Olympische geschiedenis in het kort - 13

Veel sporters zijn al volle bak bezig met de Olympische Spelen van Rio de Janeiro, die in augustus 2016 van start gaan. Ook bij FOK!sport zijn we in voorbereiding en dat gaan we onder meer doen met deze nieuwe rubriek. In de aanloop naar Rio komen we elke zondagochtend met een tiental statistieken, weetjes, korte verhaaltjes en meer uit de bijzonder rijke olympische geschiedenis, vaak geholpen door de enorme hoeveelheid informatie van Sports-Reference. Een vaste lijn zit er niet in: we houden geen chronologische volgorde aan en dus kan een statistisch weetje uit 2012 zomaar onder een opmerkelijke anekdote uit 1896 staan, maar we blijven zoeken naar opmerkelijke wetenswaardigheden. De vorige edities van deze rubriek zijn hier te vinden. Let the Games begin!

De Ethiopiër Miruts Yifter won olympisch brons op de 10 kilometer in 1972, maar bij thuiskomst wachtte hem een onaangename verrassing: in plaats van een huldiging werd Yifter in de gevangenis gegooid. De reden (volgens hem)? Men was teleurgesteld dat hij niet meedeed aan de finale van de 5 kilometer. Andere bronnen vertellen overigens een ietwat ander verhaal: Yifter zou mee hebben gedaan aan een plan om de keizer van Ethiopië omver te werpen, iets wat de hardloper zelf ontkent. In 1980 won hij in Moskou overigens toch nog twee keer goud.

Op de Spelen van 1908 in Londen won de politie van Londen goud in het touwtrekken door de politie van Liverpool in de finale te verslaan. De VS had zich in de kwartfinales teruggetrokken, want de agenten uit Liverpool zouden spikes onder hun politieschoenen hebben..

Mala Sakonninhom uit Laos kwam op de olympische 100 meter van 1988 tot een tijd van 15,12 seconden. Volgens kenners zou dat redelijk zijn voor een 'gemiddeld getalenteerde leerling op een middelbare school'. Florence Griffith-Joyner won in de finale met een tijd die meer dan 4,50 seconden sneller was. Sakonninhom boeide het allemaal niet: "Ik ben blij dat ik mee mocht doen en trots dat ik voor mijn land mocht lopen."

Tijdens de openingsceremonie van de Spelen van 1988 in Seoul werden de nodige duiven vrijgelaten, zoals te doen gebruikelijk was. De duiven vlogen wat in het rond en, zoals duiven wel eens doen, vonden een mooi hoog plekje om op te zitten. Jammer voor de duiven was wel dat het mooie plekje nou net de rand was van de grote bak waarin de olympische vlam ontstoken zou worden. Het bleek een jammerlijk slecht idee, want het vuur werd aangestoken en de nodige duiven gingen direct op de Koreaanse barbecue. (Bron: YouTube)

McDonald's dacht voor de Spelen van 1984 in Los Angeles een handige actie te bedenken: mensen kregen kraskaarten met olympische onderdelen en als de VS een medaille won op het onderdeel dat de klant open had gekrast kon er een prijs geclaimd worden. McDonald's had voor de verwachtingen echter gekeken naar de Spelen van 1976, waarin de VS 94 medailles won. In 1984 deed de halve sportwereld echter niet mee door de boycot van onder meer de Sovjet-Unie. De VS won 174 medailles, waaronder 83 keer goud, en McDonald's verloor miljoenen dollars.

Voor de openingsceremonie van de Spelen van 1976 in Montreal wilde men een manier vinden om de harmonie tussen Quebec en de rest van Canada uit te drukken. De 16-jarige Stephane Prefontaine en de 15-jarige Sandra Henderson werden daarom uitgekozen om de vlam aan te steken. Er werd echter wel meer aangestoken, want de twee vielen als een blok voor elkaar en zouden elkaar enkele jaren later het jawoord geven. 

Een groep Amerikaanse roeiers kwam in 1936 vanuit het niks bij elkaar en werkte zich in enkele maanden tijd op naar de Spelen. Voor de ogen van Adolf Hitler veroverden ze in de acht het goud (Bron: YouTube)

Cricket stond op het programma van de Olympische Spelen van 1900 in Parijs, maar er deden slechts twee teams mee: Groot-Brittannië en 'Frankrijk'. Laatstgenoemde bestond echter louter uit medewerkers van de Britse ambassade in Frankrijk. Groot-Brittannië won de titel.

Tijdens de Spelen van 1928 in Amsterdam stond de 800 meter bij de vrouwen na veel discussiëren voor het eerst op het programma. Na de op een bloedhete dag gelopen finale waren de deelneemsters zo uitgeput, dat het IOC besloot dat de 800 meter toch een te grote afstand was voor de dames. Pas in Rome in 1960 konden de dames weer verder lopen dan 400 meter. 

De Australiër Fred Lane is de enige winnaar van een olympische hinderniszwemwedstrijd. In Parijs werd de 200 meter met hindernissen gezwommen: deelnemers moesten over een paal en een rij boten klimmen, alvorens onder een andere rij boten door te zwemmen richting de finish. Lane deed er in de finale 2:38 minuten over, een fractie sneller dan de Oostenrijker Otto Wahle.