Klimfenomeen Anraku domineert boulderseizoen, ook Bertone pakt World Cup-titel

's Werelds beste sportklimmers zijn ook dit jaar weer volop aan het strijden in de World Cup. Dat gebeurt weer op de drie vaste disciplines: boulder, lead en speed, waarbij het boulderseizoen inmiddels voorbij is. Op dat onderdeel moeten vier 'problemen', de boulders, opgelost worden door de klimmers, waarbij het uiteraard de bedoeling is om de top te halen op zo veel mogelijk boulders en in zo min mogelijk pogingen.

Mannen
Bij de mannen was het hele seizoen duidelijk dat er maar één de allerbeste is: het nog altijd maar 18-jarige Japanse wonderkind Sorato Anraku, vorig jaar op de Spelen al goed voor zilver op de combinatie, opende het seizoen met een ongeëvenaarde prestatie. De tiener was de beste in het Chinese Keqiao, won in het Braziliaanse Curitiba en pakte ook in Salt Lake City de zege, drie op rij dus.

Na Salt Lake was Anraku niet meer onaantastbaar op de bouldermuur, maar zijn eindzege in de World Cup kwam nooit in gevaar: hij werd tweede in Praag, pakte in Zwitserland een derde plek in Bern en sloot af met nog eens een tweede plek in Innsbruck. De wedstrijd in Praag leverde een overwinning op voor de Fransman Mejdi Schalck, die in Curitiba en Bern ook nog eens tweede werd en zo ruimschoots de tweede plek in de eindstand pakte.

Plek drie in het eindklassement was Anraku's teamgenoot Sohta Amagasa, die met plek twee alleen in Salt Lake op het podium stond, maar verder wel zeer constant presteerde. Overwinningen waren er verder nog voor twee mannen die er zowel in Curitiba als Salt Lake niet bij waren en verder een lastig boulderseizoen kenden: de Chinees Pan Yufei won in Bern, terwijl de Britse olympisch kampioen Toby Roberts de slotwedstrijd in Innsbruck op zijn naam schreef.

Namens Nederland was Paul Brand er bij de drie Europese wedstrijden bij. Vooral in Bern ging het uitstekend, hij haalde er de halve finales en werd daarin keurig zeventiende.

De mannenfinale in Salt Lake City, waar Anraku zijn derde opeenvolgende zege boekte

Vrouwen
Ook bij de vrouwen was er eigenlijk maar één die wat betreft consistentie echt de titel verdiende: de Française Oriane Bertone won in Praag, maar pakte verder ook tweede plaatsen in Keqiao, Curitiba én Innsbruck. Dat was ruimschoots voldoende om de minder consistente Japanse Mao Nakamura achter zich te houden, maar Nakamura zorgde wel voor een prachtig moment: de Japanse had al vaak naast haar eerste podiumplek gegrepen, tot ze in Salt Lake niet alleen het podium haalde, maar zelfs de winst pakte, resulterend in een prachtig tranendal.

De Amerikaanse tiener Annie Sanders won de openingswedstrijd in Keqiao, maar was er in Curitiba niet bij en moest het zo doen met plek drie in de eindstand. Verder was de zege in Curitiba voor de Française Naïlé Meignan, die maar twee keer van de partij was, en won de Britse Erin McNeice in Bern. De slotwedstrijd in Innsbruck ging naar de Sloveense legende Janja Garnbret, die haar korte seizoen opende met een weergaloze overwinning in Oostenrijk.

Amber Schiffeleers deed namens Nederland drie keer mee in Europa, waarbij haar beste resultaat in Innsbruck kwam met een gedeeld 31e plek.

Nakamura's prachtige zege in Salt Lake City