Assassin's Creed Black Flag Resynced
Dat was ook wel nodig. Het originele Black Flag uit 2013 wordt nog altijd gezien als een van de hoogtepunten van Assassin's Creed, maar wie het tegenwoordig opnieuw opstart merkt al snel dat sommige spelmechanieken behoorlijk verouderd aanvoelen. Besturing, stealth en vooral enkele verplichte schaduwmissies zorgden destijds al voor frustratie. Resynced probeert die scherpe randjes weg te vijlen zonder het karakter van het origineel kwijt te raken.
Het eerste wat opvalt is natuurlijk de grafische opknapbeurt. Dankzij de nieuwste versie van de Anvil-engine ogen de Caraïben indrukwekkender dan ooit. Zonlicht breekt overtuigend door de wolken, tropische stormen zien er spectaculair uit en de zee blijft misschien wel de grootste ster van de hele game. Water is al jaren een specialiteit van Ubisoft, maar hier wordt opnieuw duidelijk hoeveel sfeer een goede oceaan kan toevoegen. Golven slaan overtuigend tegen de romp van de Jackdaw en tijdens zware stormen voelt iedere zeeslag als een gevecht tegen zowel vijanden als de natuur.
Ook de omgevingen profiteren van de technische verbeteringen. Dichte jungle, drukke havens en verlaten eilanden bevatten meer detail en ogen levendiger dankzij verbeterde belichting, schaduwen en vegetatie. Personages hebben geloofwaardigere gezichtsanimaties en de wereld voelt simpelweg minder statisch dan dertien jaar geleden.
Gelukkig is er meer veranderd dan alleen de buitenkant. De gevechten voelen sneller en vloeiender. Assassin's Creed heeft tegenwoordig een heel andere combatstijl dan vroeger en Ubisoft heeft duidelijk geprobeerd een middenweg te vinden. De klassieke counter-aanvallen zijn nog steeds aanwezig, maar animaties lopen soepeler in elkaar over en vijanden reageren overtuigender. Daardoor voelen gevechten minder alsof je steeds dezelfde knopcombinatie herhaalt.
Stealth profiteert misschien nog wel het meest van de modernisering. Edward kan eindelijk vrijwel overal hurken, waardoor infiltreren veel natuurlijker verloopt. Bewegingsvrijheid is groter, dekking werkt consistenter en sluipen voelt minder alsof je voortdurend met de spelregels van 2013 aan het worstelen bent. De beruchte volgmissies zijn bovendien aangepast of ingekort. Dat alleen al zal voor veel spelers reden genoeg zijn om deze versie te verkiezen boven het origineel.
Een van de leukste toevoegingen is de mogelijkheid om vrijwel overal vanaf je schip het water in te duiken. Hierdoor ontdek je verborgen wrakken, schatkisten en kleine grotten die eerder niet toegankelijk waren. Het maakt de wereld niet alleen groter, maar geeft ook meer redenen om van de hoofdroute af te wijken. De Caraïben waren altijd al een heerlijke speeltuin, maar voelen nu nog rijker aan.
Edward Kenway blijft ondertussen een van de sterkste hoofdpersonen uit de franchise. Hij begint als opportunistische piraat die vooral uit is op geld en roem, maar groeit langzaam uit tot een complex personage dat leert omgaan met verlies, verantwoordelijkheid en idealen. Zijn verhaal vormt nog steeds een mooi contrast met de vaak wat zwaarmoedige toon van andere Assassin's Creed-games. De cast zit vol kleurrijke historische piraten en avonturiers die de wereld geloofwaardig maken zonder dat het allemaal te serieus wordt.
De zeeslagen blijven ondertussen onovertroffen. Meer dan tien jaar later is het nog steeds ontzettend leuk om een vijandelijk fregat te achtervolgen, de kanonnen te laten bulderen en vervolgens al enterend het dek over te stormen. De verbeterde physics en effecten maken deze gevechten alleen maar spectaculairder. Het blijft opvallend hoe weinig andere ontwikkelaars dit concept sindsdien echt hebben weten te evenaren.
Toch is Resynced niet perfect. De kunstmatige intelligentie blijft af en toe steken in oude gewoontes. Wachters verliezen je soms opvallend snel uit het oog of reageren juist helemaal niet op gebeurtenissen vlak naast hen. Daarnaast blijft de missieopbouw hier en daar gedateerd. Ondanks alle verbeteringen merk je nog steeds dat de basis afkomstig is uit een spel van ruim tien jaar oud.
Ook zullen sommige spelers zich afvragen of deze remake voldoende nieuws biedt om de volledige aanschafprijs te rechtvaardigen. Wie Black Flag meerdere keren heeft uitgespeeld kent de meeste missies immers uit zijn hoofd. De extra content en gameplayverbeteringen maken zeker verschil, maar veranderen het verhaal of de algemene structuur niet fundamenteel.
Dat neemt niet weg dat Ubisoft hier laat zien hoe een remake eruit hoort te zien. Niet gedachteloos alle textures vervangen en vervolgens hopen dat nostalgie de rest doet, maar kritisch kijken naar wat vroeger werkte en vooral naar wat niet meer van deze tijd is. Resynced respecteert het origineel zonder er slaafs aan vast te houden.
Ironisch genoeg laat deze remake ook zien wat Assassin's Creed de afgelopen jaren soms is kwijtgeraakt. Waar recente delen steeds groter, langer en voller werden, bewijst Black Flag dat een compacte open wereld met een sterke hoofdpersoon en een duidelijke focus vaak veel beter werkt dan een kaart vol icoontjes die vooral uren opslokt.
Assassin's Creed Black Flag Resynced is daardoor veel meer geworden dan een nostalgische trip. Het is een zorgvuldig gemoderniseerde versie van misschien wel het beste piratenavontuur dat Ubisoft ooit heeft gemaakt. Voor nieuwkomers is dit zonder twijfel de beste manier om kennis te maken met Edward Kenway. Voor veteranen is het een uitstekende reden om de Jackdaw nog één keer uit de haven te varen.