Dispatch
Dispatch voelt als een nostalgische trip naar de gloriedagen van de verhalende interactieve visuele romans van een decennium geleden. Een genre waarvan je denkt dat het bijna uitgestorven is. Het type spel wat voornamelijk focust op een sterk verhaal en karakterontwikkeling, waarbij keuzes belangrijke impact hebben voor het verdere verhaal. Een handjevol oud-Telltale medewerkers hebben nu hun krachten gebundeld in een nieuwe studio genaamd AdHoc. Ze hebben het motto om de fakkel van het genre verder de toekomst in te dragen met hun eerste debuutgame. Maar gaat ze dit ook lukken?
AdHoc studio heeft voor zijn debuutgame gekozen voor een superheldenavontuur gecombineerd in een humoristische kantoorsetting. Het verhaal speelt zich af in het fictieve Torrance, Californië, waarbij mensen met of zonder bijzondere krachten, monsters en aliens met elkaar in een samenleving moeten doorbrengen. Dat gaat zoals je wel kan raden niet altijd even makkelijk, waarbij sommigen personen het slechte pad verkiezen boven het goede. Dus hiervoor zijn er superhelden om deze superschurken aan te pakken. Totzover vertoont de setting redelijk wat vergelijkingen met de TV-serie The Boys.
De hoofdrol is weggelegd (voor jou als speler) in het personage Robert Robertson III (vertolkt door Aaron Paul), die ooit furore maakte als een superheld zonder krachten met zijn alter-ego naam Mecha Man. Als piloot van een krachtige Mechsuit stopte hij aan de lopende band schurken van hun criminele activiteiten todat hij bij zijn laatste confrontatie met zijn aartsvijand Shroud zijn Mechsuit onherstelbaar beschadigd heeft. Voor Mecha Man zijn inmiddels zijn laatste dagen geteld. Robert is nu gedwongen om zijn spreekwoordelijke cape als superheld op te hangen en zijn leven een andere invulling te geven.
Op een dag wordt hij benaderd door Blonde Blazer, een beroemde superheldin, die hem een baan aanbiedt als meldkamermedewerker (dispatcher) bij het bedrijf SDN. SDN staat voor "Superhero Dispatch Network". Een commerciële organisatie die superhelden te huur aanbiedt voor abonnementhouders in geval van calamiteiten. Zie het een beetje als een ANWB-service, maar dan voor superhelden. Een dispatcher assisteert en dirigeert superhelden bij het uitvoeren van zijn/haar taken.
Hoewel Robert nog wat worstelt met de gedachte dat zijn dagen als superheld misschien wel uitgeteld zijn, doet Blonde Blazer een interessant voorstel. In ruil voor zijn expertise en mentorschap bij het smeden van een nieuw professioneel superheldenteam helpt Blonde Blazer hem met het bouwen van een nieuwe Mechsuit. Robert accepteert het aanbod en gaat aan de slag bij SDN.
Op zijn eerste werkdag komt Robert al voor een onaangename verrassing te staan. In plaats van zijn verwachte nieuwe A-team van professionals, is zijn nieuwe team van collega's een zooitje ongeregeld van voormalig superschurken, die nu door een justitiële rehabilitatie programma (Phoenix progamma) weer op het rechte pad gestuurd moeten worden. Het team is omgedoopt tot het Z-team, wat uiteindelijk het slechts presterende team is van de SDN Divisie.
Het begin van de samenwerking verloopt verre van vlekkeloos, er is weinig respect voor het gezag van Robert en frictie onderling behoort tot de orde van de dag. Maar gelukkig heeft Robert nog wel twee mensen die aan zijn zijde staan, zijn oude mentor Chase (voormalig superheld Track Star) en superheldin Blonde Blazer die samen de SDN divisie runnen. De missie van SDN is dat het Phoenix programma uiteindelijk een succes wordt, maar dat het geen makkelijk varkentje wordt om te wassen moge wel duidelijk zijn. daarvoor moeten ze samen nog veel werk verrichten. En zo begint Robert zijn nieuwe baan als dispatcher met zijn bonte gezelschap van buitenbeentjes met superkrachten.
Na de eerdere impressie van de eerste twee episodes van Dispatch heb ik inmiddels een betere indruk gekregen van wat het spel te bieden heeft. Na acht episodes met een gemiddelde speeltijd van pak em beet een uur per stuk, kan ik wel vertellen dat het veel van het DNA heeft van de oudere Telltale games The Wolf Among Us, The Walking Dead en Tales of the Borderlands. Dat is niet gek overigens want de oprichters van AdHoc Studio zijn toevallig ook de schrijvers geweest van deze hoog aangeschreven spelseries.
De oprichters hadden oorspronkelijk het idee om een Live-Action Tv-serie te maken van dit project totdat de pandemie in 2020 roet in het eten gooide en ze noodgedwongen weer hun oude beroep moesten oppikken dat ze bij Telltale al vertolkten. Ze konden als freelancers aan de slag voor The Wolf Among Us 2 (dat overigens nog steeds ooit moet uitkomen), maar ook deze serie had de nodige problemen met de productie, waardoor ze zich hieruit terugtrokken. Zo besloten ze 3 jaar geleden om zich toen weer 100% te focussen op hun eigen project.
Inmiddels hadden de oprichters besloten om het Live-action tv-serie idee te laten varen en het project om te dopen tot een verhalend interactief animatie-spel, waarin ze inmiddels genoeg ervaring mee hebben opgebouwd. Hollywood-acteurs Aaron Paul en Jeffrey Wright zaten in deze pandemie periode ook thuis zonder werk en hadden interesse in het project na het lezen van het script. Voor beide acteurs was dit het eerste project wat ze deden in een game/animatie.
Samen met een sterrencast van ervaren stemacteurs zoals Laura Bailey, Erin Yvette, Travis Willingham en Mathhew Mercer en met een handjevol bekende Youtubers: Jacksepticeye, Alanah Pearce en MoistCr1TiKaL hadden ze bereik tot een breed publiek aan trouwe internetvolgers, die misschien wel interesse hadden in deze game. Met deze ingrediënten begon AdHoc Studio aan een goede basis om van dit spel een mogelijk succes te maken.
In tegenstelling tot de eerdere Telltale Games, heeft AdHoc besloten om de animatie volledig te pre-renderen waardoor het spel eigenlijk meer aanvoelt als een interactieve-animatie serie dan dat het een echt spel is. Het point & click verkenelement uit de eerder Telltale Games is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor langere uitgewerkte animaties. De animaties zijn van hoog niveau en vloeiend, in mijn ogen wel vergelijkbaar met de tv-serie Invincible, met redelijk wat gore-elementen en dezelfde soort humor, wat denk ik meer gericht is op het Gen-Z publiek.
Het Z-team is verzameling van excentrieke persoonlijkheden en de animatiestijl zorgt ervoor dat de expressies van de personages extra goed uit de verf komen. De humor hiervan is echter een beetje hit & miss. Net als dat ik sommige personages wel kan schieten of met sommigen wel makkelijk werkbuddy's kan zijn. Het heeft op zijn tijd hilarische momenten en ik kan de schertsende opmerkingen in de dialogen tussen de teamleden en Robert wel waarderen, echter leunt het naar mijn inzien iets te veel op banale seksueel getinte grappen met een vleugje brainrot-taal wat soms wel wat irritant wordt. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet vies voor wat gevloek, of wat seksueel getinte grappen, maar als je dat elke zin moet aanhoren, dan doet dat wel een beetje afbreuk aan het verhaal in mijn optiek. Je werkplek is een aaneenschakeling van HR-overtredingen en dat is wel voornamelijk de lang doorlopende grap bij SDN, maar een nachtmerrie waarschijnlijk voor elke HR-manager.
De verhouding van animaties tot gameplay elementen is denk ik 75% aan cinematografische-scenes met interactieve Quicktime- en keuze elementen en 25% echt spelelement in de vorm van een mini-game, die je tussen animaties door speelt. De Quicktime-elementen zijn overigens optioneel, die kun je helemaal uitschakelen, mits je enkel de animatiescenes wil bekijken. En in lijn met de oude Telltale games zijn de diverse keuzedialogen altijd tijdgebaseerd waardoor je maar een aantal seconden hebt om een beslissing te maken. Je kan overigens cheaten door de gewoon de Start/ESC-knop in te drukken voor het spelmenu waardoor je alle tijd hebt om over je keuzes na te denken.
Het vernieuwende spelelement is niet heel diep, maar biedt gelukkig wel wat leuke afwisseling tussen de animatiescenes door. Het spelelement is een soort micromanagement game waarbij je je team van ex-superschurken voor missies op pad stuurt. Elk teamlid heeft sterke en zwakke punten verdeeld over een vaardigheidsmatrix van vijf verschillende eigenschappen, dat zijn intellect, vechtvaardigheid, mobiliteit, charisma en kracht. Voor elke missie zijn verschillende vaardigheden benodigd, deze worden weergegeven in diverse tekstprompts die de situatie schetsen.
Aan jou als speler de taak om de juiste persoon op pad te sturen met de vaardigheden die benodigd zijn om de missie te voltooien. Deze opdrachten variëren van een kat uit de boom halen, tot het escorteren van een tech genius tot het veredelen van een juwelenroof uit een museum. Alle opdrachten zijn tijdgebonden en eenmaal uitgezonden teamleden kun je niet direct inzetten voor andere opdrachten, zonder dat ze een rustperiode hebben ingelast. Elk succesvol voltooide missie levert weer XP punten op die je kunt inzetten voor vaardigheidsupgrades voor je verschillende teamleden.
Soms vragen je teamleden om assistentie en dat betekent dat je soms wat andere camerastandpunten van bijvoorbeeld een plaats delict moet bekijken of dat je bepaalde systemen in een gebouw moet omzeilen middels wat in-game hacking activiteiten. Deze in-game hacking activeiten zijn een soort moderne vorm van pac-man waarbij je diverse puzzels moet oplossen om toegang te krijgen tot bepaalde systemen. Bij succesvolle hacks zijn de opdrachten makkelijker te voltooien voor je team.
In grote lijnen is het verhaal prima geschreven met een complementaire pluim voor de stemacteurs in de expressie van de personages, ik ben blij dat ze er geen dertien in een dozijn superheldenverhaal van hebben gemaakt en dat Robert niet gedelegeerd is tot een nutteloze zak hooi zonder zijn mechsuit. Het personage van Robert is adrem, geestig in zijn bewoordingen en toch serieus. Hij heeft meer diepgang in zijn karakter zitten en geeft je in ieder geval de illusie dat superhelden meer zijn dan enkel een cape en uitstraling, ondanks dat je misschien het gros van je tijd doorbrengt achter een computerscherm. Robert is niet te beroerd om te hulp te schieten voor anderen, ook zonder zijn mechsuit. Aaron Paul speelt hierin een opmerking emotioneel stabiel persoon, tov zijn eerdere tv/film rollen.
Daarnaast zijn typische keuzedialogen waaraan consequenties zijn verbonden weer aangeduid met "persoon x zal zich dit herinneren", waardoor je verdere verloop van het verhaal een andere wending kan geven. De rode draad in dit een verhaal gaat over verlossing en tweede kansen geven. Ook de daarbij aloude mogelijke romantische dialoogpaden met een ander personage, hoewel wat cliché en beperkt met het aantal personages, zijn ze nog steeds wel leuk om te verkennen.
Daarentegen merk ik wel dat de keuzes met echte impact wel beperkt zijn tot een handjevol keuzes die het verhaal dramatisch een andere wending kunnen geven, met name omdat er maar voor één personage een echt uitgebreide uitwerking is gegeven in de dialoogkeuzes, de andere personages missen deze diepgang waardoor je nooit echt een andere uitkomst kan creëren. Het is alsof het verhaal eigenlijk al in hoofdlijnen vast staat. Toegegeven de illusie van keus presenteren ze goed, er zijn wel met wat andere dialogen en animaties, alleen welke keuze je ook doet, maakt uiteindelijk voor het geheel weinig uit, omdat de uitkomst nagenoeg hetzelfde is.
Een voorbeeld hiervan is dat je halverwege een episode een keuze moet maken om iemand te schrappen van je team, maar voor het spelelement zelf heeft het niet zoveel impact omdat je de andere personages kan upgraden in diverse vaardigheden bij het succesvol uitvoeren van taken. Dus het gemis van het geschrapte teamlid is daardoor weer makkelijker op te vangen, omdat de rest van je team beter wordt over het verdere verloop van het spel. Er zijn trouwens ook geen consequenties verbonden aan de Quicktime elementen tijdens de animaties, je kan ze allemaal falen en dan blijft de uitkomst uiteindelijk hetzelfde. Het is daardoor misschien toegankelijk voor veel spelers, maar minder uitdagend voor de wat doorgewinterde gamer.
Ik heb verder weinig bugs ontdekt in het spel op één softlock na in episode 7 en wat statistieken aan het einde die volgens mij niet klopten, maar die bugs zijn daarna snel verholpen. Daarnaast is het spel prima te spelen op apparaten die ook wat lagere systeemvereisten hebben. Ik speelde Dispatch elke week wel gewoon vanuit bed op mijn Steam Deck aangezien het allemaal vrij korte episodes waren.
Het spel had een uitrolschema van twee episodes per week. Het is alsof je een aflevering kijkt van een tv-serie voordat je naar bed gaat. Ik had eerst wat bedenkingen over het uitrolschema, maar zo vervelend was het uiteindelijk helemaal niet voor me. En het uitrolschema heeft de studio bepaald geen windeieren gelegd. Bij de Telltale games moest je soms maanden wachten voordat er een volgende episode uitkwam en dat brak ze denk ik op, omdat je nooit de zekerheid had of het spel ook wel afgerond werd. Alle episodes van dit spel zijn ondertussen wel helemaal uit, maar hun wekelijkse episodische uitrolschema heeft ondertussen zoveel tractie online gebracht dat ze in een maand tijd al een mijlpaal van 2 miljoen verkochte exemplaren game hebben weten te bereiken. De spelersstatistieken brachten online al discussies teweeg, "Wie is er voor Team Invisigal en wie is er voor Team Blonde Blazer?"
AdHoc Studio heeft een prima debuut neergezet met Dispatch, de animatiestijl en spectaculaire actie zijn van hoogwaardige kwaliteit met een passende soundtrack en ondanks dat de humor misschien hier en daar niet helemaal mijn ding is, keek ik elke week wel uit naar een nieuwe aflevering van het spel.
Ze hebben de goede aspecten weten te adopteren van hun eerdere ervaring bij Telltale games, waarbij een goede voicecast en een goed geschreven verhaal centraal staat. Al had ik toch gehoopt dat het avontuur wat langer duurde dan de 8 uur aan gameplay met een iets uitgebreidere set aan keuzedialogen die zorgen voor wat meer impact. Het was waarschijnlijk ook een prima tv-serie geweest, misschien dat er nog een nieuw seizoen in het verschiet ligt, nu dat dit project al succesvol gebleken is. We kunnen alleen maar hopen en zien wat de toekomst hierin brengt.
Gespeeld op pc ook beschikbaar voor PlayStation 5
