De gevangenis in crisis, had de Bijlmerbajes open moeten blijven?

Een ernstig tekort aan cellen en onvoldoende gevangenispersoneel, het Nederlandse gevangeniswezen verkeert in een kritieke staat. In het verleden sloten we gevangenissen vanwege een overschot aan cellen. Een van deze instellingen was de Bijlmerbajes, waar de nadruk lag op de re-integratie van gedetineerden in de samenleving, maar waar corruptie op de loer lag.

De Bijlmerbajes begon als experiment en bood plaats aan ruim 600 gevangebnen. Geen tralies voor de ramen en gevangenen kregen de sleutel van hun eigen cel. Helemaal in de geest van de jaren ’70. Maar na enkele incidenten werd het regime strenger. 

De sluiting van de Bijlmerbajes in 2016, werd destijds gepresenteerd als een stap richting een efficiënter en menselijker strafsysteem. Echter, nu blijkt dat de afname van het aantal cellen en het personeel niet de gewenste effecten heeft gehad. De huidige situatie leidt tot overbevolking in de resterende gevangenissen en een verhoogde druk op het bestaande personeel. 

De werkdruk voor gevangenispersoneel is enorm toegenomen, met lange diensten en een tekort aan ondersteuning. Dit heeft niet alleen gevolgen voor de medewerkers, maar ook voor de gedetineerden zelf. De kans op rehabilitatie neemt af wanneer er onvoldoende tijd en middelen zijn om hen te begeleiden. 

De overheid staat nu voor de uitdaging om dit probleem aan te pakken. Er zijn voorstellen gedaan om nieuwe gevangenissen te bouwen en om meer personeel aan te trekken. Ook wordt er gekeken naar alternatieve straffen, zoals elektronische monitoring, om de druk op het gevangenissysteem te verlichten.

Hier is de hele aflevering van Andere Tijden terug te kijken.

Bijlmerbajes 2017, toen in gebruik als AZC (@ Wikimedia Commons)