Student ontdekt Mayastad

Onderzoekers van de Tulane Universiteit hebben in Mexico met behulp van geavanceerde lasertechnologie omvangrijke en voorheen onbekende Maya-nederzettingen ontdekt. Het onderzoek, geleid door antropologiestudent Luke Auld-Thomas en zijn begeleider, professor Marcello A. Canuto, werd onlangs gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Antiquity.

Het team maakte gebruik van lidar-technologie, een op lasers gebaseerd detectiesysteem, om 130 vierkante kilometer in Campeche, Mexico, in kaart te brengen. Deze regio werd tot nu toe grotendeels genegeerd door archeologen. De bevindingen omvatten meer dan 6.500 pre-Spaanse structuren, waaronder een grote stad met iconische stenen piramides die tot nu toe onbekend was.

“We hebben niet alleen een dichtbevolkt gebied met nederzettingen ontdekt, maar ook een grote variabiliteit,” legt Auld-Thomas uit. “We vonden niet alleen landelijke gebieden en kleinere nederzettingen, maar ook een grote stad met piramides, direct naast de enige snelweg in de regio, in de buurt van een stadje waar al jarenlang actief wordt geboerd tussen de ruïnes. De overheid wist hier niets van, de wetenschappelijke gemeenschap wist hier niets van. Dit benadrukt dat we nog lang niet alles hebben gevonden en dat er nog veel meer te ontdekken valt.”

Het Middle American Research Institute (MARI) van de Tulane Universiteit heeft de afgelopen tien jaar een voortrekkersrol gespeeld bij het gebruik van lidar-technologie in archeologisch onderzoek. Onder leiding van Francisco Estrada-Belli, onderzoeksprofessor in de afdeling Antropologie, beheert MARI een geavanceerd GIS-laboratorium dat gespecialiseerd is in het analyseren van remote sensing-data, zoals lidar.

Lidar-technologie maakt gebruik van laserpulsen om afstanden te meten en driedimensionale modellen van specifieke gebieden te creëren. Hierdoor kunnen onderzoekers grote stukken land scannen zonder de jungle fysiek te betreden, waardoor verborgen structuren zoals piramides, woonhuizen en andere Maya-gebouwen aan het licht komen.

“Dankzij genereuze financiering van de Hitz Foundation heeft MARI zich de afgelopen tien jaar kunnen ontwikkelen tot een leider in het gebruik van lidar-technologie voor archeologisch onderzoek,” zegt Canuto, directeur van MARI. “Onze focus verschuift nu van data-analyse naar dataverzameling en acquisitie. Het werk dat we hebben uitgevoerd in Campeche laat zien hoe het ‘lidar-voetafdruk’ van MARI zich uitbreidt.”

“Lidar stelt ons in staat om grote gebieden snel en met hoge precisie in kaart te brengen,” legt Auld-Thomas uit. “We zagen ineens zoveel structuren die we nog niet kenden, dat we moesten concluderen dat de bevolking enorm groot moet zijn geweest. Tegelijkertijd werd er gesteld dat lidar-onderzoeken zich teveel focusten op reeds bekende, grote locaties zoals Tikal, en daardoor een vertekend beeld gaven van de Maya-gebieden. Wat als de rest van het Maya-gebied veel meer landelijk was en wat we tot nu toe in kaart hadden gebracht een uitzondering was in plaats van de regel?”

Het onderzoek laat zien dat het Maya-landschap nog complexer en gevarieerder was dan eerder al werd gedacht. “Lidar leert ons dat, net zoals vele andere oude beschavingen, de laagland-Maya een divers netwerk van steden en gemeenschappen bouwden over hun tropische landschap,” voegt Canuto toe. “Terwijl sommige gebieden uitgestrekte landbouwpercelen en dichte bevolkingscentra hebben, zijn er andere regio’s met slechts kleine gemeenschappen. Toch kunnen we nu zien hoeveel de oude Maya’s hun omgeving hebben veranderd om een complexe samenleving in stand te houden.”