CD: Chris Isaak - Best of

Erik (getikte_rik)
Zou je bijna denken dat een Wicked Game zijn gevoelige ziel fataal is geworden; Chris Isaak leeft nog. Het is weliswaar een 'Best of' die ons daar aan moet herinneren, maar om dat direct af te doen als een zwaktebod? Eerst toch maar even luisteren naar de man met de bronzen stem en de glijdende gitaar…



Chris Isaak lijkt alleen al met zijn kuif te zijn blijven steken in de jaren '50 van de vorige eeuw. Hij acteerde echter niet in Rebel Without a Cause, maar was wél te zien in films als The Silence of the Lambs en Little Buddha, al zal hij vooral zijn opgevallen als Phoebe's gitaarleraar in Friends.
Muzikaal vertegenwoordigt hij niettemin een ander tijdperk. Zo weet hij met zijn emotionele stem in één nummer vleugjes van Elvis én Roy Orbison te doen herleven, en dan ook nog eens met een gitaar die her en der refereert aan de surfmelodieën van Dick Dale. Alleen dan traag, sloom, en met een snik in zijn stem die te oprecht is om af te doen als 'over de top'. Puur dus.

De breekbare cover Only the Lonely van Roy Orbison misstaat dan ook geheel niet op dit album, dat met het autobiografische San Fransisco Days aanvangt, en met de akoestische versie van Forever Blue zo'n uurtje later sluit.
Natuurlijk ontbreken de twee grootste hits die Isaak hier in Nederland had niet. Het tijdloze Wicked Game volgt als derde track het lieflijke Somebody's Crying op, de galmende evergreen Blue Hotel staat een stuk verder op het album, na de derde, minder grote hit Dancin'.

Is de cover van soulmate Roy Orbison nog logisch, het van Cheap Trick geleende I Want You to Want Me is letterlijk een te goedkope truuk. Niet dat deze tweede en laatste cover niet rockt, maar Isaak is op zijn best als hij ouderwets kan galmen, met stem én gitaar. Bovendien is het stevige Speak of the Devil een geslaagdere versie van Isaaks heftigere werk.
Naast verdere rockabilly-nummers als Baby Did a Bad Bad Thing en Dancin' is er met Blue Hotel en Forever Blue nog een derde track met het voor Chris Isaak onvermijdelijke 'blue'-woord in de titel: het kalme Blue Spanish Sky. Een nummer dat is geïnspireerd door een sessie met de trompettist Chet Baker en diens "West Coast Style", aldus de dromerige romanticus uit het Californische Stockton in het bijbehorende cd-boekje.

Chris Isaak leeft dus nog, en heeft ondanks zijn redelijk constante succes in zijn eigen land met dit album een aardig levensteken gegeven. Ben je zijn twee grootste hits verre van beu, dan is deze Best of zeker een aanrader. Als geheel is het album zoals de meeste compilaties aardig. Niets meer dan dat, maar zeker ook niets minder.



Label: Warner Music Releasedatum: 5 mei 2006
Waardering:


Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!