Boek: Marty Crump - Dieren met Vreemde Manieren
Er zijn duizenden boeken geschreven over de mens en zijn rare manieren. En ook wel genoeg over de rare streken van beesten. In die laatste categorie hebben we er weer één bij: Dieren met Vreemde Manieren van Marty Crump. Crump is tropisch veldbiologe. Ze heeft meerdere boeken op haar naam staan (In Search of the Golden Frog) en is verbonden aan de vakgroep biologische studies van de Northern Arizona University. Ze is overduidelijk gefascineerd door het vreemde, mooie, unieke en bizarre gedrag van zo'n beetje elke diersoort die er bestaat. Crump schrijft er toegankelijk en amusant over, maar is dat genoeg om dit boek in de massa te laten opvallen?Verbazingwekkend
Crumps boek heeft een simpele indeling met pakkende subtitels. Zo bespreekt ze de liefde, mama's en papa's, eten en gegeten worden, verdedigingstactieken en dierentaal. Ze beschrijft deze hoofdonderwerpen niet op een grondige manier, maar lekker luchtig. Crump stipt voorbeelden aan van dieren die zich op een verbazingwekkende manier gedragen, verklaart dit en gaat verder naar het volgende voorbeeld. Dit heeft tot gevolg dat het gedrag voor de lezer niet volledig ontleed wordt en nog steeds mysterieus kan blijven. Een grappig resultaat is dat je stukjes blijft herlezen, omdat je het niet kunt geloven. Als Crump zwaar technische bewoordingen zou hebben gebruikt en veel te diep was ingegaan op het hoe, wat en waarom van gedragingen, was dit zeker niet het geval geweest.
Blauw?
De vlotte vertelstijl levert je geen volledige studie op en je zult aan het einde van het boek vooral een heleboel gekke weetjes rijker zijn. Veel wetenswaardigheden zijn globaal wel bekend, maar Crump weet die net even anders, nieuwer, spannender en met meer informatie te vertellen. Ze vertelt het alsof ze er inderdaad met haar neus bovenop heeft gestaan of alsof het allemaal in haar achtertuin gebeurt. Die nonchalante, luchtige toon heeft ze heel goed weten te pakken. Voor dierliefhebbers is Dieren met vreemde manieren een pareltje. Het is niet weer een taai, saai studieboek, het is een prettig leesboek voor tussendoor en op het nachtkastje. Nu weet je eindelijk hoe verschillend de prielen van prieelvogels eruit kunnen zien. Ze blijken zelfs een voorkeur voor een bepaalde kleur te hebben! Dan zoeken en verzamelen ze alle blauwe stukjes in de wijde omgeving om hun prieel mee te versieren (zie foto hierboven).
Wie verzint zoiets?
Vogelbekdieren zijn al vreemde wezens, maar ze geven hun jongen geen melk uit een tepel, maar uit een onderhuidse klier. Hieruit druppelt de melk op de vacht, waarvan het jong de melk dan weer oplikt. Wie verzint zoiets? Nesten van spindraad of luchtbellen, spinnenvaders die mieren van hun nest weggooien, het moet niet gekker worden. Mieren die hun natgeworden voedselvoorraad de zon in slepen om te drogen, prairiehonden die babbelen over koeien en paarden met gecoupeerde staarten die minder eten dan hun soortgenoten met staarten. Het is allemaal werkelijk te zot voor woorden. Ook wel een beetje zot is het enthousiasme waarmee Crump haar favoriete mijt beschrijft, een soort waarvan het mannetje al sterft voordat het geboren is. In het lichaam van hun gestorven moeder paart dit mannetje met zijn ongeveer veertien zusters, waarna ook hij sterft...
Uitgever: Elmar ISBN: 978 90 389 1783 2 Pagina's: 232
Waardering:
