How To Train Your Dragon: risicoloze maar sfeervolle remake bewijst dat herhaling niet saai hoeft te zijn
Wie had dat een aantal jaar geleden gedacht? De ene live-action remake van Disney, met in de hoofdrol een schattig monstertje, is nog maar net chaos aan het veroorzaken in de bioscopen of de volgende hervertelling dient zich alweer aan. Opnieuw met een ander schattig monster in de hoofdrol. Maar is het ditmaal meer van hetzelfde, geforceerd vernieuwend of precies het juiste midden?
Op het eiland Berk hebben ze geen last van muggenplagen of problemen met muizen. Nee, hier zijn draken de grootste vijand. Dus is het aan Hiccup, zoon van het stamhoofd, om een drakenstrijder te worden en ze te verslaan. Maar op een dag ontmoet hij het eigenaardige wezen Toothless, dat zijn wereld volledig op zijn kop zet en Hiccup doet afvragen of mensen wel tegen draken moeten vechten of juist op ze zouden moeten vliegen.
Toen How To Train Your Dragon werd aangekondigd, was meteen duidelijk wat Universal wilde: trouw blijven aan het origineel. Ze stelden Dean DeBlois aan, die eerder al de animatiefilms en Lilo & Stitch uit 2002 regisseerde, en gingen op zoek naar een acteur die Hiccup echt kon belichamen. Ze vonden hun hoofdrolspeler in Mason Thames, die zich vroeger voor Halloween al verkleedde als het figuurtje uit de animatie. Ook werd al snel bekend dat, opvallend genoeg, Gerard Butler na het inspreken van opperhoofd Stoick in de animatie ook de rol in deze versie zou spelen. Het gevaar dat de film te veel op veilig speelt, lag dan ook al snel op de loer. En nadat de eerste trailer verscheen, lieten de vergelijkingsvideo's niet lang op zich wachten. Sommige scènes bleken letterlijk beeld voor beeld te zijn nagemaakt.
Dat er op veilig wordt gespeeld, mag dan ook gerust als kritiekpunt worden genoemd. Toch slaagt deze film erin om op bepaalde momenten net dat stukje verder te gaan in realisme, waar de animatie zijn beperkingen had. Zo is de iconische scène waarin Hiccup voor het eerst Toothless bestuurt nog epischer gemaakt door een perfecte combinatie van een vernieuwde, verlengde versie van het magistrale ‘Test Drive’ van componist John Powell en een slimme benadering van wat live-action kan toevoegen aan zo’n actiescène. Het is een voorbeeld van hoe deze film het bronmateriaal eer aandoet en tegelijk iets nieuws biedt. Daarmee weet de film zijn bestaansrecht uiteindelijk overtuigend te onderbouwen. Iets wat niet elke remake lukt.
De zoektocht naar de perfecte Hiccup was volgens de producenten niet eenvoudig, maar in Thames vonden ze een zeer begaafde en passende invulling van de rol. Hij belichaamt perfect het ongemakkelijke en tegelijkertijd vindingrijke karakter van Hiccup, en maakt de rol op een overtuigende manier eigen zonder een kopie van het origineel te willen zijn. Iets dat absoluut noemenswaardig is. Hetzelfde geldt voor Nico Parker in haar vertolking van Astrid. Ze weet precies hoe ze de kleine nuances moet aanbrengen die dit zo’n mooi personage maken. Astrid laat zien dat het mogelijk is om overtuigd te worden en je wereldbeeld aan te passen. Butler als Stoick zou op papier niet moeten werken, maar door knap werk van haar- en make-upartiesten, een goede dosis humor en de juiste aanpassingen in het script komt het uiteindelijk toch geloofwaardig over op het witte doek.
Zijn er dan aanpassingen die niet werken? Jazeker. De vertaling van Ruffnut en Tuffnut, Fishlegs en Snotlout laat zien dat sommige grappen en grollen beter op de tekentafel achter hadden kunnen blijven. Of dat er andere mensen hadden moeten worden aangesteld voor deze rollen. Want een groot deel hiervan werkt simpelweg niet. Nou ja, vooral op de zenuwen dan. Het voelt gemaakt en niet oprecht. Jammer, want dit is juist een valkuil waar Universal van had kunnen leren op basis van eerdere live-action remakes van concurrenten.
Een prachtige vernieuwde versie van de geliefde soundtrack, aandacht voor de grootte van de actiescènes en hoofdrolspelers die weten wat ze met hun rol moeten doen onder leiding van een regisseur die al meer dan vijftien jaar met dit verhaal bezig is in verschillende media. Het is een geslaagd recept voor deze live-action remake en laat zien dat als er liefde in een project wordt gestoken, je er een publiek mee kunt bereiken. How To Train Your Dragon stelt een nieuwe generatie voor aan de prachtige vriendschap tussen Toothless en Hiccup, op een manier die boeit voor jong en oud en daarmee het entertainment biedt waar film voor bedoeld is.