Star Wars Zero Company

Bij het zien van de eerste aankondiging van Star Wars Zero Company afgelopen jaar, was ik deels verheugd maar ook deels wat gereserveerd in mijn enthousiasme. Er zijn immers heel wat Star Wars games door de jaren heen op de markt gekomen, waarvan er heel veel goed zijn, maar ook heel veel gewoon slop, die een slaatje proberen te slaan uit de Star Wars franchise. EA promoot deze game als een game met tactische gameplay-elementen van XCOM verpakt in een Star Wars-universum. Het lijkt een ideale verkooppitch te zijn, want wie wil dit nou niet? Echter zodra er een stempel van "Star Wars" op komt te staan, betekent dat eigenlijk voor mij dat de verwachting alleen maar hoger ligt, dan een nog voor mij onbekende franchise. En als fan van beide franchises, was deze game één van mijn meest geanticipeerde titels om te spelen dit jaar. Maar is het ook een game die de hoge verwachting waar maakt?

Introductie
Star Wars Zero Company is de debuutgame van de studio Bit Reactor in samenwerking met Respawn Entertainment. Bit Reactor is misschien een nieuwe studio, maar ze hebben een ervaren team dat bestaat uit een stel oud-Fireaxis veteranen, waaronder Greg Foertsch als Creative Director, die o.a. meegewerkt heeft aan de populaire turn based tactics games uit de XCOM-franchise. Daarnaast hebben ze ook een ervaren schrijver in de arm genomen van Respawn Entertainment; Aaron Contreras die medeverantwoordelijk was voor het verhaal in Star Wars: Jedi Fallen Order en Star Wars: Jedi Survivor. Dit lijkt de formule voor een ideale samenwerking, waarbij goede turn-based tactics-elementen zorgen voor de core-gameplay gecombineerd met een rijk cinematisch verhaal uit het Star Wars universum.  

Voor de Star Wars ingewijden, de tijdslijn van Star Wars Zero Company speelt zich af in de periode in de nadagen van The Clone Wars (20 BBY) en de gebeurtenissen voor The Revenge of The Sith. Je kruipt in de huid van Hawks, een doorgewinterde huurling die ooit in het leger voor de Galactische Republiek diende als officier, maar helaas bij de Republiek in ongenade is gevallen waarbij hij betrokken was bij een tragisch incident op planeet Antine, dat ervoor zorgde dat een heel bataljon aan soldaten is omgekomen onder zijn bevel. (Weliswaar onder twijfelachtige omstandigheden onder het commando van Groot Generaal Pong Krell, als je de Clone Wars lore een beetje kent).

Hawks is nu freelancer en leider van het gelijknamige Zero Company, een onconventionele groep van paramilitaire buitenbeentjes uit alle uithoeken van het Melkwegstelsel. Het team bestaat uit een bont gezelschap van uiteenlopende karakters en archetypen, waarbij bijvoorbeeld Hawk's beste buddy "Trick" een oude afgekeurde kloonsoldaat uit het leger van de Galactische Republiek is. Hun Togruta Accountant/HR-Manager "Runa" is een louche maar uiterst gevatte toegewijde Separatist en de Felshi "Kabb Uppercut" een blauwe doorgewinterde boef en voormalig beroepsbokser. Oh en degene die het technisch onderhoud aan je schip doet is een Rodian reptiel die twee gescheiden robots als ouders heeft. Als je dit van tevoren zou horen zou je denken dat het om de opzet van een grap gaat, omdat het een onwaarschijnlijke samenstelling zou zijn met de sterk uiteenlopende persoonlijkheden van je teamleden. Maar niets is minder waar, de personages hebben allemaal een bijzonder achtergrondverhaal in hoe ze bij deze club van buitenbeentjes zijn beland. Ze zullen hun meningsverschillen en trots opzij moeten zetten om goed samen te kunnen werken. De premise alleen is al interessant genoeg om meer te weten te willen komen over de achtergrond en motivatie achter ieder teamlid.

Financieel gaat het met Zero Company bepaald niet voor de wind, waardoor ze maar een beperkte mate van keuzevrijheid hebben als het gaat om de opdrachten. Zero Company opereert in het moreel grijze gebied, zonder echt partijdig te zijn in de kwestie van de macro politieke oorlog tussen de Galactische Republiek en de Separatisten. Doorgaans is geld in dit geval de belangrijkste motivator om het schip met bemanning drijvende te houden, dus dat betekent dat je soms voor opdrachtgevers werkt aan beide kanten van het spectrum, die variëren van een tijdelijk alliantie met wat voormalige collega's van de Galactische Republiek of tot het "terugvorderen" van waardevolle ladingen voor een criminele organisatie zoals The Hutts.

De drijvende kracht achter de rode draad van het verhaal is The Infinite Coil. Deze snode groep intergalactische terroristen verspreidt een plaag door de melkweg die middels een parasiet onschuldige mensen verandert in een soort supersoldaten die de bevelen van een collectief bewustzijn opvolgen, als ware het een cult. Dit gevaar loert in de schaduw, buiten de aandacht van de Galactische Republiek of de Separatisten. Na een tijdje voor kruimels te hebben gewerkt met zijn team, wordt Hawks op een dag benaderd met een lucratieve opdracht van Jae Mordant en Bennic Halloren, het is een clandestiene proxy-opdracht om de plannen van The Infinite Coil te dwarsbomen waarbij ze moeten opereren in de schaduw, buiten het officiële boekje van de Galactische Republiek. Je moet The Infinite Coil koste wat het kost stoppen samen met zes sleutelfiguren in je team die allemaal wel een appeltje te schillen hebben met deze intergalactische terroristen.  

Gameplay
Qua opzet heeft de game veel weg van de XCOM en Midnight Suns-franchise. Je verzamelt inlichtingen door militaire operaties uit te voeren in het melkwegstelsel en je verdient geld door tactische missies uit te voeren op verschillende planeten middels de turn based gevechten. Vanuit je thuisbasis (genaamd: "The Den") op Kafrene bepaal je via een holotafel welke operaties en missies je wil uitvoeren, naar gelang waar de behoefte is voor je team. Zoek je geld voor meer upgrades voor je schip, of een betere uitrusting voor je team of zoek je meer politieke invloed op een planeet? Dat zijn keuzes die het verdere spelverloop beïnvloeden. 

Militaire operaties zijn tekst gebaseerde opdrachten waarbij je middels vragen en stellingen een aantal keuzes moet maken in je aanpak, deze uitkomst kan afhankelijk zijn van de beloning die er achter hangt, bijvoorbeeld voor geld, belangrijke informatie of meer invloed over de regio, of bijvoorbeeld voor speciale uitrusting voor je teamleden. De keuzes van dit soort missies kunnen een positieve of negatieve invloed hebben op je persoonlijke band van je teamleden. Het is een boeiend uitgangspunt, maar verwacht niet dat het spel dieper ingaat op de morele implicaties van het handelen onder je eigen egoïstische voorwaarden, noch dat je beslissingen neemt die een serieuze invloed hebben op hoe alles zich in het verhaal ontvouwt. Dat is enigszins wel jammer omdat er wel een moraliteitssysteem is geïmplementeerd, waar in potentie meer in had gezeten, maar jammer genoeg niet meer uitgehaald wordt. Het resultaat is dat dit gedeelte daardoor ook minder impactvol aanvoelt zoals de makers misschien wel bedacht hebben.

The Den bevat diverse faciliteiten voor je teamleden. Er is een wapenarsenaal en een ziekenboeg aanwezig, een personeelsterminal voor het wijzigen van de uitrusting en vaardigheden van je teamleden en een algemeen upgradestation voor je schip/crew en tenslotte hebben we nog The Pit, een ruimte voor ontspanning en waar je wat 1-op-1 gesprekken kan voeren met je teamleden. Hawks is altijd wel in voor praatje en wil graag weten hoe het met zijn teamleden gaat, ook al staan ze er zelf misschien niet altijd even open voor. Dat merk je soms ook wel aan het sarcasme in de reacties. In de interacties is vaak nog wel wat humor te vinden, zonder dat het al te cringe overkomt. Hawks weet altijd weer de balans te vinden tussen cynisme en optimisme in zijn opmerkingen, zelfs als er één van je teamleden misschien sneuvelt in één van de missies. En mocht je wat personeelsleden tekort komen kun je altijd een nieuwe aanwas rekruteren tegen een meerprijs. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet echt gebruik heb gemaakt van extra rekruten, omdat ik het liefst met de teamleden samenwerkte die ook onderdeel waren van het verhaal. Maar de aanpassingsmogelijkheden aan het uiterlijk van de personages en de outfits zijn er legio.

Tijdens de gesprekken met je teamleden kun je ook meer te weten te komen over hun persoonlijke achtergrond en de motivatie om zich bij Zero Company aan te sluiten. De uitwerking van de personages is nog verrassend uitgebreid en biedt meer diepgang dan gebruikelijk voor dit genre van game. In totaal zijn er 6 belangrijke sleutelfiguren in je team met ieder hun unieke talenten, voice-over en speciale vaardigheden. Ieder van de zes speciaal geschreven bijrollen heeft ook speciale heldenmissies die je kan vrij spelen. Het zorgde er in ieder geval voor dat ik geïnteresseerd was in ieder teamlid en aangezien er ook nog een "permadeath"-optie in het spel zit, wilde ik koste wat het kost géén van deze speciale teamleden verliezen. Het verlies van één van deze teamleden zou betekenen dat je die band en optionele extra missies van dat teamlid zou verliezen. En ik heb toch een beetje de musketiersmentaliteit: "één voor allen, allen voor één" als het gaat om het voltooien van missies. Echter zijn de gevolgen van het missen van deze missies ook niet dermate groot dat het drastische gevolgen heeft voor de verdere opvolging van het verhaal, zoals je bijvoorbeeld bij Mass Effect wel hebt. Het productiegehalte van de voice-overs en cutscenes van diverse personages is daarentegen wel weer top.

Waar de game in uitblinkt is de tactische gameplay van de missies op het slagveld. Dat zijn de oldskool gameplay elementen die je gewend bent van de XCOM-games waarbij je je poppetjes strategisch positioneert op een digitaal schaakbord. Gevechten voelen aan als genuanceerde schaakpartijen waarin iedere beweging die je zet van strategisch belang is en waarbij je rekening moet houden met wat je tegenstander doet. Positiekeuze, actiepunten, vaardigheden van je teamleden, overwatch, het coversysteem en vernietigbare omgevingen zorgen ervoor dat er tijdens gevechten genoeg is om over na te denken. Daarnaast is het typische RNG-based hit chance systeem uit XCOM ook weer terug. Maar er zitten ook wel wat subtiele veranderingen in Zero company, die anders zijn dan in XCOM. Er is ditmaal bijvoorbeeld geen "fog of war" aanwezig, waardoor je als speler beter kan anticiperen op wat je tegenstander doet, het overwatch-systeem is nu gebaseerd op actiepunten (waardoor je niet oneindig misbruik kan maken van je sluipschutter) en je team heeft nu een speciale "Advantage-meter" waarmee je speciale punten opbouwt die je kan inzetten tijdens de gevechten voor de speciale unieke vaardigheden van je teamleden. Deze Advantage-meter wordt aangevuld iedere keer dat je een tegenstander raakt. Met de Advantage-meter kun je jezelf vaak zelf uit precaire situaties redden, omdat de bijbehorende unieke vaardigheden vaak een sterke AoE-aanval bevatten.

De missies beginnen allemaal redelijk makkelijk en de aanwezige tutorials zijn uitstekend om je al die aanwezige systemen stap voor stap aan te leren. Dat is ook wel nodig omdat er best veel op je af komt en de mogelijkheden om een missie uit te voeren legio zijn afhankelijk van de vaardigheden van je team. Zo is bijvoorbeeld de sluipschutter ideaal om een hoog uitkijkpunt in te nemen en daarmee overwatch te activeren om een oogje in het zeil te houden voor vijandige activiteit, terwijl een Jedi Padawan wat beter tot zijn recht komt bij gevechten van dichtbij met tegenstanders om ze bijvoorbeeld van een klif af te lanceren middels zijn speciale force-push vaardigheid. Je speelt vaak met een team van vier leden en hierbij wordt de samenwerking ook aangemoedigd, middels een synergie-systeem. Hoe vaker je teamlid een assist geeft aan een ander hoe meer de band groeit tussen je teamleden onderling. De beloning voor de synergie wordt uitgekeerd in focuspunten en die punten kun je weer inzetten om de talenten en unieke vaardigheden verder aan te scherpen van je teamleden. Elke succesvol afgeronde missie levert ook geld en inlichtingenpunten op, die je kan besteden aan upgrades voor je schip, je team en invloed op andere planeten. Al heb ik nog wel wat bedenkingen over de balans van het beloningsysteem omdat ik in de werkelijkheid maar een kleine fractie van de beschikbare upgrades voor het schip en de crew heb weten te gebruiken met het verdiende geld en inlichtingen uit de missies. 

Je merkt ook dat na verloop van tijd de tegenstander steeds sterker wordt en je daardoor van samenstelling moet wisselen in je team, deze veranderingen houden je scherp en ze dagen je uit om nieuwe tactieken te proberen. Ik raad je aan om regelmatig te experimenteren met de samenstelling van je teamleden. Het spel geeft je ook genoeg vrijheid om je focuspunten vrij in te zetten voor verschillende talenten en specialisaties van je teamleden, zonder dat je er meteen aan vast zit.

Star Wars Zero Company blinkt uit op het gebied van tactische gameplay en resource management. De gameplay geeft uitermate veel voldoening als je met je crew zonder al teveel kleerscheuren een missie weet te voltooien. En hoewel de missies soms bijzonder pittig kunnen zijn is er altijd wel een exit strategie te vinden, waardoor het niet onmogelijk aanvoelt, maar gebalanceerd. Het verhaal voelt doordacht aan en het is weer eens fijn om een verhaal te hebben waarbij de hoofdrol niet weggelegd is voor de gevecht tussen Jedi's en Sith Lords, maar gewone stervelingen die gewoon proberen te overleven in een proxy oorlog waarbij het moreel kompas niet altijd dezelfde richting uit wijst. De presentatie is ook top, het voelt aan als een hoogwaardige Star Wars-franchise productie. Van de visuele presentatie gepaard met orkestrale muziek tot de professionele voice-over cast die ook uit de tv-serie en filmproducties komen en de legio keuzes van speelbare personages uit het Star Wars universum die tot je beschikking staan.

Qua moeilijkheidsgraad kan het voor nieuwkomers misschien een uitdaging zijn, maar als je normale modus speelt, is het vaak nog goed te doen. Voor de XCOM-veteranen raad ik wel de expert-mode aan, omdat misschien een tikkeltje makkelijker is dan wat je van XCOM-games gewend bent.

Helaas ben ik wel een aantal technische problemen tegenkomen in mijn speelsessies van ongeveer 45 uur. Ook deze game heeft last van de gebruikelijke Unreal Engine 5 performance problemen als het gaat om het vasthouden van een constante framerate, haperende cutscenes en het langzaam inladen van grafische textures. Daarnaast werken de camerastandpunten in overwatch mode regelmatig niet zoals het hoort en hoewel ik met deze technische tekortkomingen nog enigszin kan leven gezien het turn-based genre, heb ik ook nog een aantal malen wat vastlopers van de game gehad tijdens de tactische missies, waardoor ik dus complete speelsessies opnieuw mocht doen. Deze speelsessies kunnen veel tijd vergen en dat is enigszins frustrerend en haalt het plezier er wel wat uit. Ik hoopte dat de Day One patch daar verbetering in zou bieden, maar helaas komen die problemen nog steeds af en toe voor.

Conclusie
De samenwerking tussen Bit Reactor en Respawn Entertainment is wat mij betreft een schot in de roos. Star Wars Zero Company biedt misschien geen evolutie aan in het tactische genre, maar het biedt genoeg solide gameplay aan die vertrouwd aanvoelt en een authentiek verhaal dat de Star Wars franchise waardig is. Het is in mijn ogen de spirituele opvolger van XCOM 2, dat een uitdagende gameplay ervaring biedt die zowel geschikt is voor XCOM-veteranen en nieuwkomers, maar misschien met een tikkeltje meer vrijheid op het slagveld. Het mist alleen wel wat in de technische afwerking en ik had graag een beter uitgewerkt moraliteitssysteem gezien met hoe je een band opbouwt met je personages, maar ondanks de tekortkomingen is Star Wars Zero Company nog steeds een uitstekende game die ik fans van zowel het genre als de Star Wars-franchise kan aanraden. 

Gespeeld op de Xbox Series X|S, ook beschikbaar voor PlayStation 5 en pc vanaf 27 augustus.