Alien: Romulus lijkt meer op het origineel dan ooit tevoren
Alien: Romulus is de negende film in de iconische Alien-franchise, een reeks die al sinds 1979 zowel horror- als sciencefictionliefhebbers weet te boeien. De franchise heeft door de jaren heen een evolutie doorgemaakt van angstaanjagende survival-horror naar meer filosofische thema’s, vooral zichtbaar in de prequels Prometheus en Alien: Covenant. Nu was het tijd voor een frisse wind, en regisseur Fede Alvarez kreeg de taak om de franchise nieuw leven in te blazen.
Na de gemengde reacties op Prometheus en Covenant was het duidelijk dat de Alien-franchise toe was aan een reboot. Beide films probeerden de oorsprong van de Xenomorphs te verklaren, maar vervreemdde juist de fans door te focussen op metafysische en existentiële vragen in plaats van de rauwe horror die de eerste films kenmerkte. Alien: Romulus keert terug naar de basis: een angstaanjagend kat-en-muisspel in de ruimte, met een beperkte cast en een vijand die meedogenloos en onvoorspelbaar is.
Regisseur Fede Alvarez, bekend van Evil Dead en Don't Breathe, heeft al eerder laten zien dat hij een meester is in het creëren van visuele horror. De wereld van Alien is perfect om dit talent opnieuw te laten zien. Hij weet de spanning zorgvuldig op te bouwen, met claustrofobische ruimtes en intense, angstaanjagende confrontaties met de Xenomorphs. Een echte standout in deze film is Cailee Spaeny die de hoofdrol vertolkt. Haar optreden is intens en geloofwaardig, en ze weet het publiek volledig mee te slepen in haar strijd om te overleven. David Johnson speelt in de rol van Andy de obligate android. Dit is een performance waarin je mee kan gaan of juist helemaal niet. Hij maakt in ieder geval een keuze voor het spelen van de rol die niet voor de hand ligt. Let op: dit is geen gemakkelijke rol.
Hoewel Alien: Romulus sterk begint, ontspoort de film in de derde akte (ook wel bekend als de vierde akte, een terugkerend kenmerk in deze franchise). De opbouwende spanning en zorgvuldig gecreëerde dreiging maken plaats voor een andere dreiging, die niet helemaal nieuw is voor de franchise maar waarin de body-horror net te ver doorschiet. Een ander minpunt is het gebruik van een karakter die is gecreeërd met behulp van AI in de film. Het was erg afleidend waardoor je als kijker te vaak uit de film wordt gehaald. Ook andere geforceerde referenties na eerdere films uit de franchise zijn overbodig. Laat het leker bij jezelf.
Alien: Romulus is zonder twijfel de beste Alien-film sinds Aliens, maar er moet gezegd worden dat het sinds die tijd nooit meer veel is geweest.. Alvarez weet de franchise terug te brengen naar haar horrorwortels en biedt fans de spanning waar ze al zo lang op wachten. Toch mag de franchise bij een volgende film wat meer durven experimenteren en verrassender uit de hoek komen, zodat de reeks ook in de toekomst relevant en spannend blijft.