Interview: F33l3r

André (Dr.E)
Het gaat de goede kant op met de Nederlandse grooverock formatie F33l3r (Feeler). Waar het er in juni van dit jaar voor de vier heren nog allemaal niet zo rooskleurig uitzag, omdat gitarist Eef van Riet een motorongeluk had gehad, lacht het leven de mannen van F33l3r nu weer toe. Met een single hoog in de Outlaw 41 (de hitlijst van KinkFM), een album dat klaar ligt om gereleased te worden en als klap op de vuurpijl een optreden op Lowlands in het vooruitzicht, is er voor F33l3r op dit moment weinig te klagen.

En klagen, dat deed zanger Jeroen van Riet tijdens het interview niet: "Het is toch hartstikke mooi als er iemand interesse in je band heeft?". Hij keek dan ook niet raar op van de eerste vraag:

Wat is F33l3r?
F33l3r is een viermans formatie die grooverock speelt. Soms stevig, dan meer sferisch. Bij ons staan compacte songs voorop; dat wil zeggen dat we in onze nummers vrij snel tot de kern komen, niet om de dingen heen draaien. Niet dat het hap-slik-weg muziek is, maar we spelen ook geen nummers van tien minuten. Daarnaast willen we live echt iets neerzetten: kont schoppen.

Waarom wordt de bandnaam met 3-en geschreven?
Met die drie-en in onze naam willen we ons onderscheiden. Er is bijvoorbeeld een Engelse dance-act die Feeler heet en daarnaast bestaat er een band die Feeder heet. Nu houden we gewoon constant vast aan de drietjes in onze naam, dus dat moet voor wat duidelijkheid zorgen.

De muziek van F33l3r wordt vaak 'on-Nederlands' genoemd. Beschouw je dit als een compliment?
Op zich zie ik dat als een compliment. Ik vind dan ook, persoonlijk, dat er geen tweede band in Nederland is die klinkt als wij. Niet omdat we zo origineel zijn, maar omdat we een bepaalde sound nastreven, die je niet zo vaak hoort. Daar zijn we dan ook heel erg serieus in. We doen veel moeite om bijvoorbeeld de juiste materialen bij de juiste stukken te zoeken; wat dat betreft moet alles perfect zijn. Als het vet moet klinken wordt het ook heel vet. En als het relaxt moet klinken, schuwen we bijvoorbeeld het gebruik van violen niet.

Is het een doel van de band om de muziek 'on-Nederlands' te laten klinken?
Nee, we hebben daar nooit zo over nagedacht dat het Amerikaans moet klinken ofzo. Ik denk meer dat we dat stempel hebben gekregen doordat we zelf altijd naar Amerikaanse muziek hebben geluisterd. Daarnaast is het ook geen ramp als je muziek als 'Nederlands' zou worden omschreven omdat de Nederlandse muziek tegenwoordig veel volwassener klinkt dan vroeger. Men praat hier nog steeds over 'bandjes', terwijl er in Nederland momenteel een aantal bands zijn, die mee kunnen met de internationale standaarden.

Wat zijn dan wel de doelen die de band zich stelt?
Wat we graag willen is dat, als er straks een plaat uitkomt, mensen die van de muziek houden, die plaat ook gaan kopen. Mocht onze cd uiteindelijk in de top 100 of iets dergelijks komen, dan is dat natuurlijk een mooie erkenning van je werk. Laatst hebben we wat shows met Intwine gedaan, dat was helemaal te gek. Dan zie je dat het publiek, veelal bestaande uit twaalf- tot zestienjarigen, dat eigenlijk voor Intwine komt, ook onze muziek heel goed pruimt. Terwijl dat in feite niet echt ons publiek is.

Een tijdje geleden heeft F33l3r een Essent award gewonnen. Hoe belangrijk is dit geweest voor de band?
Super belangrijk natuurlijk. Naast dat het een hele eer is om zo'n ding te krijgen, hangt er voor ons ook nog van alles aan vast. Door die award kunnen we bijvoorbeeld eind augustus optreden op Lowlands. Daarnaast brengt het een hoop promotie voor je band met zich mee. De mensen moeten je toch leren kennen. Dat betekent niet dat de muziek je door de strot geduwd moet worden, maar om je tegenwoordig te onderscheiden van de vele andere bands van hoog niveau komt een award als deze heel goed van pas.

Jullie gitarist en tevens jouw broer, Eef van Riet, heeft begin juni een motorongeluk gehad. Hoe gaat het nu met hem?
Goed hoor, we hebben al weer enkele shows met hem gedaan. Hij is destijds met zijn motor onderuit gegaan en heeft daarbij zijn sleutelbeen gebroken. Gelukkig is hij erg sportief, een echte 'muscle man', waardoor het herstel veel sneller ging dan verwacht. Het was desondanks een erg lastig moment om zoiets op te lopen, omdat het echt 'onze tijd' was. We zouden optreden op 'Fields Of Rock' en we waren druk met het album. Dat moesten we dus allemaal afzeggen.

Hebben jullie niet overwogen om met een andere gitarist op Fields Of Rock (FOR) te spelen?
Ja, dat hebben we wel overwogen. Maar we hadden maar heel kort de tijd. Er zaten ongeveer tien dagen tussen het ongeluk en het festival. Er waren wel een paar gitaristen die zijn rol eventueel zouden kunnen overnemen, maar die hadden zelf allemaal geen tijd. Als je dan op zo'n korte termijn nog iemand moet gaan zoeken, dan moet je uitkijken dat je op het festival niet met een veredelde schoolband komt te staan. Op zo'n festival moet je er of helemaal ingaan, of je moet het niet doen. We zijn nu nog wel op FOR geweest om de band die ons heeft vervangen aan te kondigen. Als je dan al dat publiek ziet, dan weet je dat je er echt vol in had moeten gaan. Natuurlijk was het jammer, het was het eerste tastbare bewijs dat het de goede kant op ging met de band. Maar het kon op dat moment niet anders.

Is de band door het ongeluk sterker of hechter geworden?
Ik denk van wel. Je leeft maandenlang naar zo'n festival toe. Daarnaast zou onze eerste single rond die tijd uitkomen. Door overmacht gaat dat dan allemaal niet door. Dat is dan zo'n teleurstelling. Maar in je achterhoofd heb je wel dat het twee maanden later wel allemaal gaat gebeuren. De single komt namelijk binnenkort en eind augustus spelen we op Lowlands. Nadat Eef hersteld was en we onze eerste shows weer gingen spelen, merkte je wel dat we er echt veel harder op gingen dan normaal. Dat kwam doordat we echt het gevoel hadden 'nu moet het dan wel echt gebeuren'. In dat opzicht zijn we wel hechter geworden.