Scott Pilgrim EX

Tribute Games heeft inmiddels een aardige reputatie opgebouwd van een studio die een hele reeks puike beat 'em up games afgeleverd heeft met o.a. Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder's Revenge en nog het recente Marvel Cosmic Invasion. Tribute Games' nieuwe titel is gebaseerd op een game en de gelijknamige film uit 2010 genaamd Scott Pilgrim vs The World.

Voor degenen die het nieuws van weleer gemist hebben, Scott Pilgrim vs The World heeft destijds een schare groep cultvolgers gekregen omdat het spel meer dan zes jaar van de markt verdween, vanwege verlopen licentierechten met Universal. Een hele groep fans ging digitaal bewapend met hooivorken, brandende fakkels het internet op en voerde campagnes bij Ubisoft om de game terug te brengen voor moderne platformen. Na lang lobbyen gaf Ubisoft uiteindelijk de fans wat ze wilden en verscheen de game in 2021 terug in the vorm van een Complete Edition op moderne platformen. Iedereen dacht dat het uiteindelijk bij deze kleine revival bleef. Maar tijdens de GamesCom afgelopen jaar in Keulen liet developer Tribute Games doorschemeren met een kleine speelbare demo dat het aan een nieuw vervolg werkte. 

Nu komt de studio met een verrassend vervolg op de nostalgische cult-klassieker uit 2010, de side scrolling Beat 'em Up Scott Pilgrim EX. 

Scott Pilgrim EX is de spirituele opvolger van het eerste deel en heeft wederom de medewerking gekregen een dezelfde vaste set artiesten die aan de eerste game hebben gewerkt. Een nieuw verhaal van bedenker Bryan Lee O'Malley, de bekende pixelart-stijl van Paul Robertson en de iconische retro 8-bit chiptune soundtrack van Anamanaguchi. In dit nieuwe avontuur ga je de strijd aan tegen kwaadaardige vegans, robots en demonen in Toronto 20XX, nadat alle bandleden van Scott Pilgrim's band Sex Bob-Omb zijn ontvoerd door een kwaadaardige Metal Scott uit een alternatieve tijdlijn. Nu is het aan Scott Pilgrim de taak om samen met Ramona en haar kwaadaardige EX-en, de bandleden te bevrijden uit de klauwen van Scott's kwaadaardige tegenpool en zijn trawanten.

Presentatie 
De presentatie is een mix van kleurrijke 2D pixel art en vloeiende animaties uit het 16-bit tijdperk wat zorgt voor een visueel spektakel. De interacties tussen de verschillende personages zijn grappig alsof je naar een stel opgefokte adolescenten aan het kijken bent uit een Cartoon Network tekenfilmserie. De soundtrack van Anamaguchi is wederom lekker "punchy" en past goed bij dit soort genre van games. Je kan ook een CRT-filter instellen om de grafische weergave helemaal in retrostijl af te maken. De representatie is iets meer gericht op de millennial-generatie gezien de hoeveelheid referenties naar oude popcultuur en videogame referenties uit de jaren '90. Hier en daar zie je groene schildjes en piranha planten uit de Mario-franchise en veel van gevechtsstijlen zijn gekopieerd van personages uit Street Fighter II en één van de boss fights vindt plaats in Casa Vania. De ironie hierin is dat Scott Pilgrim heel erg leunt op de nostalgie van de oude retrostijl klassieke games, maar dat de franchise zelf inmiddels ook meer dan twee decennia oud is, wat ondertussen in videogamesjaren inmiddels ook al retro is. Dat wil niet zeggen dat de gameplay niet geschikt is voor het jongere publiek. Je hoeft niet een kenner van de Scott Pilgrim-franchise te zijn om plezier uit het spel te halen. Maar het is wel leuker als je de verschillende easter eggs weet te herkennen, denk ik. 

Wat Scott Pilgrim EX wel anders maakt ten opzichte van het eerdere deel en andere side-scrolling Beat 'em Ups is dat het leveldesign een non-lineaire open-wereld heeft, waarbij de omgeving een kleine representatie is van de stad Toronto verbonden door verschillende districten en portals. Navigatie door de stad gebeurt middels een kaart van de stad. En in tegenstelling tot standaard levels waarbij je van links naar rechts loopt, navigeer je in verschillende richtingen binnen dezelfde stad afhankelijk van waar de diverse missies plaatsvinden. Dat betekent ook dat je soms moet backtracken naar een locatie waar je eerder bent geweest, wat inherent is aan het leveldesign van het spel. Fans van het genre zullen vast herkennen dat dit leveldesign veel overeenkomsten heeft met de River City-franchise uit de jaren '90. Daarnaast zitten er ook nog RPG elementen in het spel, waarbij je hier en daar met andere personages moet spreken in de stad of puzzels moet oplossen om bepaalde gebieden te kunnen openen. Je zal ook je eigen zakcentje moeten verdienen om bepaalde items te kopen die nodig zijn voor verdere progressie in het verhaal. Dit geld kun je verzamelen door tegenstanders met de grond gelijk te maken en beetje de hooligan uit te hangen door diverse objecten in de open-wereld te slopen. Met dit zuurverdiende geld kun je daarnaast ook nog diverse kledingaccessoires, tijdelijke power-ups en upgrades kopen die je personage van betere vechtstatistieken voorzien. 

 
Gameplay
Zoals bijna altijd is het verhaal in games van het Beat 'Em Up genre van onderschikt belang en Scott Pilgrim EX volgt wat dat betreft eigenlijk weer dezelfde formule van het eerste deel, ware het niet dat dit deel een zevental nieuwe speelbare excentrieke personages introduceert, waarbij elk personage een unieke karakteristieke moveset heeft voor zijn of haar eigen speelstijl. Scott Pilgrim is bijvoorbeeld de beste allrounder, Ramona Flowers heeft een hamer waarmee ze vijanden op een destructieve manier op afstand kan houden en Roxie is een ninja die met haar katana supersnelle bewegingen maakt om haar vijanden in mootjes te hakken. De grote afwezige in het rooster hierin is wel Knives Chau, maar misschien staat deze later gepland als DLC-personage, wat niet een ongebruikelijk scenario is bij deze studio.  
Daarnaast heeft elk personage de mogelijkheid om aanvallen te kunnen blokkeren en unieke speciale aanvallen die extra destructieve capaciteit hebben, mits je deze juist timet. Er zijn ook tijdelijke assists op te roepen van diverse andere personages uit het Scott Pilgrim Universum.  Deze laatste twee speciale aanvallen zijn wel gelimiteerd aan een zogenaamde GP-meter (Gut Points) die leegloopt naarmate je die speciale aanvallen/assists gebruikt. Die GP-meter kun je weer aanvullen middels power-ups of accessoires.

Bij het eerste keer oppakken van het spel, zul je voornamelijk beginnen met een combinatie van lichte en zware aanvallen. Maar als je iets meer tijd in je personage steekt, zul je zien dat ze iets meer diepgang hebben in hun set bewegingen met uitgebreide combo's, quick steps en ontwijkende bewegingen waardoor je jezelf beter kan redden uit penibele situaties. De actie is snel en vloeiend met de timings in hoe ze uitgevoerd worden. De uitvoering van de acties geven de "punchy" impact die je verwacht van een goede Beat-em-Up. Je merkt aan dit soort details of het core gameplay van een Beat 'em Up game goed in elkaar zit of niet. Laat ik je gerust stellen, voor de Beat'em Up liefhebbers zal de coregameplay als een warm bad voelen. 

Qua moeilijkheidsgraad is dit spel wel wat pittiger als je dit solo speelt ten opzichte van de andere games op de normale moeilijkheidsgraad, maar het is niet onmogelijk moeilijk. Zoals eerder gezegd, heeft dit spel ook een RPG element waarmee je je personage een upgrade kan geven in vechtstatistieken middels diverse kleding-accessoires en power-ups in de vorm van verschillende voedingsmiddelen. En als je er dan nog niet  uitkomt dan kun je alsnog de moeilijkheidsgraad omlaag schroeven. Het spel wordt wel makkelijker (maar wel leuker) zodra je met meer mensen tegelijkertijd in co-op mode speelt. Zoals gebruikelijk in dit soort games is dit vrij makkelijk te regelen middels het welbekende drop-in/drop out systeem. Je kan het spel zowel met anderen samen lokaal op de bank spelen of online via crossplay met andere spelers op andere platformen. Nintendo ondersteunt online Gameshare, waarmee je het spel met een ander online kan spelen zonder dat de andere persoon het spel in bezit hoeft te hebben, mits deze ook beschikt over een Switch 2 systeem. 

Met de core gameplay zit het over het algemeen wel goed voor een Beat-em Up game, echter zijn er wel een paar punten die de gameplay wat frustrerend maken. Het leveldesign zorgt er eigenlijk teveel voor dat je op je kaart aan het kijken bent om te zien waar je naar toe moet voor je volgende missie. De navigatie is hierin niet altijd duidelijk, soms heb je van die platform elementen waar je overheen moet springen om ergens in te kunnen. Het platforming-gedeelte voelt hierin wat houterig, omdat je sprongen niet altijd even subtiel zijn en dat wordt wel vereist voor het platformgedeelte. Speel maar een gemiddelde 2D Mario-game en je merkt het verschil. Ook als je een paar dagen niet speelt is het daarna lastig oriënteren waar je ook alweer bent gebleven in het spel. En omdat je vaker door dezelfde gebieden moet navigeren kan het soms wat repetitief aanvoelen. Er zit ook een gekke manier in hoe het spel transities van het ene naar het andere gebied verwerkt. De transities naar een nieuw gebied resulteert in een paar seconden zwart scherm. En dat is in zoverre irritant dat het een stukje immersie wegneemt. 
Het kan een gekke situatie opleveren als je net uit het ene gebied gemept wordt naar het andere gebied, terwijl je net in gevecht met bent met een groepje straatschoffies. Zodra je in een ander gebied komt worden er weer nieuwe vijanden ingeladen. Als je dan laag in je levensmeter zit dan mag je weer heel die groep opnieuw proberen te verslaan of je moet maken dat je er heelhuids uit kan komen door weg te rennen. De shops waar je je power-ups en verschillende voedingsitems kan halen zitten blijkbaar ook in een slechte wijk, waar je je eerst weg doorheen moet slaan voordat je veilig een avocadotoast kan wegwerken om je levensmeter weer bij te vullen. Vijanden droppen hier en daar wel wat items die je levensmeter bijvullen, maar goed dat is niet altijd genoeg als je nog aan een Boss-fight moet beginnen. 

Over Boss-fights gesproken, normaal gesproken zit er in een Beat 'em Up game nog een soort van overgangsmoment waardoor je nog even je concentratie bij elkaar kan rapen en in je handen kan wrijven om je op te maken voor een spannend 1-op-1 gevecht. Maar in dit spel lijken ze dat concept uit het raam gegooid te hebben en dat breekt de pacing van het spel. Zodra je een Boss-fight start krijg je eerst een hele horde aan minion tuig die je proberen je te beroven van je levensmeter gecombineerd met de level Boss. Gevolg is dat je focus meer ligt op het ontdoen van de omringende menigte, dan dat je op de Boss-fight kan concentreren. Het zijn een beetje goedkope tactieken om het spel moeilijker te maken als je het aan mij vraagt, want het is nooit een 1-op-1 een gevecht. Maar goed, als je het spel met meerdere spelers in co-op mode speelt, is het klusje wat makkelijker te klaren. Immers "vele handen maken licht werk" luidt het gezegde. 
Het lijkt daardoor dat het spel meer gericht is co-op multiplayer en voor een solospeler soms frustrerend maakt. De balans hierin had wel iets beter uitgewerkt kunnen worden. Ook het RPG-element met de power-ups en kledingaccessoires zijn wat verwarrend, sommige power-up items zijn permanente upgrades en sommige items maar tijdelijk. Om het nog onduidelijker te maken hoef je sommige accessoires maar één keer te kopen om voor meerdere personages te kunnen gebruiken en andere items moet je weer apart kopen per personage. Het is me nog steeds niet duidelijk hoe dit nu in elkaar zit. 
De speelduur van het verhaal is ook vrij kort. Ik denk dat ik het in 3 tot 5 uur uitgespeeld had. De speeltijd is afhankelijk van of je het alleen of met meerdere personen tegelijkertijd speelt. Ondanks de kritiekpuntjes levert de core gameplay gewoon wel het vermaak dat je van dit type spel verwacht, zeker als je dit met meerdere personen samen op de bank speelt en het heeft daarin wel een goede herspeelbaarheidsfactor.
  
Conclusie
Wat Scott Pilgrim EX goed doet is dat het vechtsysteem van de speelbare personages goed in elkaar zit zoals je ook verwacht van een Beat 'em Up game. De grafische representatie van de 2D pixelart en de soundtrack zijn voor mij persoonlijk wel de hoogtepunten van Scott Pilgrim EX. Is het de beste game die de studio heeft gemaakt? Dat misschien niet. De RPG elementen voelen hier toch nog wat ongeraffineerd aan of niet helemaal doordacht en de gameplay van het verhaal is me net wat te kort hiervoor. Ondanks de tekortkomingen blijft het gewoon wel een game die aan te raden is voor de fans van het genre en/of de comic-franchise. Het is nog steeds een prima pickup & play game om samen met een gezelschap op de bank of via online multi-player te spelen. Tribute Games heeft wederom met Scott Pilgrim EX een waardig vervolg weten te geven aan de franchise.

Gespeeld op Nintendo Switch 2, ook beschikbaar voor PlayStation 4/5, Nintendo Switch,  Xbox One, Xbox Series X|S en pc