[OS] Zeilsters Van Aanholt/Duetz als 2e naar medal race, Van Opzeeland zakt naar 4e plek

In de wateren ten zuiden van Frankrijk is woensdag weer flink gevaren in de olympische zeilregatta. Voor Nederland was het niet echt een hele lekkere dag, hoewel de kans nog altijd ruim aanwezig is dat de vier zeilklasses waar het toernooi mee begon één of twee medailles opleveren.

49er FX vrouwen
Odille van Aanholt en Annette Duetz begonnen de dag op de eerste plek, die ze na een vijftiende plek in de openingsrace van woensdag ook nog in handen hadden. Na plek vier in de elfde race en plek veertien in de twaalfde en laatste reguliere race zakte het duo naar plek twee, achter Sarah Steyaert en Charline Picon. In de beslissende medal race is de eerste opdracht donderdag simpel: als ze in de top-3 én voor het Franse duo eindigden zijn ze olympisch kampioen, maar Vilma Bobeck/Rebecca Netzler uit Zweden en Helene Næss/Marie Rønningen uit Noorwegen liggen nog op de loer.

iQFOiL mannen
Luuc van Opzeeland begon de dag als leider en startte met een derde plek in de zevende race. Daarna volgde echter een diskwalificatie, elfde en veertiende plek en met die matige serie zakte hij terug naar de vierde plek. De Australiër Grae Morris nam de leiding over, voor Pawel Tarnowski uit Polen en de Israëliër Tom Reuveny, allemaal nog zeker binnen bereik.

49er mannen
Wereldkampioenen Bart Lambriex en Floris van de Werken vonden geen moment echt hun ritme in de Franse wateren. Woensdag boekten ze zowaar een overwinning in de elfde race, maar daarvoor en daarna kwam een twaalfde plek. Ze sloten daarmee af als tiende na de reguliere races, waardoor ze nog wel de medal race in mogen om zich een paar posities naar voren te werken.

iQFOiL vrouwen
Voor Sara Wennekes is het olympisch toernooi één grote teleurstelling. Het lukt al vanaf de eerste race niet en ook woensdag kwam het er simpelweg niet van. Ze begon de dag als vijftiende, pakte één keer een achtste plek in de vijf races die gevaren werden, maar eindigde de dag ook op de vijftiende plek, waarbij een plek in de knockoutfase een utopie lijkt te zijn.