Dunne slaat slag met winst in natte Formule 2-hoofdrace Spa, Verschoor verliest leiding in titelstrijd

Op het circuit van Spa-Francorchamps was het ook zondagochtend voor de Formule 2 weer nat. De jongelingen werkten hun hoofdrace af, met enige vertraging, en dat werd vanonder de paraplu uiteindelijk wel een vermakelijk schouwspel.

Alex Dunne mocht er vanaf poleposition aan beginnen, naast Ritomo Miyata en voor Roman Stanek, Victor Martins, Arvid Lindblad, Pepe Marti, Leonardo Fornaroli, Gabriele Mini, Amaury Cordeel, Oliver Goethe en, op de elfde plek, Richard Verschoor. Net als in de Formule 3 begon men wel van achter de safety car, want het was nog altijd serieus nat in de Ardennen.

Na een paar ronden rustig rijden kon dan eindelijk het groen gezwaaid worden en Dunne ging er gelijk vandoor, terwijl Miyata en Stanek achter hem knokten. Dunne's voorsprong werd na een paar ronden ook alweer kleiner, hij leek het niet makkelijk te hebben met zijn banden. Hij hield wel een tijd stand en halverwege de race kwamen de eerste coureurs achterin de top-10 binnen om nieuwe regenbanden te halen - Martins, rijdend op plek vier, had ondertussen een tijdstraf van vijf seconden wegens het overschrijven van de track limits.

De rest kwam één voor één ook binnen, Dunne en Miyata zaten bij de laatste groep stoppers, terwijl het weer behoorlijk hard was gaan regenen. Dunne kwam nét voor Stanek terecht, de Tsjech had een uitstekende outlap achter de rug en verschalkte zo Miyata. In de hevige strijd met onder meer Goethe, die nog een stop moest maken, zakte hij echter weer terug: Miyata pakte zo ineens plek twee terug, Lindblad nestelde zich knap tussen hem en Stanek op plek drie.

Kort daarop spinde Miyata in Pouhon, waardoor Lindblad en Stanek er weer voorbij konden. Een paar ronden voor het einde kwam de safety car de baan weer op: Sebastian Montoya was gespind in de Raidillion. Hij hield zijn auto netjes op de baan, maar kwam wel stil te vallen. Terwijl men met zijn auto bezig was ging het ook fout voor Goethe, wiens motor met het nodige rookgeweld de geest gaf op bijna dezelfde plek.

Dat was het einde van de race: er zou hooguit nog wat gereden kunnen worden achter de safety car en dus besloot men om gewoon de rode vlag te zwaaien. Dunne pakte de overwinning en, ook dankzij nulscores van Verschoor (19e) en Crawford (18e), ging tevens naar de leiding in het kampioenschap. Lindblad werd tweede, Stanek betrad de derde en laatste podiumplek.