Nintendo World Championships: NES Edition
“Dames en heren! Goedendag, ik wil u graag aan de vechtersbazen van vandaag presenteren. In de blauwe hoek hebben we onze versleten reviewer Karel van Hasselt!” … “Wat beleefd van u dat u uw applaus inhoudt, maar dat is zeker niet nodig. In de rode hoek hebben we, uh, dertien klassieke NES-games! Moge de beste winnen!”
Ik ben oud. Dat was in ieder geval mijn eerste gedachte bij het opstarten van deze game. Het merendeel van de spelers zullen mensen zijn die pas vele jaren na de releasedata van de games in deze collectie zijn geboren. Nou, die snotneuzen zullen dan ervaren waarom deze NES-games als klassiekers worden beschouwd en bovendien nog altijd erg leuk zijn om te spelen.
Nintendo World Championships: NES Edition (NWC: NE) is een game die geinspireerd is door promotie-toernooien die Nintendo in de jaren negentig in allerlei Amerikaanse steden hield. Het is daarbij zowel een mooi instapspel dat je iets leert over speedrunning als een wilde party-game. In zekere zin is het ook gewoon een nieuwe iteratie van de NES Remix-games die in 2013 en 2014 uitkwamen voor de Wii U en 3DS.
NWC: NE bevat meerdere modi, maar je zult vooral veel tijd spenderen in twee daarvan. ‘Speedrun Mode’ presenteert hapklare uitdagingen voor de dertien games. Misschien is het even handig als ik gelijk het lijstje games met jullie deel: Super Mario Bros., The Legend of Zelda, Metoid, Donkey Kong, Kid Icarus, Super Mario Bros. 2, Excitebike, Ice Climber, Balloon Fight, Super Mario Bros. 3, Zelda II: The Adventure of Link, Super Mario Bros.: The Lost Levels en Kirby’s Adventure.
De uitdagingen beginnen heel simpel. In de eerste uitdaging van Super Mario Bros. moet je bijvoorbeeld gewoon zo snel mogelijk de eerste paddenstoel pakken, iets dat je binnen vijf seconden kunt doen. Je ontgrendelt vervolgens de volgende uitdaging en die is meestal een stukje pittiger. Al snel moet je hele levels doorspelen of in andere games bijvoorbeeld specifieke bazen verslaan. Het is het beste te vergelijken met WarioWare, maar dan dus enkel met klassieke NES-games.
Terwijl je een uitdaging speelt zie je altijd een groene timer lopen en als je een tijd hebt neergezet krijg je zelfs een ranking. Voor de hoge A++ of S-ranks moet je echt flink aan de bak, iets dat voor mij in ieder geval heel verslavend werkt. Inmiddels weet ik precies hoe je vlug Kraid uit Metroid moet verslaan en de snelste routes door de levels van Donkey Kong. Niet alle games krijgen overigens evenveel aandacht. Voor Excitebike en Ice Climber krijg je maar zes uitdagingen, terwijl je van de Mario-games vaak meer dan vijftien kunt verwachten. In totaal zijn er meer dan honderdvijftig, dus je bent hoe dan ook wel even zoet.
Ik moet nu gelijk het grootste minpunt van het spel benoemen: er zijn geen leaderboards. Al die mooie scores die je in Speedrun Mode zet zijn enkel voor jezelf, want je kunt ze met niemand delen. Het is bekend dat Nintendo vaak achterblijft met online features, maar voor een game als deze is dit gemis echt doodzonde. Ik had vooral graag mijn hardverdiende tijden met mijn vrienden willen vergelijken.
Als we het toch over vrienden hebben, dan hoop ik dat ze dicht bij je in de buurt wonen want deze game bevat enkel lokale multiplayer. Je kunt in ‘Party Mode’ met maximaal acht spelers tegelijk verschillende reeksen uitdagingen doen. Nintendo heeft voor pers en influencers een toernooi georganiseerd waar ik uitgebreid de multiplayer heb kunnen ervaren. Wat blijkt, het is verrassend leuk om de games ook in deze context te spelen. Het feit dat de controls van NES-games simpel zijn maakt het niet lastig om snel tussen verschillende games te schakelen. Dit is absoluut een hele leuke multiplayer-game en iedereen waarmee ik het heb gespeeld werd gelijk hartstikke fanatiek. Ik ben overigens als tweede geëindigd in dat Nintendo-toernooi. Mooi resultaat, maar ik had graag de trofee mee naar huis genomen.
De rest van de modi in NWC: NE verdienen geen prijs. Met name ‘Survival Mode’ is teleurstellend. Dit is een modus die gebruik maakt van asynchroon multiplayer. Je racet in drie uitdagingen tegen de ‘ghost data’ van andere spelers en na elke ronde vallen er een paar af. Als je niet snel genoeg bent word je dus uitgeschakeld. Klinkt misschien tof, maar na tien minuutjes heb je het wel gezien. Deze modus was vele malen beter geweest als echte multiplayer was en er veel meer spelers mee mochten doen. Het gekke is dat Nintendo zelf al de perfecte formule in handen had met games als Super Mario Bros. 99 of Tetris 99.
Ten slotte is er nog de ‘World Champioships’-modus. Elke week worden vijf uitdagingen uit de Speedrun Mode gekozen en dan mogen alle spelers specifiek voor die uitdagingen nieuwe tijden neerzetten. Aan het einde van de week worden de rankings bekendgemaakt en je tijden worden daarnaast ook vergeleken met andere spelers uit hetzelfde geboortejaar. Deze modus zorgt er vooral voor dat je tot het uiterste gaat om je tijden voor de gekozen uitdagingen te verscherpen. Het is alleen raar dat je niet gelijk je resultaten kunt vergelijken en ik zie mezelf eerlijk gezegd niet elke week terugkomen om nieuwe tijden neer te zetten.
Conclusie:
Ik heb al met al van Nintendo World Championships: NES Edition genoten. Het is net als NES Remix een paar jaar geleden een hele leuke manier om deze klassiekers weer in het zonnetje te zetten. Het onderstreept ook wederom dat deze games geweldig zijn en het is tevens super verslavend om goede tijden neer te zetten. Het is alleen wel erg jammer dat het spel drie hele grote minpunten heeft: geen leaderboards per uitdaging, geen online multiplayer en een hele zwakke Survival Mode. Het feit dat het voor een budgetprijs van dertig euro wordt verkocht is daarbij geen goed excuus voor de gebrekkige features. Hopelijk pakt Nintendo deze pijnpunten aan in een toekomstige ‘SNES Edition’. Ik sta in ieder geval altijd klaar voor een rematch.
Exclusief voor Nintendo Switch.