Dragon Quest VII Reimagined
Dit is alweer de vierde Dragon Quest-remake in nog geen twee jaar tijd. Overkill? Neen! Elke genummerde DQ-game is speciaal en staat op zichzelf. Deel zeven is wat dat betreft wel een van de meer controversiële delen. Het is door fans zowel geliefd als gehaat. De remake pakt een aantal grote kritiekpunten aan, al zou je kunnen stellen dat ontwikkelaars Square Enix en Hexadrive iets te rigoureus zijn geweest.
Een groepje onwaarschijnlijke jonge helden komt samen om de wereld te redden van een groot kwaad. Het is de ultieme cliché van het JRPG-genre, maar het is ook het recept dat juist door Dragon Quest populair werd gemaakt. De wereld van de ondergang verlossen is belangrijk, maar Dragon Quest-games laten vaak vooral een indruk achter vanwege de kleinere verhalen die je tussendoor ervaart. Elk dorp dat je bezoekt zit midden in een crisis of er is een persoonlijk drama dat je moet helpen oplossen.
Regisseur Yuji Horii en zijn team hebben zich voor Dragon Quest VII met name op dat specifieke element gefocust. Deze game is veel meer dan andere delen echt episodisch en dat uit zich ook in de structuur van het spel. In tegenstelling tot veel andere JRPG’s die met dramatiek beginnen staat de opening van Dragon Quest VII in het teken van vrede. Monsters bestaan niet en iedereen lijkt in harmonie te leven. De enige kanttekening is dat dat de wereld naast de zee slechts één klein eiland bevat. De jonge hoofdpersonages zijn vanwege oude mythes ervan overtuigd dat de wereld groter zou moeten zijn en gaan op onderzoek uit.
Ze ontdekken nog in het begin van de game een oude tempel waarin ze mysterieuze steenfragmenten kunnen plaatsen. Dit ontgrendelt portalen naar het verleden die ze naar nieuwe eilanden leiden. Als ze de lokale tragedie hebben verholpen — een vulkaan staat op het punt van uitbarsten! Een leger krankzinnige robots gaat de mensheid uitroeien! Alle inwoners van een dorp zijn in steen veranderd! — wordt het eiland ook in het heden in ere hersteld. De complete wereld van Dragon Quest VII ontvouwt zich zodoende op een andere manier dan we van dit soort games gewend zijn. Deze structuur geeft de game een heel avontuurlijk gevoel en je bent altijd nieuwsgierig wat er op het volgende eiland op je staat te wachten.
Het is ook leuk om te zien wat voor effect je acties in het verleden honderden jaren later op het heden hebben. Je daden zijn dan bij de nazaten vaak alleen nog maar een legende, maar soms zorgt het voor grote veranderingen. Je maakt hierbij overigens bijna nooit verschillende keuzes met uiteenlopende gevolgen. Dragon Quest VII is ambitieus, maar ook nog altijd eigenlijk een 25 jaar oude game. Sterker nog, het is soms een beetje teleurstellend om te zien dat er nagenoeg geen verschillen zijn tussen de twee versies van hetzelfde dorp. Ondanks dat er eeuwen tussen zitten zijn de huizen en hun interieurs bijvoorbeeld exact hetzelfde. Het was interessant geweest als deze tweede remake dit aspect misschien iets verder had ontwikkeld.
Goed, waarom is Dragon Quest VII dan controversieel? Nou, deze game is vooral berucht om het lage tempo en de lange spelduur. Voor de PS1-origineel uit 2000 had je zo’n 120 uur nodig voor een volledige playthrough. De game begint al met een gigantische intro en je eerste gevecht tegen een monster gebeurt pas na zo’n drie uur spelen. DQVII kreeg in 2017 al een remake voor de 3DS en die versie versnelde al een paar elementen en sneed ook hier en daar wat content weg. Voor de 3DS-variant had je ‘maar’ 90 uur nodig. Nu is er wederom een nieuwe remake en dit keer ben je al in zo’n 60 uurtjes klaar!
De verkorte spelduur is over het algemeen goed nieuws. Deze versie van Dragon Quest VII doet er alles aan om zo min mogelijk de tijd van de speler te verspillen. Er zijn een paar slimme ‘quality of life’ verbeteringen zoals de mogelijkheid om te sprinten, zichtbare monsters die je dus kunt ontwijken, een gratis teleport-spreuk die je bijna altijd en overal kunt gebruiken en opties om de animaties van de gevechten te versnellen. Het zijn allemaal kleine dingen die bij elkaar veel tijd besparen.
In de missie naar meer toegankelijkheid zijn de ontwikkelaars van deze remake alleen wel een beetje doorgeslagen. Het grootste probleem is dat alle struikelblokken zijn weggenomen. In de andere versies moest je bijvoorbeeld echt goed zoeken naar die voorgenoemde magische steenfragmenten. Je moest daarbij veelal met NPC’s praten om hints voor hun locaties te krijgen. n deze remake zijn ze nagenoeg onmisbaar en er staat zelfs een rood uitroepteken boven elk fragment. Je weet nu sowieso altijd waar je heen moet, omdat de game (en je party!) je steevast begeleiden. Dat klinkt voor sommige mensen misschien juist als een positief punt, maar ik vind dat het ook okay is om soms even verdwaald te zijn. Het is geen straf om na te moeten denken over wat de volgende stap van je avontuur zou moeten zijn. Die autonomie wordt nu in essentie weggepoetst.
Een ander minder punt is dat er iets te veel content is verwijderd. De 3DS-versie had al drie eilanden minder en deze moderne variant snijdt nog eens drie andere weg. Nou waren twee daarvan wel mindere goden, maar ik mis vooral El Ciclo. Dit is een Groundhog Day-achtig verhaal dat best geinig was en een leuk onderdeel van het avontuur. Als goedmakertje zijn er een handjevol compleet nieuwe scenes, al zijn die relatief kort en een beetje overbodig.
Ten slotte wil ik eindigen met een compliment voor de presentatie van de game. De Dragon Quest 1 en 2 remakes zagen er dankzij de HD-2D pixelstijl er heel stijlvol, maar tegelijk ook nostalgisch uit. Voor Dragon Quest VII is voor een 3D-stijl gekozen dat de wereld en de personages als een soort maquette uit laat zien. Het handgemaakte ogende uiterlijk is minder spectaculair, maar het past heel goed bij dit spel en het is juist cool dat ze niet telkens dezelfde stijl hergebruiken.
Conclusie:
Voor oudere fans zoals ik zijn al deze Dragon Quest-remakes een feest. Het is heel fijn om deze opgefriste toppers opnieuw te mogen spelen. Voor nieuwkomers is het ook leuk dat er nu meer games van deze serie op veel platforms goed beschikbaar zijn. Dragon Quest VII is dankzij deze remake meer toegankelijk dan ooit en ik heb wederom genoten van dit memorabele avontuur. Het is alleen ook jammer dat ze de boel iets te veel hebben gestroomlijnd, waardoor het spel toch weer een deel van zijn identiteit heeft verloren. Desondanks is deze remake de beste versie van het spel en door de verkorte spelduur is het een stuk makkelijker om deze JRPG aan iedereen aan te raden.
Gespeeld op PS5. Ook beschikbaar voor Switch 1+2, Xbox Series X|S en pc.
