Zangeres en Idols-jurylid Jerney Kaagman op 79-jarige leeftijd overleden
Zangeres en voormalig Idols-jurylid Jerney Kaagman is op 79-jarige leeftijd overleden. Dat heeft haar familie donderdag bekendgemaakt. Kaagman overleed op 31 juli na een lang ziekbed en leed al jaren aan de ziekte van Parkinson.
Kaagman werd in de jaren zeventig en tachtig bekend als zangeres van de band Earth & Fire, waarmee ze meerdere grote hits scoorde. Later verwierf ze opnieuw bekendheid als jurylid van het talentenprogramma Idols, waarin ze van 2002 tot 2008 zitting had.
Doorbraak met Earth & Fire
Met Kaagman als frontvrouw brak Earth & Fire in 1970 door met het nummer Seasons. De grootste hit van de band werd Weekend, waarmee Earth & Fire ook internationaal succes boekte. In de videoclip van dat nummer droeg Kaagman een strak blauw pak, dat destijds als gewaagd gold.
In de band ontmoette Kaagman ook bassist Bert Ruiter, haar latere partner. De twee bleven samen tot Ruiters dood in 2022.
Inzet voor belangen van artiesten
Na haar zangcarrière zette Kaagman zich in voor de belangen van muzikanten. Ze was voorzitter en medeoprichter van de muzikantenvakbond BV Pop en later voorzitter van Stichting Conamus, tegenwoordig bekend als Stichting Buma Cultuur.
Jury van Idols
In 2002 vormde Kaagman samen met Henkjan Smits, Eric van Tijn en Edwin Jansen de jury van het toen nieuwe programma Idols. Het programma werd een groot succes: het eerste seizoen trok gemiddeld 3,7 miljoen kijkers en de finale werd door meer dan 5 miljoen mensen bekeken. Daarin won Jamai Loman van Jim Bakkum.
De bekendheid die Kaagman aan Idols overhield, ging ook gepaard met kritiek op haar uiterlijk. Haar strakke gelaatsuitdrukking werd door sommigen toegeschreven aan botoxgebruik, destijds een relatief nieuw fenomeen.
Ziekte van Parkinson
In 2012 maakte Kaagman in een interview met Weekend bekend dat ze de ziekte van Parkinson had. Ze vond dat mensen die hadden gespeculeerd over haar vermeende botoxgebruik excuses zouden moeten aanbieden. Door de ziekte leefde ze de laatste jaren een teruggetrokken bestaan. De uitvaart heeft op haar verzoek donderdagmiddag in besloten kring plaatsgevonden.

Jerney Kaagman 1970 (@Fotopersbureau De Boer on WikimediaCommons)
Ik zat op het puntje van mijn stoel of op de grond bij de tv.
Rust vredig en sterkte aan de nabestaanden
SpankmasterC: Tut mir leit Herr AQuila, es soll nicht wieder passieren!
RickoKun: Hey hoi! Ik kom bij dit topiqueje checken weetjuh!
en natuurlijk :
Even de 2e link gecorrigeerd, YT had een probleempje.
[ Bericht gewijzigd door mvdejong op donderdag 6 augustus 2026 @ 20:16 ]
Alice Cooper : Why, thank you!
Sam the American Eagle : Freakos: One. Civilization: Zero.
En ja, met dat glanzende blauwe pakje wist Jerney voor het eerst de hormonen in mijn prepuberale lijf aan het dansen te krijgen.
Rust zacht.
Toevallig had ik vorige week nog alles van Song of the Marching `Children tot en met Reality Fills Fantasy gedraad.
Voor het eerst "Memories" gehoord als tiener in een nachtelijke autorit naa huis. Daarna veel muziek van hen ontdekt.
"Song of the Marching Children" en "Atlantis" had ik als eerse als dubbel CD (of eigenlijk: de twee albums op 1 CD). Vervolgens "Reality Fills Fantasy" en daarna nog al het werk ertussenin evenals "Andromeda Girl". Een kennis van mij deed me de platenhoes van "Song of the Marching Children" cadeau, helaas zonder de LP zelf, want die was hij kwijt. Uiteindelijk heb ik tijdens mijn studie de LP alsnog weten te bemachtigen in ruil voor een kopie van die twee eersgenoemde CDs (kreeg er zelfs nog geld op toe om de kosten van de CD-R te vergoeden, alhoewel ik al gezegd had dat ik dat niet nodig vond).
Ik beluister ze nog regelmatig. Mooi werk.
foto
Meer informatie op www.bazbo.net
Om te kunnen reageren moet je zijn ingelogd op FOK.nl. Als je nog geen account hebt kun je gratis een FOK!account aanmaken