Grand Theft Auto 4: The Ballad of Gay Tony
In mijn vriendengroep (en ook binnen de gamescrew trouwens) is er over geen enkele game zoveel gediscussieerd als GTA IV. Sommige mensen zagen in de game de komst van Videogame Walhalla, andere mensen zagen een toffe game die helaas nog wel veel fouten vertoonde. Ik behoor zelf tot de tweede groep, maar ik moet zeggen dat de eerste DLC (The Lost and Damned) me wel echt enorm goed beviel. Veel irritaties die ik had bij GTA IV vielen weg, de motoren waren stoer, het verhaal vond ik leuker en de personages waren beter dan ik ze had gezien in GTA IV. Ook zat er weer lekker wat controverse in de DLC, je keek een hele cutscene lang naar de hangende leuter van een van je opdrachtgevers. Met een naam als The Ballad of Gay Tony had ik dus hoge verwachtingen voor deze DLC, ik verwachtte op zijn minst een flink potje seks tussen twee mannen. Helaas was dat niet het geval, maar komt er wel seks voor in de game.
In The Ballad of Gay Tony neem je de controle over Luis Lopez, de rechterhand van nachtclubeigenaar en celebritynicht Gay Tony. Luis en Tony zijn eigenlijk zakenpartners, maar in de praktijk komt het erop neer dat Luis een soort bodyguard/huurmoordenaar is die de vuile zaakjes op mag lossen. Tony is namelijk in het bezit van een niet al te stevige persoonlijkheid wat dus betekent dat hij vaak zijn uitvlucht zoekt in pillen, drank en poeder, die hij als het even kan koopt met geleend geld van de maffia. Genoeg nare zaakjes dus voor Luis om op te ruimen. Net zoals Johnny uit The Lost and Damned komt Luis ook een paar keer voor in het verhaal van GTA IV, maar waar de stukjes met Johnny erg leuk waren om te zien vanuit zijn kant van het verhaal zijn die stukjes met Luis helaas erg saai. In TLAD was het zien van Niko een toevoeging en iedere missie die je samen met hem ondernam was een feest: veel schieten, veel actie en veel tofheid. In Gay Tony zijn juist deze missies erg saai, op één uitzondering na zijn ze zelfs volledig actieloos en lijkt het wel alsof ze er alleen zijn om de gaten in het verhaal op te vullen, niet om een leuke missie te bieden.
Het soort missies dat je krijgt in Gay Tony is grofweg hetzelfde als die in GTA IV: je krijgt een opdracht, moet ergens heenrijden, alles loopt mis en je moet je een weg naar buiten schieten. Het verschil is echter dat de missies in Gay Tony over het algemeen wat makkelijker zijn door het explosieve arsenaal aan wapens dat je meekrijgt en ze daardoor ook wat spectaculairder zijn. Je verovert metrotreinen, springt van wolkenkrabbers, schiet vliegtuigen en helikopters neer en je blaast hele hordes bikers op. De nadruk ligt duidelijk op actie, maar een beetje jammer is wel dat Rockstar heeft besloten om ook de nadruk te leggen op helikopters. Je zult in verschillende missies de controle van een tot de tanden toe gewapende helikopter moeten nemen om vervolgens allemaal dingen op te blazen, maar helaas zijn ze bij Rockstar vergeten de helikopter een crosshair te geven waardoor je geen idee hebt waar je op mikt. Combineer dit met de zwalkende controls van de helikopters en je hebt een recept voor frustratie.
