In Spider-Man: Brand New Day is Spidey echt weer Spidey
Tom Hollands vierde solo-uiting als de Spider-Man van het Marvel Cinematic Universe zet nieuwe stappen in de groei van de persoon Peter Parker. In een film die desalniettemin een leuke variatie aan andere Marvel-personages heeft, ligt de focus vooral op de eenzame Spidey.
In Spider-Man: No Way Home, een film die in 2021 nét voor een landelijke lockdown nog in de bioscopen te zien was, maar door velen waarschijnlijk thuis is bekeken, rondde Peter Parker zijn eerste trilogie af. Hij nam afscheid van zijn vrienden en familie en moest zijn avonturen als Spider-Man nu in zijn eentje voortzetten. Het zorgt ervoor dat Brand New Day voelt als een start van iets nieuws, terwijl de lijntjes met het verleden heus niet worden losgelaten. Peter woont op zichzelf, onderhoudt zelf zijn pak en technologie en heeft geen 'guy in the chair' meer om hem te ondersteunen. Wel heeft hij een goede band met een politierechercheur; ze bellen zowel zakelijk als privé en spreken elkaar op momenten dat de politie arriveert bij situaties die hij net heeft opgelost.
En dat zijn nogal veel situaties. Spider-Man: Brand New Day laat zien: dit is echt Spider-Man die aan het Spider-Mannen is. Er zijn gastrolletjes van kleinere schurken om dit in te vullen: Peter duikt bovenop misdaadsituaties, laat zich ondersteunen door een eigen AI (daarmee zit stiekem nog een beetje de geest van leermeester Tony Stark) en is er, volgens een nieuwsitem, voor verantwoordelijk dat het misdaadniveau in New York City sterk gedaald is. Regisseur Destin Daniel Cretton neemt vooral in het begin van dit verhaal de ruimte om visueel te spelen met de beweeglijkheid van Spider-Man: het slingeren, vallen, bijna vliegen en springen dat Peter doet wordt weer eens ouderwets creatief in beeld gebracht en doet meer denken aan hoe Sam Raimi en Mark Webb dit toonden, dan hoe er toch enigszins beperkt aandacht voor was in de films van Jon Watts. Cretton heeft bovendien zichtbaar inspiratie opgedaan in de games over Spider-Man. Deze aandacht voor de visuele flair maken het de moeite waard om deze film toch in ieder geval op het grote scherm te gaan zien.
Maar is Peter dan de hele film in zijn eentje bezig? Nee, natuurlijk niet. Zonder hem te laten overschaduwen door andere MCU-personages, ontmoet hij hier figuren uit eerdere films, series en zelfs bekende Marvel-personages die hier hun MCU-debuut maken. Allemaal, en dat geldt voor de schurken net zo goed als voor de helden, dienen ze om Peter zijn persoonlijke groei te laten doormaken. Hij is/werkt/leeft alleen in dit verhaal, en dat doet iets met hem dat mentaal en fysiek effect heeft. Het laat hem bovendien meer lijken op zijn voorgangers, 'Peter Two' en 'Peter Three', niet in de laatste plaats omdat hij een nieuw pak draagt, dat inspiratie haalt uit die van zijn naamgenoten.
De verhaallijn, los van Peters persoonlijke groei, houdt de held ook gefocust op kleinere zaken dan het vorige, multiverse-introducerende, soms toch wat complexe magie-gedreven deel. Een (nog) onbekend persoon ondermijnt het werk van Damage Control, de overheidsinstantie die omgaat met de aanwezigheid en acties van superhelden sinds de Battle of New York (ze werden geïntroduceerd in Spider-Man: Homecoming en doken daarna op in andere MCU-titels; het meest recent nog in Wonder Man). Peter probeert erachter te komen wie dit is: de mysterieuze figuur kan andere personen mentaal 'overnemen' en spreekt dus voor het grootste deel door de mond van een selectie aan andere acteurs, voordat het personage zelf in beeld komt. De manier waarop dit mentale aspect Peter vervolgens in contact brengt met de mensen die hij heeft moeten laten gaan in de vorige film zorgt voor een natuurlijke manier waarop twee verhaallijnen elkaar aanvullen.
En zo is Brand New Day een tevredenstellende mix van superhelden-actie (een scène waarin Peter het opneemt tegen een klein legertje ninja's is creatief en indrukwekkend, al grenst het aan ongeloofwaardig) en persoonlijke momenten, ook tussen Peter en de uiteindelijke echte identiteit van de mysterieuze tegenstander. In deze Spider-Man speelt empathie een grotere rol dan het simpelweg verslaan van tegenstanders, een aspect dat natuurlijk volgt uit de eerdere films.
Met Spider-Man: Brand New Day bewijzen Marvel en Sony dat de koek nog lang niet op is: zolang de films trouw blijven aan de persoonlijke ontwikkeling van de personages en er redenen zijn om een goed actieverhaal te vertellen (en de castleden er nog zin in hebben) zou je best nog een tijdje nieuwe films in deze serie kunnen maken, en dat zou ook meer dan welkom zijn. (Spider-Man keert terug in het MCU, maar een nieuwe solofilm is nog niet aangekondigd.)