwartet aan levels volgt nog een muzikale blender: de ‘Remix’. Dit is een hectische test die de elementen die je net hebt geleerd genadeloos door elkaar husselt op een gloednieuwe beat. 

In totaal worstel je je door tachtig minigames heen, waarbij de moeilijkheidsgraad gaandeweg flink opschakelt. Die minigames zijn trouwens niet allemaal uniek, want veel zijn moeilijkere varianten van eerdere levels. De game begint nog bedrieglijk simpel, denk aan een mannetje dat je ritmisch door een hoepel laat springen. Daarna maak je de gekste dingen mee. Voor je het weet stuur je kikkers naar de maan, communiceer je met buitenaardse wezens of neem je deel aan een uiterst vrolijke ode aan de letter ‘A’ en lekkere drankjes.

Rhythm Paradise komt wat mij betreft pas écht tot bloei wanneer je de lat hoog legt en in elk level voor de gouden medaille gaat. Om die te bemachtigen mag je heel weinig fouten maken en dat betekent dat je de track haast spiritueel moet absorberen. Doe je dat, dan gaan de aanstekelijke deuntjes onherroepelijk een eigen leven leiden. Ik betrapte mezelf er tijdens de reviewperiode op dat ik op de meest willekeurige momenten van de dag melodieën liep te neuriën en onbewust bepaalde beats op de keukentafel zat te trommelen.

Minigame-collecties zijn meestal geen grote games. Een paar uurtjes misschien? Rhythm Paradise Groove blijft de metronoom daarentegen onvermoeibaar doortikken. Met alleen de normale minigames was ik al meer dan vijftien uur bezig, en dan moet ik de jacht op goud nog openen in een handvol levels die nagenoeg onmogelijk lijken. Daarnaast schotelt Groove een uitgebreide multiplayer-modus voor met dertig party-achtige uitdagingen die qua creativiteit nauwelijks onderdoen voor de singleplayer. Ik heb een paar met mijn kids kunnen spelen en die straalden van plezier. Ten slotte is er nog de ‘Beatspell’, een kleine RPG-modus waarin je spreuken op de maat van de muziek moet afvuren.

Conclusie:
Rhythm Paradise Groove is een onweerstaanbare energiebom die je focus en ritmegevoel tot het uiterste drijft. De game blinkt uit met een unieke identiteit vol absurditeit en verslavende deuntjes. Ik adviseer om deze eigenzinnige titel een kans te geven en je te laten meevoeren door de aanstekelijke groove.

Gespeeld op Nintendo Switch 2, maar de game is eigenlijk eigenlijk een originele Switch 1-game die je dan via backwards compatibility speelt.