Eclips

Mijn vrouw zoekt koortsachtig een eclipsbrilletje om het grote moment, de eclips, in haar herinnering vast te kunnen leggen. Ik snap er heel weinig van, die koorts het ‘te moeten meemaken’, dat de maan voor de zon schuift. Die verduistering is slechts 90%; die andere 10% knipoogt de zon gewoon nog even mee. Maar in het noordelijk deel van Spanje 100%. Daar wordt het dus even rond een uur of zeven vanavond helemaal donker. Veel mensen, ook Nederlanders, reizen ernaartoe om dit natuurverschijnsel voor 100% mee te maken.

“Het is toch een belevenis! 90%, dat maak je zelden mee in Nederland! Maart 2018 was het 80%, kun je nagaan”. Oppert een buurman. ‘Ja en?’ Denk ik dan, boeie. Er zijn in mijn ogen veel mensen die ergens heel erg warm voor lopen. XR aan de subsidies aan grote bedrijven voor fossiele brandstoffen. Of de pro-Palestina-protesten. Jezus! Ze vechten hier altijd hun oorlogen uit. Ik erger mij aan deze warmlopers! Eigenlijk aan alle 'warmlopers', ook die voor een eclips dus!

Maar goed, ga ik 25 euro neerleggen voor een kartonnen brilletje? Of gaan we met een vergiet en een wit A4'tje aan de gang? Zoals ze in het journaal lieten zien. Mijn vrouw vindt het die 25 euro wel waard; godzijdank was ook haar adres uitverkocht. Ik denk dat ik maar eens om een uur of zeven naar bed ga vandaag.