Sudden Strike 5

De grootste kracht van Sudden Strike 5 is dat het lijkt te begrijpen waarom de franchise ooit geliefd werd. Met meer dan 300 speelbare units, een focus op bevoorrading en positionering en vooral grote slagvelden op uitgestrekte maps waarop je meerdere tactische routes kunt kiezen in plaats van één strak script te volgen weet SS5 het DNA van de serie uit te lichten. Met 'nieuwe' hulpmiddelen zoals Smart Squad, formaties, commandanten en doctrines kunnen spelers in redelijke vrijheid hun eigen speelstijl kiezen. Hoewel ik zelf de oudere iteraties uit de serie nooit heb gespeeld, hoor en lees je her en der dat mensen het nieuwe deel op bepaalde vlakken doet terugdenken aan bijvoorbeeld Sudden Strike 2 - inmiddels een oudje, maar qua missie-aanpak en tactische opties zijn er meer overeenkomsten dan met SS4.

Voor de hand ligt natuurlijk sowieso de vergelijking met de directe voorganger Sudden Strike 4. Dat deel kreeg veel kritiek op de samenstelling van campaign-missies die bij vlagen erg gescript en lineair aanvoelden. Ontwikkelaar Kite Games lijkt naar deze kritiek geluisterd te hebben en zet bij dit nieuwe deel sterker in op een sandbox-achtige aanpak, grotere maps en meer vrijheid per missie. Dat maakt het niet meteen 'revolutionair' maar wel een welkome aanpassing die de formule breder en minder rigide maakt dan zijn voorganger.

Ook qua sfeer scoort de game aardig punten, hoewel we bij SS4 al een behoorlijke sprong zagen in graphics ten opzichte van de eerste drie games. Het is daarom wat paradoxaal om de game hier dikwijls voor te belonen want we zijn inmiddels wel negen jaar verder en het verschil qua eye candy is tussen de twee titels niet erg groot. Nu zijn de graphics natuurlijk niet het belangrijkste voor veel mensen, maar het draagt tot op zekere hoogte bij aan een sentiment dat je meer hoort: had Sudden Strike 5 niet gewoon als uitgebreide DLC of serie DLC's uitgebracht kunnen worden voor SS4? 

Ik vind het moeilijk om na negen jaar exacte vergelijkingen te trekken - de hoogteverschillen in het terrein, de vernietigbare omgevingen en zichtlijnen hebben grote invloed op je aanpak, maar dit was in grote lijnen al een feit in SS4. Wel moet gezegd worden dat eenheden als pantservoertuigen en infanterie er zeer puik uitzien en ook 'mechanisch' indrukwekkend ogen. In de missiestructuur zelf zit wel veel herhaling; dat er grotere maps zijn is leuk en dat er allerlei "side-quests" mogelijk zijn is ook fijn, maar uiteindelijk komt dit toch vaak neer op "capture location/building X", wat dan een gefortificeerd stukje vijandelijk gebied betreft met bijna altijd dezelfde opstelling: een paar loopgraven, een of een paar ingegraven pantservoertuigen en nog wat losse tanks. De opzet van deze optionele opdrachten lijkt een beetje copy/paste.

Wat ook een dingetje is, is dat Kite Games kennelijk verwacht dat je complete voorkennis bezit over alle game mechanics, want sprake van een echt interactieve tutorial is er niet. Er is wel een inleidende missie waar je bepaalde zaken uitgelegd krijgt, maar dat is belabberd aangepakt: tooltips verschijnen kort linksboven in beeld en zodra je per ongeluk ergens anders klikt wordt de complete uitleg weer weggehaald waarna je handmatig de 'codex' moet doorspitten om erachter te komen wat er nou uitgelegd werd.

Ook ben ik nog steeds niet helemaal tevreden met de manier waarop Fog of War i.c.m. het gezichtsveld van je eenheden werkt. Wanneer je op verkenning gaat word je standaard eerst compleet de vernieling in geholpen voordat je erachter bent waar de vijand verschuilt zit. Dat is soms wat vreemd gebalanceerd qua bereik van vijandelijke eenheden ten opzichte van je eigen en verschilt ook sterk per vijandelijke eenheid, waar op zich wel weer wat voor te zeggen valt. Omdat je als speler doorgaans toch de aanvallende partij bent en de CPU vrijwel altijd het defensieve voordeel heeft, lig je standaard hevig onder vuur ligt terwijl je een voet aan de grond probeert te krijgen. Dat kan soms voor de nodige frustratie zorgen.

SS4 kreeg na release aardig wat kritiek over de UI maar dat is niet iets waar ik me aan stoor. Wel is het standaard cameraperspectief érg ver uitgezoomd, zo erg dat het soms schier onmogelijk is om je units (vooral infanterie) terug te vinden. Daarnaast laat de multiplayer vooralsnog ook te wensen over, met op release slechts twee verschillende gamemodi en vier maps om op te spelen. Het lijkt erop dat veel spelers nog even blijven plakken bij SS4 voor de multiplayer aangezien ten tijde van schrijven de lobby's akelig rustig zijn.

Dat gezegd hebbende blijft Sudden Strike 5 een sterke, klassieke real-time tactics-game die zijn eigen identiteit goed bewaakt en op missieniveau duidelijk meer vrijheid en schaal biedt dan Sudden Strike 4, maar hij komt ook over als een game die nog wat ruwe randen heeft in onboarding, balans, zichtbaarheid, interface en multiplayer-mogelijkheden. Voor spelers die houden van trage, methodische WOII-tactiek en geen probleem hebben met een steile leercurve, lijkt dit een overtuigende opvolger; voor spelers die vooral polish, duidelijke tutorials en een rijk gevulde multiplayer zoeken, klinkt het alsof een paar patches of een latere, completere editie de ervaring nog merkbaar kunnen verbeteren.