Ook jongens ondergaan seksueel misbruik: slachtoffers doorbreken zwijgen
In Nederland heeft 20 procent van de meisjes en 5 procent van de jongens tussen de 15 en 25 jaar weleens tegen hun zin seks of seksueel contact gehad. Onderzoek van expertisecentrum Fier laat zien dat jongens en mannen die seksueel misbruikt zijn, er in het algemeen nog moeilijker over spreken dan meisjes of vrouwen. Ook specialisten op het gebied van gender en seksualiteit onderschrijven dat beeld: mannen hebben over het algemeen meer moeite om te praten over seksueel geweld en misbruik dan vrouwen, terwijl zij dit net zo goed meemaken en er trauma aan kunnen overhouden.
Drie mannen die zelf slachtoffer zijn geweest, vertellen op NPO1-radio bij Het Misdaadbureau over het seksueel misbruik dat zij als kind of jongere hebben meegemaakt: Rob Poortvliet, Renald Majoor en Jeffrey Dral. Met hun verhaal willen zij het taboe rond seksueel misbruik bij mannen bespreekbaar maken.
Misbruik door opa en verpleegkundige
Rob Poortvliet werd vanaf zijn zevende levensjaar misbruikt door zijn opa. Toen hij twaalf jaar was, misbruikte een mannelijke verpleger hem in het ziekenhuis. Poortvliet kreeg daarbij een erectie, waardoor hij dacht dat hij het zelf had uitgelokt. Pas rond zijn veertigste werd hij zich bewust van de impact die het misbruik op zijn leven had gehad.
Jarenlang zweeg Poortvliet erover, niet uit schaamte maar omdat hij ervan overtuigd was dat het hem niets had gedaan. Hij stortte zich op hard werken en geld verdienen. Een relatie met een partner die buiten die levensstijl stond, bracht hem uiteindelijk tot het besef dat hij zijn verleden onder ogen moest zien.
Misbruik in de voetbalwereld
Renald Majoor speelde als jongen in de jeugdopleiding van Vitesse en droomde van een carrière als profvoetballer. Omdat de rit naar de trainingen ongeveer drie kwartier duurde, bood zijn elftalleider hem aan om bij hem te overnachten. Op een moment dat Majoor alleen bij hem was, misbruikte de elftalleider hem.
Zijn ouders deden aangifte. Daardoor mocht Majoor van de politie niet terugkeren naar zijn club totdat de elftalleider was vertrokken.
Misbruik in de schaatswereld
Jeffrey Dral deed als zestienjarige op hoog niveau aan kunstschaatsen en werd jarenlang misbruikt door zijn trainer en diens partner. Het contact begon nadat zijn ouders bevriend raakten met het duo op de ijsbaan. De daders dreigden dat zijn vader hen zou vermoorden als zijn ouders het misbruik zouden ontdekken.
Dral hield het misbruik zes jaar geheim voor zijn familie. Na zijn onthulling deed hij aangifte. De politie deed anderhalf jaar onderzoek, maar het Openbaar Ministerie seponeerde de zaak uiteindelijk. Over zijn ervaringen schreef Dral het boek Liegen Zul Je.
Taboe rond seksueel misbruik bij mannen doorbreken
Poortvliet merkt dat leeftijdsgenoten met kinderen vaak laconiek reageren als hij over het misbruik vertelt. Hij pleit voor meer aandacht voor het onderwerp, omdat het volgens hem helpt als slachtoffers zich gezien en gehoord voelen. Dral herkent dat maatschappelijke beelden over mannelijkheid meespelen bij de drempel om hulp te zoeken.
Dat vele van uit gaan dat het vrouwelijke geslacht meer slachtoffers is , is gewoon een foute gedachten.
Zo niet veel eerder.
Of er wat mee gedaan is is een heel ander verhaal.
[ Bericht gewijzigd door Joopklepzeiker op vrijdag 4 september 2026 @ 18:29 ]
Ook wel meegemaakt als jochie van hooguit 12 dat een kerel van 50 zich op mij zat af te rukken in de trein achter een krant zodat de rest van de reizigers het niet konden zien en ik precies wel. Was toen nog niet assertief genoeg om die krant weg te trekken en die man tegenover iedereen voor (zijn eigen) lul te zetten.
Voel(de) ik me misbruikt? Nee! Weet ik het nu, vele vele tientallen jaren later nog? Ja. Het heeft dus toch wel enige indruk op me gemaakt. Na ja, ik kan me ook nog mijn ziekenhuisopname, toen mijn amandelen geknipt moesten worden, toen ik anderhalf was tot in detail herinneren. En ook de kinderrijmpjes die ik uit mijn hoofd kende zodat iedereen dacht dat ik kon lezen toen ik drie was... Dus ik heb ook wel een beetje een goed geheugen.
Maar goed initiatief om het bespreekbaar te maken.
En tsja, die zieke neiging tot macht en controle komt veelal vanuit eigen trauma (ook misbruikt) en onzekerheid.
Dat is de klinische/psychologische kant.
Kennis van, begrip voor, er over kunnen praten is het begin van verwerking en heling, weer geluk vinden in het leven en ook voorkomen dat iemand later zelf weer dader wordt.
Ik vind het oprecht een lastig verhaal. Mijn feministische kant zegt dat het beide het zelfde is, terwijl de meer observerende kant dan toch wel ziet dat de schade heel verschillend is gemiddeld gezien.
En nog interessanter wordt het wanneer je je afvraagt in hoeverre de schade voornamelijk veroorzaakt wordt door de omgeving die je verteld dat je het slachtoffer bent.
Dat zijn dingen die eigenlijk onderzocht zouden moeten worden.
Wanneer je tegen iemand moet zeggen "niet doorvertellen want...." Ben je natuurlijk altijd fout.
Maar ik kan me best voorstellen dat in een wereld waarin sex minder stigma heeft, er ook veel minder psychische schade is.
Om te kunnen reageren moet je zijn ingelogd op FOK.nl. Als je nog geen account hebt kun je gratis een FOK!account aanmaken