Gamescom 2026: Drie indies onder de loep

Veel grote uitgevers pakken gigantisch uit op Gamescom. Ze tonen hun spreekwoordelijke spierballen met statige stands vol demostations, props voor foto's, goodies en medewerkers die klaarstaan voor potentiële spelers. Leuk natuurlijk, maar hoe zit dat met de mindere goden? Nou, dat valt tegenwoordig nog wel mee. In een van de hallen vind je een gigantische Indie Booth waar misschien wel honderd indie-games klaarstaan.

Het is harstikke mooi om al die kleinere titels bij elkaar te zien, en het is ook niet ongewoon om daadwerkelijk een van de ontwikkelaars te ontmoeten. Het enige nadeel is dat het erg lastig is om één specifieke game in het doolhof te vinden en dat het er altijd belachelijk druk is. Desondanks ben ik de mensenmassa in gedoken, op zoek naar mogelijke indie-parels. Uiteindelijk heb ik drie games uitvoerig kunnen spelen,  waarvan er één heel veel potentie heeft.

Dungeon Lurker

Side-scrolling beat 'em ups zijn tegenwoordig vaak kleurrijke games die leuker zijn met meerdere spelers. Dat is prima, maar ik mis de Golden Axe-achtige games van vroeger. Dungeon Lurker is meer mijn vibe. Een heerlijke dungeon crawler met een dark fantasy-esthetiek, inclusief ranzige monsterdesigns. Het CRT-achtige filter maakt de retro-look helemaal af.

Ik heb deze game iets meer dan een half uur mogen spelen en ik heb me geen moment verveeld. Wellicht verwacht je door het retro-uiterlijk ook stroeve controls, maar dat is hier helemaal niet het geval. De besturing is soepel en je bent verrassend mobiel. Het is gelijk mogelijk om allerlei combo's uit te voeren en reguliere slagen te combineren met sprongen en dashes. Naast je zwaard heb je ook beschikking tot magische spreuken, die je uiteraard in de combo's kunt verweven.

Dungeon Lurker is een roguelike, een genre die automatisch sommige mensen afstoot. Deze game maakt echter geen gebruik van willekeurig gegenereerde levels. In plaats daarvan kun je meerdere routes door de dungeon nemen om andere content te zien, en verdien je ook veel permanente upgrades die je latere runs minder bruut maken.

Al met al was ik onder de indruk van deze game. Deze dungeon uitspelen wordt een hels karwei waar ik nu al erg naar uitkijk. Dungeon Lurker moet ergens volgend jaar uitkomen voor pc en consoles.

Full Circle

Indie-ontwikkelaars halen vaak inspiratie uit games van vroeger en dat is voor Full Circle niet anders. Dit is een PS1-achtige RPG die een groots avontuur belooft. Deze game presenteert een dystopische toekomst waarin de aarde grotendeels is verwoest. De mensheid is verdreven tot slechts een paar steden en de rest van de wereld bestaat vooral uit ruïnes waar gemuteerde monsters rondlopen. Je speelt als een groep jonge strijders die de gevaarlijke wildernis trotseren.

Een korte demo op Gamescom is natuurlijk niet genoeg om echt een indruk te krijgen van het verhaal en de personages van een lange RPG. Echter, deze game is ook interessant vanwege het actieve Mario & Luigi-achtige vechtsysteem. Begrijp me niet verkeerd, het gaat hier nog steeds om een turn-based game waarin je rustig aanvallen en vaardigheden kunt kiezen, maar het vereist ook precisie. Door met de juiste timing op bepaalde knoppen te drukken kun je aanvallen extra kracht bijzetten. Ook als je verdedigt kun je de schade iets beperken met dezelfde methode. 

Het gevechtssysteem oogt verder relatief complex met veel speelbare personages die allemaal unieke vaardigheden hebben, chain attacks die je kunt opzetten en reservepartyleden die deels meedoen aan de gevechten. De game is verder ook interessant omdat er gespeeld wordt met dynamische camerahoeken. Je speelt dit spel dus niet telkens vanuit een vast vogelperspectief. Tijdens het verkennen draait de camera soepel mee, iets wat het spel visueel een stuk dynamischer maakt.

Full Circle lijkt al met al vrij ambitieus. Ik moet alleen eerlijk toegeven dat ik ondanks al die interessante systemen nog niet echt door de game werd gecharmeerd. De demo die ik speelde voelde vrij gehaast en de personages bleven redelijk anoniem. Hoe dan ook is het een spel om in de gaten te houden. Full Circle heeft nog geen releasedatum, maar het is in de maak voor pc en consoles.

Rain98

De laatste indie-game die ik heb gecheckt was een beetje een risico: een sfeervolle graphic novel. Rain98 heeft nagenoeg geen gameplay en leunt dus volledig op vibes en het script. Je speelt in deze game als een jongen die om mysterieuze redenen terug in de tijd is geslingerd. Je belandt zowaar in het Tokio van 1998, in het appartement van een meisje genaamd Reina. Dit meisje heeft overduidelijk een draadje los en is niet onder de indruk als je haar vertelt over hoe de toekomst eruitziet.

Het was ergens wel een leuke ervaring om even gewoon 25 minuten puur een verhaal te lezen midden in een drukke beurs. Qua uiterlijk voldoet het spel in ieder geval aan de verwachtingen. Reina is gevaarlijk, cynisch en depressief. Het spel lijkt vormgegeven om haar gevoelens uit te beelden. De hele game bestaat uit blauwtinten en de constante regen maakt het zwaarmoedige plaatje compleet. 

Helaas heb ik helemaal geen klik gevonden met het verhaal. Al snel spreek je met Reina af dat de wereld niet de moeite waard is en dat deze verwoest moet worden. Dat klinkt nog interessant, maar de meeste gesprekken daarna gaan eigenlijk over niets. Er wordt bijvoorbeeld gekletst over een kapotte wasmachine, wat jullie die avond moeten eten en wat voor klusjes er beschikbaar zijn om geld te verdienen. Het werd al snel behoorlijk saai en ik begon me af te vragen wat dit spel nou echt wil overbrengen.

Het lijkt er vooral op dat de game een soort fascinatie voor Reina wil kweken. Al snel ben je in feite haar loopjongen: je maakt haar kamer schoon en tegen het einde van de demo moet je haar helpen om haar lange sokken aan te trekken. Er zit een licht pervers element in het spel, waarbij de game wil dat je telkens naar de wispelturige Reina gaat gluren. Misschien dat het uiteindelijke spel meer om het lijf heeft, maar voor nu ben ik niet overtuigd. Rain98 komt eind dit jaar uit voor pc.